Ksiega Hioba 13:5
O, gdybyście raczej milczeli, to mogłoby to wam uchodzić za mądrość.
O, gdybyście raczej milczeli, to mogłoby to wam uchodzić za mądrość.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
33A jeśli nie – zechciej ty mnie wysłuchać, zamilknij, a cię nauczę mądrości.
27Kto w swoich słowach jest powściągliwy – zna rozum; a kto zachowuje zimną krew – jest roztropnym człowiekiem.
28I głupi kiedy milczy, gdy wobec rozumnego zamyka swoje usta, może uchodzić za mędrca.
6Posłuchajcie więc, mojej przygany oraz zwróćcie uwagę na zarzuty moich ust.
13Dlatego roztropny milczy w tym czasie, bo to czas zły.
5Zaprawdę, gdyby Bóg zechciał przemówić i otworzył przeciwko tobie Swe usta,
12Bezmyślny pomiata swoim bliźnim; lecz mąż roztropny milczy.
31Rozważ to Jobie i mnie posłuchaj; zamilknij i daj mi mówić.
4Bo, zaprawdę, wy jesteście jedynie zalepiaczami fałszu; razem marnymi pocieszycielami.
13Zostawcie mnie, abym mógł mówić i niech przyjdzie na mnie, co chce.
11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
32Jeżeli byłeś głupim – wywyższając się, chodź z namysłem, z ręką na ustach.
3Twoje brednie mają zniewolić mężów do milczenia? Miałbyś urągać, a nikt by cię nie zawstydził?
9Przywódcy powstrzymywali swe mowy, przykładając rękę do swoich ust.
10Milkły głosy władców, a ich język przylegał im do podniebienia.
30Ale jeśli innemu, który siedzi, coś by zostało objawione, ten pierwszy niech milczy.
1Mój synu! Uważaj na Moją Mądrość; ku Mojej roztropności skłoń twe ucho,
2byś zachował rozwagę, a twoje usta strzegły poznania.
17Spokojne słowa mędrców winny być wysłuchane prędzej, niż krzyk przewodniczącego wśród głupców.
19Przy mnóstwie słów nie uniknie się błędu; a kto swe usta powściąga – jest rozważnym.
2Powiedziałem: Będę strzegł moich dróg, bym nie zgrzeszył moim językiem; utrzymam zamknięcie moich ust, dopóki niegodziwi przede mną.
8Czy podsłuchiwałeś na radzie Bożej i tam zdobyłeś sobie taką mądrość?
9Co ty wiesz, co by i nam nie było wiadomo; co ty rozumiesz, czego byśmy i my nie rozumieli?
5Lekkomyślni, zastanówcie się nad przezornością, a wy, ograniczeni, zrozumcie co rozsądne!
35że Ijob nierozsądnie mówi, a jego słowa nie są roztropne.
5Spójrzcie na mnie oraz zdrętwiejcie, połóżcie dłoń na usta.
19Kto jest tym, co mógłby się ze mną spierać? Wtedy zamilknę i skonam.
16Jeśli jesteś rozsądny – tego posłuchaj, daj ucho głosowi moich ust.
13Leżałbym teraz i spoczywał, spałbym oraz zażywał spokoju,
20A WIEKUISTY przebywa w Swoim świętym Przybytku; niech przed Nim umilknie cała ziemia!
18WIEKUISTY, obym się nie zawstydził, że Cię wzywałem; niech zawstydzą się niegodziwi oraz zamilkną w grobie.
9Nic nie mów w uszy głupca, bo on ma tylko pogardę dla twoich rozumnych słów.
1Łagodna odpowiedź uśmierza zapalczywość, a słowo, które obraża podnieca gniew.
13Czy nie dlatego, że zwracasz swojego ducha przeciw Bogu i wyrzucasz z twych ust takie słowa?
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
21Słuchano mnie, czekano, i milczano wobec mojego zdania.
5Lepiej słuchać przygany mędrca, niż przysłuchiwać się śpiewowi głupców.
24Nauczcie mnie, a zamilknę; pokażcie mi w czym zbłądziłem.
3szermując mową bez pożytku i słowami, którymi nic nie wskóra?
4Nie wysilaj się na zbieranie bogactw; zaniechaj tego z własnej swojej rozwagi.
2Gdyż jak sen przychodzi z mnóstwa trosk, tak bredzenie głupiego z mnóstwa słów.
1Z Bogiem uzyskamy przewagę, On zdepcze naszych wrogów.
13Kto jest tym mężem, co pragnie życia oraz miłuje swoje dni, aby oglądał dobro?
3Jest zaszczytem dla męża, gdy stroni od kłótni, bo każdy głupiec je wszczyna.
13Kto jest wśród was mądry i doświadczony? Ten niech w łagodności mądrości przedstawi swoje uczynki ze szlachetnego sposobu życia.
2Mądrzy, słuchajcie moich słów; a wy, rozumni, nakłońcie ku mnie ucho.
8Nie występuj skwapliwie w sporze; bo co poczniesz, gdy cię zawstydzi twój przeciwnik?
5Odpowiedz głupiemu na głupotę, aby się nie uważał za mędrca we własnych oczach.
21To czyniłeś - a Ja milczałem; wtedy wyobrażałeś sobie, że będę taki jak ty; ale rozprawię się z tobą i stawię to przed twe oczy.
5Bo wina wyćwiczyła twoje usta oraz wybrałeś sobie mowę chytrych.