Ksiega Przyslów 17:1
Lepszy suchy kęs, a przy nim spokój; niż dom pełen mięsa i kłótnie.
Lepszy suchy kęs, a przy nim spokój; niż dom pełen mięsa i kłótnie.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
16Lepsza odrobina w bojaźni WIEKUISEGO, niż wielki skarb, a przy tym niepokój.
17Lepsza porcja jarzyny i do tego miłość, niż utuczony byk, a przy tym nienawiść.
18Zapalczywy człowiek wszczyna swary, a pobłażliwy uśmierza zwadę.
6Lepsza pełna dłoń oraz spokój niż pełne obie garście, a przy tym trud oraz pogoń za wiatrem.
24Lepiej mieszkać na okapie dachu, niż ze swarliwą kobietą we wspólnym domu.
9Lepiej mieszkać na okapie dachu, niż we wspólnym domu ze swarliwą kobietą.
14Kiedy wszczyna się kłótnia, to jakby ktoś rozpętał fale; więc zaniechaj jej zanim wybuchnie zwada.
19Lepiej zamieszkać w pustej ziemi, niż z kobietą swarliwą i złośliwą.
20W siedzibie mędrca jest drogocenny skarb i oliwa, a głupi człowiek go marnuje.
8Lepsza odrobina w sprawiedliwości, niż wielkie dochody w bezprawiu.
2Rozumny sługa zapanuje nad gnuśnym synem i weźmie udział w dziedzictwie pośród braci.
17Spokojne słowa mędrców winny być wysłuchane prędzej, niż krzyk przewodniczącego wśród głupców.
18Lepsza jest mądrość niż wojenne rynsztunki; choć jeden grzesznik niweczy wiele dobrego.
1Łagodna odpowiedź uśmierza zapalczywość, a słowo, które obraża podnieca gniew.
16Lepiej z małym sprawiedliwemu, niż wielu niegodziwcom w dostatku.
3Jest zaszczytem dla męża, gdy stroni od kłótni, bo każdy głupiec je wszczyna.
1Lepszy biedny, co postępuje w swej prostocie niż taki, co ma przewrotne usta i jest głupcem.
19Lepiej być pokornym z pokornymi, niż dzielić łupy z wyniosłymi.
13Nieszczęściem dla ojca jest głupi syn, a swarliwość kobiety jak stale cieknąca rynna.
14Dom i mienie jest spuścizną po ojcach; a darem WIEKUISTEGO jest rozumna żona.
15Lenistwo pogrąża w głęboki sen, więc dusza gnuśnego musi łaknąć.
10Wypędź szydercę, a ustanie zwada; uspokoi się spór i sromota.
14Skryty dar uśmierza gniew, a datek w zanadrzu silną zapalczywość.
5Lepiej słuchać przygany mędrca, niż przysłuchiwać się śpiewowi głupców.
27Kto w swoich słowach jest powściągliwy – zna rozum; a kto zachowuje zimną krew – jest roztropnym człowiekiem.
10Pycha wznieca tylko swary; a mądrość jest u tych, którzy się naradzają.
20Gdzie nie wystarcza drzewa – tam gaśnie ogień; gdzie nie ma plotkarza – tam ustaje kłótnia.
23Małe pole biednych daje pod dostatkiem żywności; a przez swoją nieprawość, niejeden jest niszczony.
5O, gdybyście raczej milczeli, to mogłoby to wam uchodzić za mądrość.
1Nie spiesz się twoimi ustami, a twe serce niechaj nie będzie skore do wypowiedzenia słowa przed obliczem Boga; bowiem Bóg w niebiosach, a ty na ziemi; dlatego niech będą nieliczne twoje słowa.
27Kto jest chciwy nieprawych zysków, wtrąca w biedę swój dom; a będzie żył ten, kto nienawidzi łapówek.
2Lepiej pójść do domu żałoby, niż pójść do domu uczty; gdyż tam widać koniec wszystkich ludzi, zatem żywy bierze to sobie do serca.
17W domu twojego przyjaciela rzadziej stawiaj nogę, aby się tobą nie przesycił i cię nie znienawidził.
7Człowiek podejmuje całą pracę dla jego ust; a jednak żądza nie może się nasycić.
32Lepszy pobłażliwy niż bohater; a panujący nad swoim duchem niż zdobywca miast.
13Lepszy młodzieniec ubogi, a mądry niż król stary, a głupi, który już jest niezdolny przyjmować przestrogi.
17Psa pociąga za uszy przechodzień, co unosi się w kłótni, która go nie obchodzi.
17Karć twojego syna, a użyczy ci pokoju oraz da rozkosz twojej duszy.
9Lepiej temu, który się sam uniża, chociaż posiada sługę, niż temu, co się panoszy, chociaż brakuje mu chleba.
29Kto miesza we własnym domu w dziedzictwie otrzyma wiatr; głupi zostanie sługą tego, kto jest mądrego serca.
15Cieknąca wciąż rynna w dżdżystym dniu oraz swarliwa kobieta podobne są do siebie.
25Chciwy wznieca swary; a kto polega na WIEKUISTYM – będzie utuczony.
7Syty podepcze i samospływający miód; głodny każdą gorycz uznaje jako słodką.
17Skradzione wody są słodkie, a skryty chleb smaczniejszy.
16Nabywanie mądrości – o ileż to lepsze niż złoto; a nabywanie rozwagi – o ileż to wyśmienitsze niż srebro.
6W domu sprawiedliwego jest wiele zapasów; a w dorobku niegodziwca panuje zamieszanie.
19Przy mnóstwie słów nie uniknie się błędu; a kto swe usta powściąga – jest rozważnym.
17Szczęśliwa jesteś ziemio, której król jest ze szlachetnego rodu, i której książęta jadają we właściwym czasie; jadają by się posilić, a nie dla opilstwa.
29Pobłażliwy jest bogaty w zastanowienie; a popędliwy wysoko podnosi głupstwo.