Ksiega Hioba 33:20

Biblia Gdanska (1632/1881)

Chleb staje się zmierzłym w jego życiu i ulubiona strawa jego osoby.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 107:17-18 : 17 Niebaczni cierpieli za swoją grzeszną drogę oraz za swe występki. 18 Ich dusza gardziła wszelką strawą i doszli do bram śmierci.
  • Jr 3:19 : 19 Ja powiedziałem: O, jakże cię wyposażę dziećmi oraz dam ci rozkoszną ziemię, najwspanialsze dziedzictwo pomiędzy narodami; i będziesz Mnie wzywać, mówiąc: Mój Ojcze; oraz ode Mnie nie odejdziesz.
  • Am 5:11 : 11 Dlatego, że depczecie biednego i bierzecie od niego dary w zbożu, to wprawdzie zbudujecie domy z ciosu – lecz nie będziecie w nich mieszkać, zasadzicie rozkoszne winnice – ale wina z nich nie będziecie pili.
  • Rdz 3:6 : 6 Więc niewiasta widząc, że owoc drzewa jest dobry do spożycia, że jest rozkoszą dla oczu, a samo drzewo pożądane do nauczenia się wzięła z jego owocu i jadła; dała też swojemu mężowi przy sobie i jadł.
  • Hi 3:24 : 24 Gdyż mojemu chlebowi towarzyszy mój jęk, a me skargi rozlewają się niczym woda.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 33:21-22
    2 wersety
    85%

    21Zanika jego ciało, tracąc wygląd i przedtem niewidoczne, gołe wysadzają się jego kości.

    22Tak do grobu zbliża się jego osoba, a jego życie do śmiercionośnych potęg.

  • 81%

    7Czego wzdrygała się dotknąć moja dusza, to teraz leży jako nieczystość na moim chlebie.

  • Hi 33:18-19
    2 wersety
    80%

    18Tak,ochrania jego duszę od zniszczenia, by pod oręż nie poszło jego życie.

    19Bywa też na swym łożu karmiony cierpieniem, a w jego członkach jest uporczywa walka.

  • 18Ich dusza gardziła wszelką strawą i doszli do bram śmierci.

  • Hi 21:24-25
    2 wersety
    79%

    24jego kadzie napełnione są mlekiem, a szpik jego kości – napojony.

    25A inny umiera w goryczy duszy, gdyż nigdy nie zakosztował szczęścia.

  • 22Póki żyw tylko nad nim samym boleje jego cielesna natura, tylko nad nim samym smuci się jego dusza.

  • Hi 18:12-13
    2 wersety
    75%

    12Łaknie go niedola, zaś u jego boku przygotowana jest klęska.

    13Pierworodny śmiercipożera włókna jego skóry oraz pochłania jego członki.

  • 7Syty podepcze i samospływający miód; głodny każdą gorycz uznaje jako słodką.

  • 17Oto co więc, uznałem za dobre i piękne: Jeść, pić oraz używać dobrego z całego swego trudu, którym się ktoś trudzi pod słońcem przez nieliczne dni swego życia, które dał mu Bóg; gdyż to jest jego udział.

  • 14jednak pokarm zamienia się w jego trzewiach w jaszczurzą żółć we wnętrzu.

  • Hi 20:20-21
    2 wersety
    73%

    20Zaprawdę, nie zaznawał pokoju w swoim wnętrzu, dlatego też nie zatrzyma niczego ze swych skarbów.

    21Nic nie uszło jego pożądliwości, dlatego jego dobro nie ma trwałości.

  • Hi 7:15-16
    2 wersety
    72%

    15Wolałbym uduszenie; raczej śmierć, niż ten mój szkielet.

    16Zanikam, nie będę wiecznieżył; zaniechaj mnie, bo moje dni są tchnieniem.

  • Ps 102:4-5
    2 wersety
    72%

    4Bo moje dni znikają jak dym, a moje członki są jak rozpalone głownie.

    5Porażone jak słońcem trawa zwiędło też moje serce, i zapominam jeść mój chleb.

  • 20Po co On obdarza światłem nędzarzy, a życiem rozgoryczonych w duchu?

  • 24Znikam jak cień, co ustępuje; tułam się jak szarańcza.

  • 71%

    4Starł moją cielesną naturę, moją skórę i pogruchotał me kości.

  • 25Sprawiedliwy jada tyle, by się nasycić; lecz życie niegodziwych cierpi na nienasycenie.

  • 23Choćby mu starczyło na napełnienie swojego wnętrza Bóg spuszcza na niego żar Swojego gniewu oraz zrasza go siarczystą swą wilgocią.

  • 17Zabraknie im chleba i wody; więc jeden i drugi będzie gnił za życia, oraz zamilkną w swojej winie.

  • 71%

    5Moje ciało przyobleka się w robactwo, w ziemską skorupę; moja skóra zabliźnia się i znów ropieje.

  • 3Nie pożądaj jego łakoci, bo to jest chleb zwodniczy.

  • 11Jęczą wszyscy jej mieszkańcy i poszukują chleba; oddają swe kosztowności za strawę, aby posilić duszę. Spójrz WIEKUISTY i zobacz, jak jestem poniżona.

  • 28Osiadł w zapadłych miastach; w domach, w których nikt nie powinien mieszkać, bowiem w zgliszcze się mają obrócić.

  • 16Teraz rozlewa się we mnie moja dusza i silnie pochwyciły mnie dni niedoli.

  • Lm 3:15-16
    2 wersety
    70%

    15Nasycił mnie goryczami oraz napełnił piołunem.

    16Krzemieniem wykruszył moje zęby oraz podeptał mnie w prochu.

  • 10Zlituj się nade mną, WIEKUISTY, gdyż mi biada; od żałoby zamroczyło się moje oko, moja dusza i moje życie.

  • 6Nie spożywaj chleba nieżyczliwego ci człowieka i nie pożądaj jego łakoci.

  • 24Gdyż mojemu chlebowi towarzyszy mój jęk, a me skargi rozlewają się niczym woda.

  • 11Choć jego członki napełnione są młodzieńczą siłą, to ona musi spocząć z nim w prochu.

  • 15Jestem rozlany jak woda, rozeszły się wszystkie moje członki, pośród moich wnętrzności, moje serce jest roztopione jak wosk.

  • 31Czy ludzie mego namiotu nie mawiali: Kto nam pokaże tego, co nie nasycił się z jego mięsiwa?

  • 70%

    9Szczęśliwsi byli ci, którzy padli od miecza niż ci, co zginęli od głodu; bowiem zanikali powoli, strawieni, z powodu braku plonów na polu.

  • 9Cały dzień urągają mi moi wrogowie oraz mnie przeklinają ci, co się pastwią nade mną.

  • 5Byli głodni, spragnieni, aż dusza w nich omdlewała.

  • 20Do skóry, do mojego ciała przylgnęły moje kości, a ocalały zaledwie dziąsła moich zębów.

  • 11Abyś w końcu nie jęczał, kiedy zanikną mięśnie i twoje ciało,

  • 19By wybawił ich duszę od śmierci i zachował ich życie podczas głodu.

  • 25Czemu zakrywasz Twe oblicze? Zapominasz naszą nędzę i ucisk?

  • 28A człowiek się rozpada jakby toczony próchnem i jak szata, którą zżarł mól.

  • 35Zaś kiedy przybył cały lud, by za dnia podać królowi pożywienie, Dawid przysiągł i powiedział: Tak niech mi Bóg wciąż świadczy, jeżeli przed zachodem słońca skosztuję chleba, czy czegokolwiek.

  • 55Nie użyczy nikomu z ciała swoich dzieci, które będzie pożerał; ponieważ nie zostało mu nic w oblężeniu oraz ściśnieniu, którym cię ściśnie twój wróg we wszystkich twoich bramach.

  • 17A kiedy podeszli do niego starsi jego domu, aby go podnieść z ziemi – wzbraniał się i nie skosztował z nimi chleba.