Ksiega Psalmów 33:19
By wybawił ich duszę od śmierci i zachował ich życie podczas głodu.
By wybawił ich duszę od śmierci i zachował ich życie podczas głodu.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
18Oto oko WIEKUISTEGO nad Jego wielbicielami, nad ufającymi dzięki Jego miłosierdziu.
20Nasza dusza wygląda WIEKUISTEGO, On naszą pomocą i tarczą.
18Ich dusza gardziła wszelką strawą i doszli do bram śmierci.
19Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, zatem wybawił ich z utrapień.
20W czasie głodu wybawia cię od śmierci, a na wojnie z mocy oręża.
11Ratuj tych, których wleką na śmierć; a gdy się toczą na rzeź – staraj się temu zapobiec.
18Tak,ochrania jego duszę od zniszczenia, by pod oręż nie poszło jego życie.
5Byli głodni, spragnieni, aż dusza w nich omdlewała.
6Więc w swej niedoli wołali do BOGA, zatem wybawił ich z utrapień.
9Tego, który powołał do życia nasze dusze i nie dał się zachwiać naszej nodze.
1Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.
2Szczęśliwy ten, kto ma wzgląd na żebrzącego, w zły dzień BÓG go ocali.
15Wypatrują Cię oczy wszystkich, a Ty dajesz im pożywienie w swoim czasie.
19BÓG jest bliskim tym złamanym w sercu; wspomaga skruszonych w duchu.
39Zbawienie sprawiedliwych jest od WIEKUISTEGO, On ich obroną w czas niedoli.
40WIEKUISTY ich wspomaga i ich ocala, ponieważ Mu zaufali; ocala ich, wybawia od niegodziwych.
15Lecz nędzarza ocala z jego nędzy i w ucisku otwiera im ich ucho.
11Niech dojdzie do Ciebie jęk więźnia; według wielkości Twego ramienia oszczędź na śmierć skazanych.
15Tak wybawia od miecza, od ich paszczy; biedaka z mocy przemożnego.
19Spełnia życzenia Swoich bogobojnych, słucha ich wołania i im pomaga.
19Nie zawstydzą się w złą godzinę, a w dni głodu będą nasyceni.
13Miłosierny jest dla żebrzących, ubogich oraz duszę ubogich wybawia.
13Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, a wybawił ich z ich utrapień.
9Bo nasycił spragnioną duszę oraz duszę zgłodniałą napełnił dobrem.
17Ale gniew BOGA na złoczyńców, aby zgładzić ich pamięć z ziemi.
23Bojaźń przed WIEKUISTYM prowadzi do życia; kto ją posiada – spocznie syty i nie będzie nawiedzony przez nieszczęście.
3WIEKUISTY nie pozwala łaknąć duszy sprawiedliwego, lecz odtrąca żądzę niegodziwych.
27Bojaźń WIEKUISTEGO jest źródłem życia; pozwala uniknąć sideł śmierci.
30aby jego osobę wyprowadzić z grobu i by był oświetlony światłem życia.
15Stroń od złego, a czyń dobrze; pragnij zgody oraz się o nią ubiegaj.
27Wszystko to spogląda ku Tobie, byś im na czas udzielił strawy.
13że pozostawicie przy życiu ojca i moją matkę, braci i moje siostry, oraz wszystko, co do nich należy, i ocalicie od śmierci nasze osoby.
14Zgnębiony szybko zostanie uwolniony, nie umrze w grobie i nie zabraknie jego chleba.
25Dobrotliwym jest WIEKUISTY dla tych, co na Nim polegają; dla duszy, która Go szuka.
18Karcił, karcił mnie PAN, ale nie poddał mnie śmierci.
8Wybawił moją duszę od śmierci, moje oko od łez, a moją nogę od upadku.
28Wyzwolił moją duszę i nie uległa ruinie; moje życie może oglądać światło.
7Ten oto żebrzący wołał, a BÓG go usłyszał i wyzwolił ze wszystkich utrapień.
7WIEKUISTY cię ustrzeże od wszelkiego zła, ustrzeże twoją duszę.
2WIEKUISTY, zmiłuj się nad nami! W Tobie nasza nadzieja! Bądź ich ramieniem każdego poranku oraz naszym zbawieniem w czasie niedoli.
22Zło uśmierca niegodziwego; a wrogowie sprawiedliwego będą potępieni.
13Śpiewajcie WIEKUISTEMU, wysławiajcie WIEKUISTEGO, gdyż wybawia duszę biednego z mocy złoczyńców!
16Kto zachowuje przykazanie – zachowuje swe życie; a kto nie zwraca uwagi na swoje drogi – zginie.
9Słyszę co mówi Bóg, WIEKUISTY, zapowiada pokój Swojemu ludowi oraz tym, którzy Go miłują, jeśli nie wrócą do niedorzeczności.
23Daje mu byt bezpieczny, na którym może się oprzeć; Jego oczy czuwają nad ich drogami.
3kiedy zapłonął na nas ich gniew wtedy żywcem by nas pochłonęli.
10Tym, co uratował nas z tak wielkiej śmierci i uratuje, względem którego mamy nadzieję, że oprócz tego zbawi.
8Dlatego do Ciebie, Panie, WIEKUISTY, wznoszą się moje oczy, Tobie ufam nie obnażaj mej duszy.
175Niech żyje moja dusza, by Cię sławiła; Twoje wyroki mnie wspomogą.
35Mówcie: Zachowaj nas, Boże naszego zbawienia! Zgromadź nas i wyrwij nas od pogan, abyśmy wielbili Twoje święte Imię i chlubili się w Twojej chwale.