Ksiega Hioba 32:10
Dlatego powiadam: Posłuchajcie i mnie; a ja oznajmię swoje zdanie.
Dlatego powiadam: Posłuchajcie i mnie; a ja oznajmię swoje zdanie.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
16Czy mam dalej czekać, skoro przestali mówić; gdy umilkli oraz już nie wydają świadectwa?
17Zatem i ja się odezwę z mojej strony; ja także wypowiem swoje zdanie.
11Oto czekałem na wasze mowy i przysłuchiwałem się waszym rozprawom, aż dojdziecie do istoty rzeczy.
12Uważałem na was, ale oto nie było między wami ani jednego, który by przekonał Ijoba i trafnie odpowiedział na jego mowy.
17Zwrócę twoją uwagę i mnie posłuchaj! A co widziałem, to ci oznajmię.
33czyżby wtedy miał odpłacić według twojej myśli, że to odrzuciłeś? Otóż, chciej sam rozstrzygnąć – a nie ja, a skoro wiesz inaczej – powiedz.
34Rozumni ludzie mi zaświadczą i każdy mądry człowiek, co mnie słyszy,
6Posłuchajcie więc, mojej przygany oraz zwróćcie uwagę na zarzuty moich ust.
6I Elihu, syn Berachela z Buz, tak się odezwał, mówiąc: Ja jestem młody w latach, a wy jesteście starcami, dlatego się nie odważyłem i obawiałem się wypowiedzieć wam swoje zdanie.
7Powiedziałem sobie: Dni przemówią, a długie lata mądrość objawią.
1Potem Elihu ciągnął dalej, mówiąc:
2Mądrzy, słuchajcie moich słów; a wy, rozumni, nakłońcie ku mnie ucho.
31Rozważ to Jobie i mnie posłuchaj; zamilknij i daj mi mówić.
32Jeśli masz słowo – zechciej mi zaprzeczyć; zatem mów, bo byłbym rad przyznać ci słuszność.
33A jeśli nie – zechciej ty mnie wysłuchać, zamilknij, a cię nauczę mądrości.
9Nie zawsze znakomici są mądrzy; nie zawsze starcy rozumieją oceny.
3Gdzież jest ten pytasz, co bez rozsądku zamroczy Twoje postanowienie? Mówiłem, ale nie rozumiałem; zbyt dziwne to dla mnie rzeczy, których nie pojmuję.
4O, racz wysłuchać, abym mógł mówić; zapytam Cię, a Ty mnie oświeć.
1Słuchaj więc Ijobie mojej mowy, nastaw ucho na wszystkie moje słowa.
2Poczekaj chwilę, a ci pokażę, że rozporządzam jeszcze innymi wypowiedziami o Bogu.
3Z daleka przytoczę mój wnioseki oddam sprawiedliwość mojemu Stwórcy.
20Przemówię, bym sobie ulżył; otworzę moje usta i się odezwę.
21Słuchano mnie, czekano, i milczano wobec mojego zdania.
16Jeśli jesteś rozsądny – tego posłuchaj, daj ucho głosowi moich ust.
1Uważaj, to wszystko widziało moje oko, słyszało moje ucho i zrozumiało.
17Zatem posłuchajcie uważnie mojego wyznania i niech moje wyjaśnienie dojdzie do waszych uszu.
18Oto ułożyłem już moją sprawę; wiem, że zachowam słuszność.
19Kto jest tym, co mógłby się ze mną spierać? Wtedy zamilknę i skonam.
8Ale wypowiedziałeś się w moje uszy i jeszcze słyszę brzmienie twych słów.
1Słuchajcie niebiosa, gdyż będę mówił; i niechaj słucha ziemia wypowiedzi mych ust.
3Znieście mnie, choćbym był dla was ciężarem; a po moim przemówieniu, niech każdy mi urąga.
3Ja także mam rozum jakwy, nie jestem od was gorszy; i komu nie są znane podobne rzeczy?
6Słuchajcie, bo wygłaszam poważne rzeczy, a Me usta otwierają się na to, co proste.
2Powiem Bogu: Nie potępiaj mnie; powiedz mi, czemu mnie zwalczasz?
4Przedłożyłbym Mu moją sprawę, a me usta napełnił dowodami.
5Pragnął bym poznać słowa, które by mi powiedział i zrozumieć, co mi oświadczy.
14Moją jest rada i sprawność; Ja jestem przenikliwością; Moją jest dzielność.
11Tak, ucho co mnie słyszało – było szczęśliwe; a oko, które mnie widziało – dawało mi świadectwo.
23Nadstawcie ucha i słuchajcie mojego głosu, uważajcie oraz słuchajcie mojej mowy.
3Jednak chciałbym przemówić do Wszechmocnego oraz pragnę rozsądzić się z Bogiem.
16Więc pomyślałem: Lepsza jest mądrość niż moc; choć mądrość ubogiego bywa wzgardzoną, a jego słowa nie znajdują posłuchu.
24Zatem teraz, synowie, Mnie słuchajcie i uważajcie na słowa Moich ust.
24Nauczcie mnie, a zamilknę; pokażcie mi w czym zbłądziłem.
1Mój synu! Uważaj na Moją Mądrość; ku Mojej roztropności skłoń twe ucho,
3Zarówno dzieci ludu, jak i synowie dostojnych mężów, bogaty i biedny - razem.
4Moje usta głoszą mądrość, a myśl z mojego serca - roztropność.
32Zaś ja patrzałem, zwróciłem na to moją uwagę, a widząc to, powziąłem stąd przestrogę.
2W przypowieści otworzę moje usta i będę opowiadał starodawne podania.
14Ijob nie do mnie wystosował swe mowy, więc nie odpowiem mu waszymi słowami.
23Nawróćcie się na Moje napomnienie. Oto rozleję przed wami Mego Ducha i zapoznam was z Moimi słowami.