Ksiega Hioba 29:21

Biblia Gdanska (1632/1881)

Słuchano mnie, czekano, i milczano wobec mojego zdania.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 29:9-9 : 9 Przywódcy powstrzymywali swe mowy, przykładając rękę do swoich ust. 10 Milkły głosy władców, a ich język przylegał im do podniebienia.
  • Hi 32:11-12 : 11 Oto czekałem na wasze mowy i przysłuchiwałem się waszym rozprawom, aż dojdziecie do istoty rzeczy. 12 Uważałem na was, ale oto nie było między wami ani jednego, który by przekonał Ijoba i trafnie odpowiedział na jego mowy.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 29:22-24
    3 wersety
    81%

    22Po moim słowie nie odezwano się powtórnie, a ma mowa spadała na nich jak krople.

    23Wypatrywali mnie jak deszczu i otwierali swe usta jakby na późny deszcz.

    24Uśmiechałem się do nich, kiedy tracili odwagę, bo nie mogli przytłumić jasności mego oblicza.

  • Hi 32:15-16
    2 wersety
    76%

    15Zmieszali się, więcej nie mówią, brakuje im słów.

    16Czy mam dalej czekać, skoro przestali mówić; gdy umilkli oraz już nie wydają świadectwa?

  • Hi 32:10-12
    3 wersety
    76%

    10Dlatego powiadam: Posłuchajcie i mnie; a ja oznajmię swoje zdanie.

    11Oto czekałem na wasze mowy i przysłuchiwałem się waszym rozprawom, aż dojdziecie do istoty rzeczy.

    12Uważałem na was, ale oto nie było między wami ani jednego, który by przekonał Ijoba i trafnie odpowiedział na jego mowy.

  • Hi 29:8-11
    4 wersety
    75%

    8Widząc mnie, młodzi się ukrywali, a sędziwi podnieśli się i stali.

    9Przywódcy powstrzymywali swe mowy, przykładając rękę do swoich ust.

    10Milkły głosy władców, a ich język przylegał im do podniebienia.

    11Tak, ucho co mnie słyszało – było szczęśliwe; a oko, które mnie widziało – dawało mi świadectwo.

  • 31Rozważ to Jobie i mnie posłuchaj; zamilknij i daj mi mówić.

  • Ps 39:1-2
    2 wersety
    74%

    1Przewodnikowi chóru, Jedutunowi. Psalm Dawida.

    2Powiedziałem: Będę strzegł moich dróg, bym nie zgrzeszył moim językiem; utrzymam zamknięcie moich ust, dopóki niegodziwi przede mną.

  • 33A jeśli nie – zechciej ty mnie wysłuchać, zamilknij, a cię nauczę mądrości.

  • 34Rozumni ludzie mi zaświadczą i każdy mądry człowiek, co mnie słyszy,

  • 23Nadstawcie ucha i słuchajcie mojego głosu, uważajcie oraz słuchajcie mojej mowy.

  • Ps 38:13-14
    2 wersety
    71%

    13Moi przyjaciele i towarzysze stronią od mojej plagi, moi bliscy stanęli z dala.

    14A ja nie słyszę jak głuchy; jak niemy, co nie otwiera swoich ust.

  • 17Spokojne słowa mędrców winny być wysłuchane prędzej, niż krzyk przewodniczącego wśród głupców.

  • 2Mądrzy, słuchajcie moich słów; a wy, rozumni, nakłońcie ku mnie ucho.

  • 24Zatem teraz, synowie, Mnie słuchajcie i uważajcie na słowa Moich ust.

  • 1Umilknijcie przede Mną wybrzeża, a ludy niech odświeżają siłę! Niech się zbliżą i niech przemówią; razem przystąpmy do rozprawy.

  • 28I głupi kiedy milczy, gdy wobec rozumnego zamyka swoje usta, może uchodzić za mędrca.

  • 28Oglądałem się, ale nie było nikogo; żadnego roztropnego między nimi, by się mogli spytać i dać odpowiedź.

  • 19Wysłuchaj mnie, Ty, WIEKUISTY, usłysz głos moich przeciwników!

  • Hi 13:5-6
    2 wersety
    70%

    5O, gdybyście raczej milczeli, to mogłoby to wam uchodzić za mądrość.

    6Posłuchajcie więc, mojej przygany oraz zwróćcie uwagę na zarzuty moich ust.

  • 3Gdy milczałem, próchniały moje kości oraz jęczałem cały dzień.

  • 5Spójrzcie na mnie oraz zdrętwiejcie, połóżcie dłoń na usta.

  • 2Słuchajcie, słuchajcie mojej mowy, i niech mi to będzie od was pocieszeniem.

  • 17Nakłoń ucho oraz słuchaj słów mędrców; skieruj swe serce ku Mojej nauce.

  • 17Zatem posłuchajcie uważnie mojego wyznania i niech moje wyjaśnienie dojdzie do waszych uszu.

  • 1Mój synu! Uważaj na Moją Mądrość; ku Mojej roztropności skłoń twe ucho,

  • 12Doszło mnie potajemne słowo, a me ucho zachwycił cichy szept.

  • 1Dumanie Asafa. Słuchaj, Mój ludu, Mego Prawa; nakłoń swe ucho do słów Mych ust.

  • 16Jeśli jesteś rozsądny – tego posłuchaj, daj ucho głosowi moich ust.

  • 33Ale kto Mnie słucha – zamieszka bezpiecznie i będzie wolny od trwogi przed złem.

  • 20Mój synu! Uważaj na moje słowa, nakłoń twe ucho do moich mów!

  • 21Jednak oni milczeli i nie odpowiedzieli mu ani słowa; bo rozkaz króla był taki: Nie odpowiadajcie mu.

  • 19Kto jest tym, co mógłby się ze mną spierać? Wtedy zamilknę i skonam.

  • 11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.

  • 1Słuchaj więc Ijobie mojej mowy, nastaw ucho na wszystkie moje słowa.

  • 28Niechaj siedzi samotnie i milczy, kiedy go jarzmem obarczył.

  • 3Oczy widzących nie będą już sklejone, a uszy słuchających będą słyszeć.

  • 13A zaraz po zakończeniu ich mowy, odpowiedział Jakób, mówiąc: Mężowie bracia, mnie posłuchajcie.

  • 34by się lękać licznego tłumu, albo trwożyć przed najpośledniejszą z rodzin – i dlatego milczałem oraz nie wychodziłem za drzwi?

  • 24Nauczcie mnie, a zamilknę; pokażcie mi w czym zbłądziłem.

  • 9Wyzwól mnie od wszelkich mych przewinień, nie czyń mnie pośmiewiskiem podłych.