Ksiega Psalmów 102:9

Biblia Gdanska (1632/1881)

Cały dzień urągają mi moi wrogowie oraz mnie przeklinają ci, co się pastwią nade mną.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 42:3 : 3 Moja dusza łaknie Boga, Boga żywego. Kiedy przyjdę i się ukażę przed obliczem Boga?
  • Ps 80:5 : 5 WIEKUISTY, Boże Zastępów, dopóki będziesz pałać gniewem na modlitwę Twojego ludu?
  • Iz 44:20 : 20 Oto ten, co się ugania za popiołem – do tego stopnia zwiodło go omamione serce, że nie ocala swojej duszy i nie powiada: Czyż w mej prawicy nie trzymam kłamstwa?
  • Lm 3:15-16 : 15 Nasycił mnie goryczami oraz napełnił piołunem. 16 Krzemieniem wykruszył moje zęby oraz podeptał mnie w prochu.
  • Lm 3:48-49 : 48 Potoki wód wylewa moje oko nad spustoszeniemcóry mojego ludu. 49 Moje oko wycieka i nie ustaje, bo nie znajduje wytchnienia,
  • Mi 1:10 : 10 Nie opowiadajcie o tym w Gath, ani płacząc nie lamentujcie! W Bet Afra tarzajcie się w prochu!
  • Mi 7:17 : 17 ak węże będą lizać proch; jak te, co pełzają po ziemi. Drżąc, wyjdą ze swoich zamków i z trwogą będą patrzeć na WIEKUISTEGO, naszego Boga, oraz będą się Ciebie obawiać.
  • Ps 69:21 : 21 Hańba kruszy me serce oraz jestem zbolały; oczekuję współczucia, lecz go nie ma; nie znalazłem tych, co pocieszają.
  • Hi 3:24 : 24 Gdyż mojemu chlebowi towarzyszy mój jęk, a me skargi rozlewają się niczym woda.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Lm 3:14-17
    4 wersety
    79%

    14Stałem się pośmiewiskiem dla wszystkich ludów, ustawicznym przedmiotem ich pieśni.

    15Nasycił mnie goryczami oraz napełnił piołunem.

    16Krzemieniem wykruszył moje zęby oraz podeptał mnie w prochu.

    17Oddaliłeś od pokoju mą duszę, więc zapomniałem o szczęściu.

  • Ps 102:3-6
    4 wersety
    79%

    3W dzień mojej niedoli nie ukrywaj przede mną Twojego oblicza, skłoń ku mnie Twoje ucho,i w dzień, w którym Cię wzywam, szybko mi odpowiedz.

    4Bo moje dni znikają jak dym, a moje członki są jak rozpalone głownie.

    5Porażone jak słońcem trawa zwiędło też moje serce, i zapominam jeść mój chleb.

    6Od głosu mojego jęku przylgnęło me ciało do mej kości.

  • Ps 102:10-11
    2 wersety
    79%

    10Popiół jadam jak chleb, a mój napój zakrapiam łzami.

    11Przed grozą i Twoim gniewem, gdyż mnie uniosłeś i rzuciłeś.

  • 8Czuwam i jestem niczym samotny ptak na dachu.

  • 19Wrzucił mnie w błoto, zatem stałem się podobny do prochu, lub popiołu.

  • 3Moja dusza łaknie Boga, Boga żywego. Kiedy przyjdę i się ukażę przed obliczem Boga?

  • 24Gdyż mojemu chlebowi towarzyszy mój jęk, a me skargi rozlewają się niczym woda.

  • Ps 69:9-11
    3 wersety
    74%

    9Stałem się obcym moim braciom i nieznanym dla synów mojej matki.

    10Gdyż trawiła mnie gorliwość dla Twego domu i spadały na mnie szyderstwa tych, którzy Ci urągali.

    11Poszcząc, wypłakałem moją duszę, lecz i to było dla mnie na urągowisko.

  • Hi 16:15-16
    2 wersety
    74%

    15Uszyłem wórwokół mej skóry, a mój rógwryłem w ziemię.

    16Me oblicze zaczerwienione jest od płaczu, a na moich powiekach mrok śmiertelny.

  • Ps 69:20-21
    2 wersety
    74%

    20Ty znasz moją hańbę, mój wstyd i mą sromotę; przed Tobą są wszyscy moi ciemięzcy.

    21Hańba kruszy me serce oraz jestem zbolały; oczekuję współczucia, lecz go nie ma; nie znalazłem tych, co pocieszają.

  • Lm 1:11-13
    3 wersety
    74%

    11Jęczą wszyscy jej mieszkańcy i poszukują chleba; oddają swe kosztowności za strawę, aby posilić duszę. Spójrz WIEKUISTY i zobacz, jak jestem poniżona.

    12Oby was to nie spotkało, wy wszyscy, którzy przeciągacie drogą. Spójrzcie i zobaczcie czy jest taki ból jak moja boleść, jaką mi uczyniono? Mnie, którą WIEKUISTY napełnił żałobą w dzień Swojego płonącego gniewu.

    13Z wysoka zesłał ogień w moje kości oraz je opanował. Zastawił sidła na me nogi oraz mnie odtrącił do tyłu; uczynił mnie pustkowiem oraz na zawsze zbolałą.

  • Ps 22:14-15
    2 wersety
    74%

    14Rozwarli na mnie swą paszczę, jak lew co porywa i ryczy.

    15Jestem rozlany jak woda, rozeszły się wszystkie moje członki, pośród moich wnętrzności, moje serce jest roztopione jak wosk.

  • 5WIEKUISTY, Boże Zastępów, dopóki będziesz pałać gniewem na modlitwę Twojego ludu?

  • 19Wspomnij na moją nędzę i tułactwo, na piołun oraz truciznę.

  • Ps 31:9-10
    2 wersety
    73%

    9Nie wydałeś mnie w moc wroga, a me nogi postawiłeś na rozległej przestrzeni.

    10Zlituj się nade mną, WIEKUISTY, gdyż mi biada; od żałoby zamroczyło się moje oko, moja dusza i moje życie.

  • 73%

    7Czego wzdrygała się dotknąć moja dusza, to teraz leży jako nieczystość na moim chlebie.

  • Ps 143:3-4
    2 wersety
    73%

    3Gdyż wróg ściga mą duszę, do ziemi przygniata moje życie; wtrącił mnie w ciemnice, tak jak od dawna umarłych.

    4Więc wątpił we mnie mój duch, osłupiało me serce w moim wnętrzu.

  • 3Ugrzęzłem w bezdennym bagnie i nie ma oparcia; dostałem się na głębię wód i prąd mnie zniósł.

  • 6Dlatego odwołuję co powiedziałem; pokutuję w pyle i prochu.

  • 16Teraz rozlewa się we mnie moja dusza i silnie pochwyciły mnie dni niedoli.

  • 22Niech przyjdzie przed Ciebie cała ich niecność i im uczyń, tak jak mnie uczyniłeś z powodu wszystkich moich grzechów. Gdyż niezliczone są moje męki, a moje serce boleje.

  • 17Nie przesiadywałem w kole wesołych, by się radować; samotny siadałem przed Twą ręką, bo napełniłeś mnie zgryzotą.

  • 20Spójrz, WIEKUISTY, jak mi ciasno oraz jak wrze me wnętrze. W moim łonie przewraca się serce, gdyż jestem krnąbrna i byłam krnąbrna. Na zewnątrz miecz osierocał, a wewnątrz mór.

  • 14Błąkałem się w czerni jakbym był przyjacielem, jak gdyby był moim bratem; pochyliłem się jak w żałobie po matce.

  • 16A ja nad tym płaczę; we łzach rozpływa się moje oko. Bo dalekim ode mnie wydaje się pocieszyciel, który by pokrzepił moją duszę. Me dzieci osowiały, ponieważ wróg wziął górę.

  • 70%

    7Jestem zmożony łkaniem, co noc skrapiam moje posłanie i me łoże zalewam łzami.

  • 24Ja kopałem i piłem cudze wody; ja też, krokiem mych stóp, wysuszę wszystkie strumienie Macoru.

  • 11Moje drogi pokrzywił i mnie rozszarpał; wprawił mnie w zdrętwienie.

  • 20Naśmiewają się ze mnie moi przyjaciele, więc moje łzawe oko spogląda ku Bogu.

  • 31Tak ma cytra zmieniła się w pieśń żałobną, a mój flet stał się dźwiękiem skargi.

  • 19Biada mi wobec mojego pogromu, nieuleczalna jest moja rana! A mawiałem: Naprawdę, zniosę to cierpienie!

  • 28Błądzę sczerniały, lecz nie od słońca; dźwigam się i publicznie wołam o pomoc.

  • Hi 16:9-10
    2 wersety
    70%

    9Jego gniew mnie szarpie i ściga, zgrzyta na mnie swoimi zębami; jak wróg rozsrożył na mnie swój wzrok.

    10A ludzie otwierają przeciwko mnie swe usta, sromotnie uderzają me lica, razem się przeciw mnie skupiają.