Ksiega Przyslów 20:17

Biblia Gdanska (1632/1881)

Słodkim jest dla człowieka chleb obłudy; lecz w następstwie jego usta napełniają się żwirem.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Prz 9:17-18 : 17 Skradzione wody są słodkie, a skryty chleb smaczniejszy. 18 Zaś on nie dochodzi do wniosku, że są tam śmiertelne cienie i że jej goście przebywają w głębinach Krainy Umarłych.
  • Koh 11:9 : 9 Ciesz się młodzieńcze w twojej młodości, bądź wesołej myśli w twoich młodzieńczych latach; chodź, dokąd cię ciągnie serce i za widokiem twoich oczu; lecz pamiętaj, że za to wszystko Bóg cię przyprowadzi na sąd.
  • Lm 3:15-16 : 15 Nasycił mnie goryczami oraz napełnił piołunem. 16 Krzemieniem wykruszył moje zęby oraz podeptał mnie w prochu.
  • Hbr 11:25 : 25 Bo wybrał raczej znoszenie przeciwności wraz z ludem Boga, niż posiadanie przemijającej rozkoszy grzechu.
  • Rdz 3:6-7 : 6 Więc niewiasta widząc, że owoc drzewa jest dobry do spożycia, że jest rozkoszą dla oczu, a samo drzewo pożądane do nauczenia się wzięła z jego owocu i jadła; dała też swojemu mężowi przy sobie i jadł. 7 Zatem otworzyły się oczy obojga oraz poznali, że są nadzy. Więc spletli figowe liście i uczynili sobie przepaski.
  • Hi 20:12-20 : 12 Chociaż zło jest słodkie w jego ustach oraz chowa je pod językiem; 13 chociaż je pielęgnuje i nie wypuszcza, trzymając na swoim podniebieniu; 14 jednak pokarm zamienia się w jego trzewiach w jaszczurzą żółć we wnętrzu. 15 Pochłonął bogactwa, ale musi je znowu wypluć; Bóg wyrzuci je z jego głodnego wnętrza. 16 Wessał jad jaszczurzy, więc uśmierca go żądło syczących gadów. 17 Nie będzie się rozkoszował widokiem potoków, rozlewających się strumieni miodu oraz śmietanki. 18 Musi zwrócić cudzą pracę, nie strawi jej; i ile dóbr nie nabył – nimi się nie ucieszy. 19 Bowiem gnębił i opuszczał biednych oraz zagarnął dom, którego nie zbudował. 20 Zaprawdę, nie zaznawał pokoju w swoim wnętrzu, dlatego też nie zatrzyma niczego ze swych skarbów.
  • Prz 4:17 : 17 Żywią się chlebem niegodziwości i zapijają winem krzywdy.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 17Skradzione wody są słodkie, a skryty chleb smaczniejszy.

  • 3Nie pożądaj jego łakoci, bo to jest chleb zwodniczy.

  • Hi 20:12-14
    3 wersety
    75%

    12Chociaż zło jest słodkie w jego ustach oraz chowa je pod językiem;

    13chociaż je pielęgnuje i nie wypuszcza, trzymając na swoim podniebieniu;

    14jednak pokarm zamienia się w jego trzewiach w jaszczurzą żółć we wnętrzu.

  • Prz 27:6-7
    2 wersety
    74%

    6Rany zadane przez przyjaciela są szczere, a pocałunki wroga zbyt obfite.

    7Syty podepcze i samospływający miód; głodny każdą gorycz uznaje jako słodką.

  • Prz 23:6-8
    3 wersety
    74%

    6Nie spożywaj chleba nieżyczliwego ci człowieka i nie pożądaj jego łakoci.

    7Gdyż jakby kalkulował w duszy – taki już on; jedz i pij ci powiada, lecz jego serce nie jest z tobą.

    8Czy chciałbyś wypluć kęs, który spożyłeś? Gdyż daremnie straciłeś twoje uprzejme słowa.

  • Prz 20:14-16
    3 wersety
    72%

    14Liche to, liche! – mówi kupujący; ale gdy odchodzi, chwali się zakupem.

    15Jest mnóstwo złota i korali; lecz najcenniejszym klejnotem są rozumne usta.

    16Zabierz mu jego szatę, bo za obcego zaręczył; zabierz mu ją w zastaw za tą cudzą sprawę.

  • 20Z owoców ust człowieka nasyca się jego życie; nasyca się plonem swych warg.

  • 2Niejeden z plonu swych ust spożywa dobro, jednak pragnieniem przeniewierców jest grabież.

  • 14Z plonu swych ust każdy nasyca się dobrem; a o czym świadczą ręce człowieka – to bywa mu oddane.

  • 17Żywią się chlebem niegodziwości i zapijają winem krzywdy.

  • 18Plany utwierdzają się przez wspólną radę; prowadź wojnę tylko rozważnymi sposobami.

  • 16Jeśli znalazłeś miód – spożywaj go pod dostatkiem, lecz abyś się nim nie przejadł i znowu go nie zwrócił.

  • 25Zasadzką jest dla człowieka, gdy bez namysłu woła: Poświęcone! A dopiero potem rozważa śluby.

  • 26Gdyż przez nierządną kobietę schodzi się aż do bochenka chleba; a wiarołomna kobieta usidla i cenne życie.

  • 13Mój synu, spożywaj miód, bo jest smaczny, i samospływający miód, gdyż jest słodki dla twego podniebienia.

  • 5Człowiek, który schlebia swojemu bliźniemu – rozpościera sieć przed jego stopami.

  • 23Niegodziwy bierze z zanadrza łapówkę, by skrzywić ścieżki prawa.

  • 69%

    7Wszyscy sprzymierzeńcy wypędzili cię aż na granicę, zdradzili, zmogli cię twoi przyjaciele, a twoi stołownicy ustawili przed tobą sidła; nie było w tobie rozwagi.

  • 19Twoje usta rozpuszczasz na złe, a twój język układa zdradę.

  • 6Skarby zdobyte kłamliwym językiem są jak ulotne tchnienie tych, co szukają śmierci.

  • 20Taką jest droga wiarołomnej kobiety: Zjada, obciera usta i mówi: Nie popełniłam nieprawości!

  • Prz 26:27-28
    2 wersety
    69%

    27Kto pod drugim kopie dół – wpadnie do niego, a kto wtacza kamień – na tego z powrotem spadnie.

    28Kłamliwy język nienawidzi swoich gnębionych, a gładkie usta przygotowują upadek.

  • 21Stronniczość jest niegodziwą rzeczą; BG i niejeden dla kęsa chleba staje się przewrotnym.

  • 7Jego usta są pełne bluźnierstwa, podstępu i zdrady, a na jego języku niecność oraz nieprawość.

  • 20Ułuda prowadzi serce tych, co knują zło; a pewna radość dla tych, co doradzają pokój.

  • 3Schlebia w oczy bliźniemu, by znaleźć jego nieprawość i nienawidzić.

  • 19Kto uprawia swą rolę – nasyci się chlebem; a kto ugania się za marnościami – nasyci się nędzą.

  • 20Przewrotne serce nie znajdzie szczęścia; a kto zmienia swój język – popadnie w niedolę.

  • 20Chleb staje się zmierzłym w jego życiu i ulubiona strawa jego osoby.

  • 30Pogardza się złodziejem, jeśli kradnie, nawet by się nasycić, gdy jest głodny.

  • 26Głód robotnika pobudza go do pracy; przynaglają go jego własne usta.

  • 19tak ten, co oszukał swojego bliźniego, a następnie powiada: Przecież ja tylko żartowałem.

  • 11Kto uprawia swą rolę nasyci się chlebem; lecz bezmyślnym jest ten, co ugania się za marnościami.

  • 21podniósł rękę na Swoich przyjaciół i wzruszył Swoje przymierze.

  • 17Zabraknie im chleba i wody; więc jeden i drugi będzie gnił za życia, oraz zamilkną w swojej winie.

  • 4Ale jej koniec jest gorzki jak piołun, ostry jak miecz obosieczny.

  • 12Gdy jego możni pełni są zdzierstwa, jego mieszkańcy prawią kłamstwa, a w ich ustach język jest chory?

  • 19Spróchniałym zębem i chwiejną nogą – takim jest poleganie na zdrajcy w dzień niedoli.

  • 18Musi zwrócić cudzą pracę, nie strawi jej; i ile dóbr nie nabył – nimi się nie ucieszy.

  • 7Człowiek podejmuje całą pracę dla jego ust; a jednak żądza nie może się nasycić.

  • 20Zaprawdę, nie zaznawał pokoju w swoim wnętrzu, dlatego też nie zatrzyma niczego ze swych skarbów.

  • 20Oto ten, co się ugania za popiołem – do tego stopnia zwiodło go omamione serce, że nie ocala swojej duszy i nie powiada: Czyż w mej prawicy nie trzymam kłamstwa?