Ksiega Przyslów 18:20

Biblia Gdanska (1632/1881)

Z owoców ust człowieka nasyca się jego życie; nasyca się plonem swych warg.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Prz 12:13-14 : 13 W uchybieniu ust jest sieć dla złoczyńcy, lecz sprawiedliwy unika biedy. 14 Z plonu swych ust każdy nasyca się dobrem; a o czym świadczą ręce człowieka – to bywa mu oddane.
  • Prz 13:2 : 2 Niejeden z plonu swych ust spożywa dobro, jednak pragnieniem przeniewierców jest grabież.
  • Prz 25:11-12 : 11 Jak złote jabłuszka na wycyzelowanych, srebrnych naczyniach – tak słowo wypowiedziane stosownie do swoich właściwych okoliczności. 12 Jak złoty kolczyk z błyszczącym klejnotem – tak mądry mówca wobec uważnego ucha.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 14Z plonu swych ust każdy nasyca się dobrem; a o czym świadczą ręce człowieka – to bywa mu oddane.

  • 21W mocy języka jest śmierć i życie; kto się w nim kocha – karmi się jego owocem.

  • Prz 13:2-3
    2 wersety
    81%

    2Niejeden z plonu swych ust spożywa dobro, jednak pragnieniem przeniewierców jest grabież.

    3Kto strzeże swoich ust – ten pilnuje swojego życia; zaś kto swe wargi lekkomyślnie otwiera – temu grozi ruina.

  • 14Nasyci się ze swych dróg ten, kto jest przewrotnego serca; lecz zacny człowiek się przed nim chroni.

  • 23Człowiek się cieszy z odpowiedzi swych ust; jak piękne jest słowo wypowiedziane we właściwym czasie.

  • 25Sprawiedliwy jada tyle, by się nasycić; lecz życie niegodziwych cierpi na nienasycenie.

  • 12Wdzięczne są słowa z ust mędrca; ale pochłaniają go wargi głupca.

  • 21W czasie gdy śmiechem napełni twoje usta, a twoje wargi tryumfem –

  • 4Słowa z ust rozumnego męża są jak głębokie wody; to potok, który się rozlewa, zdrój mądrości.

  • Prz 16:23-24
    2 wersety
    72%

    23Serce mędrca czyni rozumnymi jego usta i mnoży naukę na jego wargach.

    24Wdzięczne mowy są samospływajacym miodem, słodyczą dla ducha i pokrzepieniem dla kości.

  • 18Bowiem będzie ci błogo, jeżeli je zachowasz w swoim wnętrzu i jeśli się razem utwierdzą na twoich ustach.

  • Hi 20:22-23
    2 wersety
    72%

    22Gnębi się w pełni swego dostatku oraz spada na niego cała moc strapienia.

    23Choćby mu starczyło na napełnienie swojego wnętrza Bóg spuszcza na niego żar Swojego gniewu oraz zrasza go siarczystą swą wilgocią.

  • 17Słodkim jest dla człowieka chleb obłudy; lecz w następstwie jego usta napełniają się żwirem.

  • 16Zadrżą też radością Moje wnętrza, gdy twe usta wygłoszą proste rzeczy.

  • 21Wielu żywią usta sprawiedliwych; zaś głupcy giną na skutek swej bezmyślności.

  • 7Człowiek podejmuje całą pracę dla jego ust; a jednak żądza nie może się nasycić.

  • Prz 18:6-8
    3 wersety
    71%

    6Wargi głupca wszczynają kłótnie, a jego usta pobudzają do bijatyk.

    7Usta głupca powodują jego ruinę, a jego wargi są zasadzką na jego życie.

    8Słowa plotkarza są jak łakocie i wnikają do tajników wnętrza.

  • 23Kto strzeże ust oraz swojego języka – ochrania od utrapień swoje życie.

  • Hi 20:14-15
    2 wersety
    71%

    14jednak pokarm zamienia się w jego trzewiach w jaszczurzą żółć we wnętrzu.

    15Pochłonął bogactwa, ale musi je znowu wypluć; Bóg wyrzuci je z jego głodnego wnętrza.

  • 45Szlachetny człowiek ze szlachetnego skarbca serca wydobywa szlachetne, a zły człowiek ze złego skarbca swojego serca wydobywa złe; bowiem z obfitości serca mówią jego usta.

  • Prz 23:7-8
    2 wersety
    71%

    7Gdyż jakby kalkulował w duszy – taki już on; jedz i pij ci powiada, lecz jego serce nie jest z tobą.

    8Czy chciałbyś wypluć kęs, który spożyłeś? Gdyż daremnie straciłeś twoje uprzejme słowa.

  • 31Usta sprawiedliwego krzewią mądrość; a przewrotny język ulegnie zagładzie.

  • 26Głód robotnika pobudza go do pracy; przynaglają go jego własne usta.

  • 11Usta sprawiedliwego są zdrojem życia, a usta niegodziwych pokrywa krzywda.

  • 4Łagodność języka należy do drzewa Życia, a w nim przewrotność zadaje rany duchowi.

  • 10Wtedy napełnią się obfitością twe spichlerze, a twe kadzie będą przelewać się moszczem.

  • 14ich usta są pełne klątwy i goryczy;

  • 19Przy mnóstwie słów nie uniknie się błędu; a kto swe usta powściąga – jest rozważnym.

  • 16Jeśli znalazłeś miód – spożywaj go pod dostatkiem, lecz abyś się nim nie przejadł i znowu go nie zwrócił.

  • 21Kto posiada mądre serce – zyskuje miano rozumnego; lecz naukę krzewi słodycz ust.

  • 30Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a jego język sąd wygłasza.

  • 18Ale co pochodzi z ust, z serca wychodzi, i to czyni człowieka nieczystym.

  • 31Więc przyjdzie im spożywać z owoców swojego postępowania i nasycić się swoimi własnymi knowaniami.

  • 19Zdradzony brat jest odporniejszy niż gród warowny, a ich kłótnie – niby zawory zamku.

  • 20Zaprawdę, nie zaznawał pokoju w swoim wnętrzu, dlatego też nie zatrzyma niczego ze swych skarbów.

  • 23Po każdym trudzie przyjdzie pożytek, lecz puste słowa prowadzą tylko do niedostatku.

  • 7Jego usta są pełne bluźnierstwa, podstępu i zdrady, a na jego języku niecność oraz nieprawość.

  • 14Serce rozumnego szuka wiedzy, a oblicza kpiarzy karmią się głupotą.

  • 5Tak, będę Cię wychwalał póki życia; w Twym Imieniu podniosę moje ręce.

  • 20Przepaść i Kraina Umarłych nigdy nie mają dosyć; tak też i oczy ludzkie są nienasycone.

  • 2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.

  • 7Syty podepcze i samospływający miód; głodny każdą gorycz uznaje jako słodką.

  • 22Słowa plotkarza są jak łakocie, wnikają głęboko do tajników wnętrza.