Ksiega Przyslów 20:25

Biblia Gdanska (1632/1881)

Zasadzką jest dla człowieka, gdy bez namysłu woła: Poświęcone! A dopiero potem rozważa śluby.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Kpl 5:15 : 15 Jeśli ktoś dopuścił się przeniewierstwa oraz niebacznie zgrzeszył przeciw świętym WIEKUISTEGO, wtedy przyprowadzi WIEKUISTEMU na ofiarę zdrowego baranka z trzody, jako ofiarę pokutną według twojego oszacowania na dwa srebrne szekle, na podstawie świętego szekla.
  • Kpl 22:10-15 : 10 Żaden postronny nie będzie jadał świętości; ani zamieszkały u kapłana, ani najemnik nie będzie jadał świętości. 11 Zaś jeśli kapłan nabył człowieka, jako nabytek za swe pieniądze to ten je może jadać; także zrodzeni w jego domu mogą jadać jego chleb. 12 A gdyby córka kapłana wyszła za postronnego męża wtedy ona nie będzie jadać podniesionych świętości. 13 Jednak gdyby córka kapłana została wdową, albo rozwódką, nie miała dzieci oraz wróciła do domu swojego ojca, taka jak była w jej młodości wtedy może jadać z chleba swojego ojca; żaden jednak postronny nie będzie z niego jadał. 14 A jeśli ktoś spożył świętość przez pomyłkę nadda do tego piątą część i zwróci świętość kapłanowi. 15 Tak więc, niechaj kapłani nie znieważają świętości synów Israela, które podnoszą WIEKUISTEMU,
  • Kpl 27:9-9 : 9 A jeśli to jest bydlę z gatunku, którym składają ofiarę WIEKUISTEMU to każde, które będzie oddane WIEKUISTEMU, stanie się poświęcone. 10 Nie należy go zamieniać, ani zastępować innym, lepszego gorszym, albo gorszego – lepszym. Jeżeli mimo tego, ktoś zastąpi bydlę bydlęciem, to ono, jak i to, które je zastąpiło staje się poświęcone.
  • Kpl 27:30-31 : 30 Wszystkie też dziesięciny z ziemi z rolnego wysiewu oraz z owocu drzew należą do WIEKUISTEGO; to jest świętość WIEKUISTEGO. 31 A gdyby ktoś chciał wykupić część swojej dziesięciny to niech dołoży do jej wyceny piątą część.
  • Lb 30:2-9 : 2 Nadto Mojżesz oświadczył naczelnikom pokoleń synów Israela, mówiąc: Oto, co rozkazał WIEKUISTY: 3 Jeśli ktoś ślubował ślub WIEKUISTEMU, albo złożył przysięgę i związał obowiązkiem swoją duszę niech nie naruszy swojego słowa; niech spełni według wszystkiego, co wyszło z jego ust. 4 Także niewiasta, jeśli ślubowała ślub WIEKUISTEMU, albo w swojej młodości związała się obowiązkiem w domu swojego ojca, 5 a jej ojciec słyszał jej ślub, bądź przyrzeczenie, którym związała swoją duszę i na to jej ojciec milczał wtedy utwierdzają się wszystkie jej śluby i utwierdza się każde jej przyrzeczenie, którym związała swoją duszę. 6 Zaś jeśli jej ojciec sprzeciwiał się temu w dniu, w którym to usłyszał wtedy nie utwierdzają się wszystkie jej śluby, czy wszystkie przyrzeczenia, którymi związała swoją duszę, a WIEKUISTY jej wybaczy, ponieważ sprzeciwiał się temu jej ojciec. 7 Jeżeli wyszła za mąż, gdy były na niej jej śluby, albo wypowiedź jej ust, którą związała swoją duszę, 8 po czym usłyszał to jej mąż; i w dniu, w którym to usłyszał na to milczał, wtedy utwierdzają się jej śluby i utwierdzają się przyrzeczenia, którymi związała swoją duszę. 9 Zaś gdyby w dniu, w którym jej mąż to usłyszał sprzeciwił się temu, wtedy zniósł ślub, który był na niej, czy przyrzeczenie jej ust, którym związała swoją duszę; a WIEKUISTY jej wybaczy. 10 Jednak ślub wdowy, albo rozwódki wszystko czym związała swoją duszę – trwa na niej. 11 Jeśli zaś ślubowała w domu swojego męża, albo związała przyrzeczeniem pod przysięgą swoją duszę, 12 i jeśli to słyszał jej mąż i na to milczał, a nie sprzeciwiał się temu wtedy utwierdzają się wszystkie jej śluby oraz utwierdza się każde przyrzeczenie, którym związała swoją duszę. 13 Ale gdyby jej mąż zniósł je w dniu, w którym to słyszał wtedy nie utwierdza się wszystko, co wyszło z jej ust, tak jej śluby, jak i jej przyrzeczenie; jej mąż je zniósł, a WIEKUISTY jej wybaczy. 14 Każdy ślub i każde zaprzysiężone przyrzeczenie na udręczenie duszy jej mąż może utwierdzić i jej mąż może je znieść. 15 A jeśli jej mąż na to milczał dzień za dniem to tym utwierdził wszystkie jej śluby, czy też wszystkie jej przyrzeczenia, które są na niej; utwierdził je, gdyż milczał na to w dniu, w którym to słyszał. 16 Zaś gdyby je zniósł jakiś czas po usłyszeniu o tym wtedy wziął na siebie jej winę.
  • Prz 18:7 : 7 Usta głupca powodują jego ruinę, a jego wargi są zasadzką na jego życie.
  • Koh 5:4-6 : 4 Lepiej byś nie ślubował niż abyś ślubował i nie spełnił. 5 Nie pozwalaj twoim ustom by przywiodły do grzechu twoją cielesną naturę, i nie mów przed posłańcem Boga, że to pomyłka. Czemu Bóg ma się gniewać na twoją mowę oraz niweczyć sprawę twoich rąk? 6 Gdyż gdzie jest wiele sennych marzeń tam też wiele słów i marności. Zaś ty raczej obawiaj się Boga.
  • Ml 3:8-9 : 8 Czy człowiek winien oszukiwać Boga, jak wy Mnie oszukujecie? Spytacie się zapewne: W czym Cię oszukaliśmy? W dziesięcinach oraz ofiarach. 9 Jesteście przeklęci klątwą, a jednak Mnie oszukujecie, ty, cały narodzie! 10 Znieście do spichlerza całą dziesięcinę, aby był zapas w Moim domu; w tym chciejcie Mnie doświadczyć – mówi WIEKUISTY Zastępów, gdy nie otworzę wam śluz niebiańskich i nie wyleję na was błogosławieństwa bez miary.
  • Mt 5:33 : 33 Słyszeliście znowu, że powiedziano praojcom: Nie będziesz krzywoprzysięgał, ale oddasz Panu twoje przysięgi.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Koh 5:4-6
    3 wersety
    73%

    4Lepiej byś nie ślubował niż abyś ślubował i nie spełnił.

    5Nie pozwalaj twoim ustom by przywiodły do grzechu twoją cielesną naturę, i nie mów przed posłańcem Boga, że to pomyłka. Czemu Bóg ma się gniewać na twoją mowę oraz niweczyć sprawę twoich rąk?

    6Gdyż gdzie jest wiele sennych marzeń tam też wiele słów i marności. Zaś ty raczej obawiaj się Boga.

  • 2Nadto Mojżesz oświadczył naczelnikom pokoleń synów Israela, mówiąc: Oto, co rozkazał WIEKUISTY:

  • Prz 22:25-26
    2 wersety
    72%

    25abyś się nie nauczył jego ścieżek oraz nie przygotował sideł dla twej duszy.

    26Nie bądź z tych, którzy ręczą oraz poręczają za długi.

  • 4Albo jeśli ktoś przysiągł, ale wymknęło mu się z ust, by wyrządzić sobie coś złego albo dobrego we wszystkim, co się w przysiędze wymyka człowiekowi, a uszło to jego świadomości i on się o tym dowiedział, więc jest winien w jednej z tych rzeczy

  • Kpl 22:14-15
    2 wersety
    71%

    14A jeśli ktoś spożył świętość przez pomyłkę nadda do tego piątą część i zwróci świętość kapłanowi.

    15Tak więc, niechaj kapłani nie znieważają świętości synów Israela, które podnoszą WIEKUISTEMU,

  • Prz 20:16-17
    2 wersety
    71%

    16Zabierz mu jego szatę, bo za obcego zaręczył; zabierz mu ją w zastaw za tą cudzą sprawę.

    17Słodkim jest dla człowieka chleb obłudy; lecz w następstwie jego usta napełniają się żwirem.

  • 24Ludzkie kroki kierowane są przez WIEKUISTEGO; jakże człowiek mógłby zrozumieć swoją drogę?

  • Pwt 23:21-23
    3 wersety
    70%

    21Cudzoziemcowi możesz dawać na lichwę, ale twojemu bratu nie dawaj na lichwę; aby na ziemi do której wchodzisz, by ją posiąść, błogosławił ci WIEKUISTY, twój Bóg, w każdym przedsięwzięciu twoich rąk.

    22Gdybyś WIEKUISTEMU, twojemu Bogu, ślubował ślub, nie ociągaj się go spełnić; gdyż WIEKUISTY, twój Bóg, poszukiwał go będzie od ciebie; więc byłby na tobie grzech.

    23Zaś jeśli zaprzestaniesz ślubować nie będzie na tobie grzechu.

  • Prz 28:20-21
    2 wersety
    70%

    20Rzetelnemu człowiekowi towarzyszy wiele błogosławieństw; a komu spieszno się wzbogacić – ten nie ujdzie bezkarnie.

    21Stronniczość jest niegodziwą rzeczą; BG i niejeden dla kęsa chleba staje się przewrotnym.

  • 25Strach przed ludźmi prowadzi do zguby; lecz kto zaufał WIEKUISTEMU – ten znajdzie obronę.

  • 21którzy potępiają człowieka za słowo; orędownikowi tego słowa stawiają zasadzki w bramie i gołosłownie odpychają sprawiedliwego.

  • Koh 5:1-2
    2 wersety
    69%

    1Nie spiesz się twoimi ustami, a twe serce niechaj nie będzie skore do wypowiedzenia słowa przed obliczem Boga; bowiem Bóg w niebiosach, a ty na ziemi; dlatego niech będą nieliczne twoje słowa.

    2Gdyż jak sen przychodzi z mnóstwa trosk, tak bredzenie głupiego z mnóstwa słów.

  • 12Strzeż się, abyś nie zawierał przymierza z mieszkańcami tej ziemi, do której wejdziesz; by nie stali się matnią wśród ciebie.

  • 2Niczym ryk lwa jest uniesienie króla; kto go jątrzy – zawinia przeciw sobie.

  • 2jeśli się uwikłałeś słowami twoich ust, zaplątałeś mowami twych ust –

  • 15Kto za innego ręczy – wiele złego na siebie ściąga; a kto nienawidzi poręki – jest bezpieczny.

  • Prz 19:2-3
    2 wersety
    68%

    2Bezrozumnej duszy jest niedobrze; a kto jest rączych nóg – chybi celu.

    3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.

  • 21Spuścizna zdobyta z początku szybko – nie będzie błogosławiona na końcu.

  • 21Przed oczami WIEKUISTEGO, drogi każdego są otwarte i On toruje wszystkie jego ścieżki.

  • 10Pętla ukryta jest przy ziemi, a pułapka na niego na ścieżce.

  • 5Na drodze przewrotnego są ciernie i zasadzki; kto strzeże swego życia – od nich stroni.

  • 14Liche to, liche! – mówi kupujący; ale gdy odchodzi, chwali się zakupem.

  • 17Bo daremnie są zastawiane sidła przed oczami wszystkiego, co skrzydlate;

  • 13Zabierz mu szatę, ponieważ zaręczył za obcego; a za tą cudzą kobietę zabierz mu ją w zastaw.

  • 7Nie wezwij do fałszu Imienia twojego Boga WIEKUISTEGO. Gdyż WIEKUISTY nie przepuści temu, który wzywa do fałszu Jego Imię.

  • 27Niezdrowe jest zbytnie objadanie się miodem, a zbyt natężone poszukiwanie sławy – niesławą.

  • 18Ten, kto poręcza – jest bezmyślnym człowiekiem, bo daje rękojmię za drugiego.

  • 10Kto zwodzi prawych na złą drogę – ten sam wpadnie w swoją zasadzkę; jednak uczciwi odziedziczą bogactwo.

  • 3A kapłan ubierze się w swój lniany ubiór i spodnie, włoży na swoje ciało lniane szaty, zbierze popiół na który ogień spalił całopalenie na ofiarnicy i wysypie go obok ofiarnicy.

  • 26Gdyż przez nierządną kobietę schodzi się aż do bochenka chleba; a wiarołomna kobieta usidla i cenne życie.

  • 19To jest ofiara pokutna za winę, bowiem zawinił WIEKUISTEMU.

  • 26Mądry król oddziela niegodziwych, a następnie puszcza po nich koło młockarni.

  • 20Zatem ten, który przysięga na ołtarz, przysięga na niego i na wszystko, co na nim;

  • 25Nie spożywaj jej, aby się dobrze wiodło tobie i twoim synom po tobie, gdy będziesz czynił to, co jest godziwe w oczach WIEKUISTEGO.

  • 10Jednak ślub wdowy, albo rozwódki wszystko czym związała swoją duszę – trwa na niej.

  • 18Także, kto by przysiągł na ołtarz, to jest niczym; lecz kto by przysiągł na dar, który na nim jest, ten jest zobowiązany.

  • 19Taki jest los wszystkich, którzy są żądni nieprawego zysku On zabiera ich własne życie.

  • 15Chcesz się trzymać odwiecznego szlaku, którym kroczyli ludzie fałszu?

  • 2Ja też powiadam: Przestrzegaj królewskiego rozkazu, choćby ze względu na przysięgę wobec Boga.

  • 23I doszło mnie słowo WIEKUISTEGO, głosząc: