Ksiega Przyslów 18:20
Z owoców ust człowieka nasyca się jego życie; nasyca się plonem swych warg.
Z owoców ust człowieka nasyca się jego życie; nasyca się plonem swych warg.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
14Z plonu swych ust każdy nasyca się dobrem; a o czym świadczą ręce człowieka – to bywa mu oddane.
21W mocy języka jest śmierć i życie; kto się w nim kocha – karmi się jego owocem.
2Niejeden z plonu swych ust spożywa dobro, jednak pragnieniem przeniewierców jest grabież.
3Kto strzeże swoich ust – ten pilnuje swojego życia; zaś kto swe wargi lekkomyślnie otwiera – temu grozi ruina.
14Nasyci się ze swych dróg ten, kto jest przewrotnego serca; lecz zacny człowiek się przed nim chroni.
23Człowiek się cieszy z odpowiedzi swych ust; jak piękne jest słowo wypowiedziane we właściwym czasie.
25Sprawiedliwy jada tyle, by się nasycić; lecz życie niegodziwych cierpi na nienasycenie.
12Wdzięczne są słowa z ust mędrca; ale pochłaniają go wargi głupca.
21W czasie gdy śmiechem napełni twoje usta, a twoje wargi tryumfem –
4Słowa z ust rozumnego męża są jak głębokie wody; to potok, który się rozlewa, zdrój mądrości.
23Serce mędrca czyni rozumnymi jego usta i mnoży naukę na jego wargach.
24Wdzięczne mowy są samospływajacym miodem, słodyczą dla ducha i pokrzepieniem dla kości.
18Bowiem będzie ci błogo, jeżeli je zachowasz w swoim wnętrzu i jeśli się razem utwierdzą na twoich ustach.
22Gnębi się w pełni swego dostatku oraz spada na niego cała moc strapienia.
23Choćby mu starczyło na napełnienie swojego wnętrza Bóg spuszcza na niego żar Swojego gniewu oraz zrasza go siarczystą swą wilgocią.
17Słodkim jest dla człowieka chleb obłudy; lecz w następstwie jego usta napełniają się żwirem.
16Zadrżą też radością Moje wnętrza, gdy twe usta wygłoszą proste rzeczy.
21Wielu żywią usta sprawiedliwych; zaś głupcy giną na skutek swej bezmyślności.
7Człowiek podejmuje całą pracę dla jego ust; a jednak żądza nie może się nasycić.
6Wargi głupca wszczynają kłótnie, a jego usta pobudzają do bijatyk.
7Usta głupca powodują jego ruinę, a jego wargi są zasadzką na jego życie.
8Słowa plotkarza są jak łakocie i wnikają do tajników wnętrza.
23Kto strzeże ust oraz swojego języka – ochrania od utrapień swoje życie.
14jednak pokarm zamienia się w jego trzewiach w jaszczurzą żółć we wnętrzu.
15Pochłonął bogactwa, ale musi je znowu wypluć; Bóg wyrzuci je z jego głodnego wnętrza.
45Szlachetny człowiek ze szlachetnego skarbca serca wydobywa szlachetne, a zły człowiek ze złego skarbca swojego serca wydobywa złe; bowiem z obfitości serca mówią jego usta.
7Gdyż jakby kalkulował w duszy – taki już on; jedz i pij ci powiada, lecz jego serce nie jest z tobą.
8Czy chciałbyś wypluć kęs, który spożyłeś? Gdyż daremnie straciłeś twoje uprzejme słowa.
31Usta sprawiedliwego krzewią mądrość; a przewrotny język ulegnie zagładzie.
26Głód robotnika pobudza go do pracy; przynaglają go jego własne usta.
11Usta sprawiedliwego są zdrojem życia, a usta niegodziwych pokrywa krzywda.
4Łagodność języka należy do drzewa Życia, a w nim przewrotność zadaje rany duchowi.
10Wtedy napełnią się obfitością twe spichlerze, a twe kadzie będą przelewać się moszczem.
14ich usta są pełne klątwy i goryczy;
19Przy mnóstwie słów nie uniknie się błędu; a kto swe usta powściąga – jest rozważnym.
16Jeśli znalazłeś miód – spożywaj go pod dostatkiem, lecz abyś się nim nie przejadł i znowu go nie zwrócił.
21Kto posiada mądre serce – zyskuje miano rozumnego; lecz naukę krzewi słodycz ust.
30Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a jego język sąd wygłasza.
18Ale co pochodzi z ust, z serca wychodzi, i to czyni człowieka nieczystym.
31Więc przyjdzie im spożywać z owoców swojego postępowania i nasycić się swoimi własnymi knowaniami.
19Zdradzony brat jest odporniejszy niż gród warowny, a ich kłótnie – niby zawory zamku.
20Zaprawdę, nie zaznawał pokoju w swoim wnętrzu, dlatego też nie zatrzyma niczego ze swych skarbów.
23Po każdym trudzie przyjdzie pożytek, lecz puste słowa prowadzą tylko do niedostatku.
7Jego usta są pełne bluźnierstwa, podstępu i zdrady, a na jego języku niecność oraz nieprawość.
14Serce rozumnego szuka wiedzy, a oblicza kpiarzy karmią się głupotą.
5Tak, będę Cię wychwalał póki życia; w Twym Imieniu podniosę moje ręce.
20Przepaść i Kraina Umarłych nigdy nie mają dosyć; tak też i oczy ludzkie są nienasycone.
2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.
7Syty podepcze i samospływający miód; głodny każdą gorycz uznaje jako słodką.
22Słowa plotkarza są jak łakocie, wnikają głęboko do tajników wnętrza.