Ksiega Przyslów 9:17
Skradzione wody są słodkie, a skryty chleb smaczniejszy.
Skradzione wody są słodkie, a skryty chleb smaczniejszy.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
17Słodkim jest dla człowieka chleb obłudy; lecz w następstwie jego usta napełniają się żwirem.
18Zaś on nie dochodzi do wniosku, że są tam śmiertelne cienie i że jej goście przebywają w głębinach Krainy Umarłych.
16Kto bezrozumny, niech tu wstąpi! A kto bezmyślny, do tego powiada:
4Kto bezrozumny niech tu wejdzie! A kto bezmyślny, do tego powiada:
5Chodźcie, zakosztujcie Mojego chleba oraz napijcie się wina, które zmieszałam.
7Syty podepcze i samospływający miód; głodny każdą gorycz uznaje jako słodką.
30Pogardza się złodziejem, jeśli kradnie, nawet by się nasycić, gdy jest głodny.
12Chociaż zło jest słodkie w jego ustach oraz chowa je pod językiem;
17Żywią się chlebem niegodziwości i zapijają winem krzywdy.
3Nie pożądaj jego łakoci, bo to jest chleb zwodniczy.
13Mój synu, spożywaj miód, bo jest smaczny, i samospływający miód, gdyż jest słodki dla twego podniebienia.
26Gdyż przez nierządną kobietę schodzi się aż do bochenka chleba; a wiarołomna kobieta usidla i cenne życie.
6Nie spożywaj chleba nieżyczliwego ci człowieka i nie pożądaj jego łakoci.
7Gdyż jakby kalkulował w duszy – taki już on; jedz i pij ci powiada, lecz jego serce nie jest z tobą.
8Czy chciałbyś wypluć kęs, który spożyłeś? Gdyż daremnie straciłeś twoje uprzejme słowa.
103Jakże słodkie są mojemu podniebieniu Twoje słowa, bardziej niż miód moim ustom.
16Jeśli znalazłeś miód – spożywaj go pod dostatkiem, lecz abyś się nim nie przejadł i znowu go nie zwrócił.
20Taką jest droga wiarołomnej kobiety: Zjada, obciera usta i mówi: Nie popełniłam nieprawości!
3Bowiem usta cudzej kapią samościekającym miodem, a jej podniebienie gładsze jest niż oliwa.
4Ale jej koniec jest gorzki jak piołun, ostry jak miecz obosieczny.
10Bojaźń WIEKUISTEGO jest czysta ostoi się na wieki; ustawy BOGA są prawdą razem są sprawiedliwe.
15Pij wodę z własnej krynicy oraz to, co tryska z dna twojej własnej studni.
27i dało się potajemnie uwieść moje serce, by się w hołdzie do moich ustskładała moja ręka –
2Niejeden z plonu swych ust spożywa dobro, jednak pragnieniem przeniewierców jest grabież.
13Zdobędziemy wszelkie cenne mienie, nasze domy napełnimy łupem.
17Jej drogi są uroczymi drogami, a pomyślność na wszystkich jej ścieżkach.
10Bo Mądrość wniknie w twoje serce, a poznanie będzie przyjemne dla twojej duszy.
24Wdzięczne mowy są samospływajacym miodem, słodyczą dla ducha i pokrzepieniem dla kości.
19Zaspokojone pragnienie jest słodkie dla duszy; stronienie od złego jest wstrętne dla głupców.
4Słowa z ust rozumnego męża są jak głębokie wody; to potok, który się rozlewa, zdrój mądrości.
19Rozkoszna łania, urocza sarna – niech jej piersi nasycają cię każdego czasu; jej miłością wciąż możesz się odurzać.
20Bo czemu, Mój synu, miałbyś odurzać się obcą i pieścić łono cudzej?
11Jeśli powiedzą: Pójdź z nami! Czyhamy na krew, bez przyczyny czatujemy na niewinnego.
23Niegodziwy bierze z zanadrza łapówkę, by skrzywić ścieżki prawa.
3Bowiem ucho rozróżnia mowy, tak jak podniebienie kosztuje pokarm.
18Bowiem będzie ci błogo, jeżeli je zachowasz w swoim wnętrzu i jeśli się razem utwierdzą na twoich ustach.
19Jak posucha i upał trawi śnieżne wody, tak też i grób grzeszników.
18Chodź, napoimy się miłością aż do rana, rozkoszujmy się pieszczotami.
19Taki jest los wszystkich, którzy są żądni nieprawego zysku On zabiera ich własne życie.
1Puszczaj twój chleb na powierzchnię wód, a po upływie wielu dni znowu go znajdziesz.
17Kto lubuje się w rozkoszach – wpada w niedostatek; nie wzbogaci się ten, co miłuje wino oraz olejki.
14Skryty dar uśmierza gniew, a datek w zanadrzu silną zapalczywość.
24Kto otrzymuje udział od złodzieja – nienawidzi własnego życia; słyszy on klątwę – ale go nie wyjawia.
8Swoje życie miłuje ten, co nabiera rozumu; a kto zachowuje rozwagę, ten znajdzie szczęście.
1Lepszy suchy kęs, a przy nim spokój; niż dom pełen mięsa i kłótnie.
16Kto by ją chciał powstrzymać – powstrzymuje wiatr, albo rozlewającą się oliwę, na którą natknął się swoją prawicą.
7Nie podałeś wody znużonemu, a głodnemu odmówiłeś chleba.
6Oto Ezaw jest przetrząśnięty i przeszukane jego skarby!
16Aby cię także ocaliła do cudzej kobiety; od obcej, która łagodnie przemawia;