Ksiega Psalmów 78:2
W przypowieści otworzę moje usta i będę opowiadał starodawne podania.
W przypowieści otworzę moje usta i będę opowiadał starodawne podania.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
3Zarówno dzieci ludu, jak i synowie dostojnych mężów, bogaty i biedny - razem.
4Moje usta głoszą mądrość, a myśl z mojego serca - roztropność.
1Dumanie Asafa. Słuchaj, Mój ludu, Mego Prawa; nakłoń swe ucho do słów Mych ust.
35aby zostało wypełnione, co powiedziano przez proroka mówiącego: Otworzę w podobieństwach moje usta, wypowiem rzeczy ukryte od założenia świata.
6Słuchajcie, bo wygłaszam poważne rzeczy, a Me usta otwierają się na to, co proste.
7Gdyż Moje podniebienie wypowiada prawdę, a niegodziwość jest ohydą dla Moich warg.
6By zrozumiano przypowieść i przenośnię, orzeczenia mędrców oraz ich głębokie mowy.
1Słuchajcie niebiosa, gdyż będę mówił; i niechaj słucha ziemia wypowiedzi mych ust.
2Gdy oto raz otworzyłem moje usta – mój język sam już mówi na moim podniebieniu.
3Szczerość mojego serca odbije się w moich słowach, a me usta wynurzą jasną prawdę.
20Przemówię, bym sobie ulżył; otworzę moje usta i się odezwę.
3Co usłyszeliśmy, poznaliśmy i co nam opowiadali ojcowie,
17Zwrócę twoją uwagę i mnie posłuchaj! A co widziałem, to ci oznajmię.
18Co mędrcy nie zataili – lecz przekazali, jako tradycję od swoich ojców,
2Synu człowieka! Ułożysz zagadkę i wygłosisz przypowieść domowi Israela.
2Przewodnikowi chóru, pieśń Dawida. Nie zamilknij Boże mojej chwały.
19Wskaż, co Mu mamy powiedzieć; bowiem nie potrafimy odpowiedzieć z powodu naszego mroku.
20Czy należy Go powiadomić, że chcę mówić? Czy człowiek kiedyś żądał, aby został zgładzony?
12Doszło mnie potajemne słowo, a me ucho zachwycił cichy szept.
3Gdzież jest ten pytasz, co bez rozsądku zamroczy Twoje postanowienie? Mówiłem, ale nie rozumiałem; zbyt dziwne to dla mnie rzeczy, których nie pojmuję.
4O, racz wysłuchać, abym mógł mówić; zapytam Cię, a Ty mnie oświeć.
5Zaprawdę, gdyby Bóg zechciał przemówić i otworzył przeciwko tobie Swe usta,
15Gdybym powiedział: Będę mówił jak oni – to bym się sprzeniewierzył pokoleniu Twych synów.
5Chwyciłeś powieki moich oczu, strwożony jestem i oniemiałem.
11Dlatego nie pohamuję swych ust i będę mówił w udręczeniu mojego ducha; zawodził w goryczy mojej duszy.
15I wygłosił swoją przypowieść, mówiąc: Tak mówi Bileam, syn Beora; tak mówi mąż bystrego oka.
15Wtedy będę nauczał przestępców Twoich dróg, i grzesznych, aby do Ciebie powrócili.
1Mój synu! Jeżeli przyjmiesz Moje mowy i zachowasz u siebie Moje przykazania,
2byś uważnie nadstawił Mądrości twoje ucho i nakłonił ku rozsądkowi twoje serce;
2Któż to jest, co zaciemnia Mój plan bezmyślnymi słowami?
3Od dawna oznajmiałem poprzednie rzeczy; zaledwie wyszły z Moich ust, zaraz dawałem o nich znać; i nagle je spełniłem, więc się urzeczywistniły.
8Otwieraj twoje usta za niemym; w sprawie wszystkich, co giną.
13Dlatego im w podobieństwach mówię, że patrząc nie widzą, i słuchając nie słyszą, ani nie rozumieją.
10Czy one cię nie nauczą, nie powiedzą, oraz z głębi swoich doświadczeń nie wydobędą orzeczeń?
2By poznawano mądrość i pouczanie, by pojmowano rozumne słowa.
131Otwieram usta i je pochłaniam, bo pożądam Twoich przykazań.
18Odsłoń moje oczy, bym ujrzał cuda w Twojej nauce.
1Przewodnikowi chóru, Jedutunowi. Psalm Dawida.
2Powiedziałem: Będę strzegł moich dróg, bym nie zgrzeszył moim językiem; utrzymam zamknięcie moich ust, dopóki niegodziwi przede mną.
12Wspominam czyny Przedwiecznego; tak, wspominam Twoje dawne cuda.
10Dlatego powiadam: Posłuchajcie i mnie; a ja oznajmię swoje zdanie.
20Mój synu! Uważaj na moje słowa, nakłoń twe ucho do moich mów!
16wtedy otwiera ludziom uszy, kładąc pieczęć na danej im przestrodze.
13Moi przyjaciele i towarzysze stronią od mojej plagi, moi bliscy stanęli z dala.
6Osadził mnie w ciemnościach, tak, jak od dawna umarłych.
8Czy podsłuchiwałeś na radzie Bożej i tam zdobyłeś sobie taką mądrość?
2gdy przyszli Zyfejczycy i powiedzieli do Saula: Oto Dawid ukrywa się pośród nas.
6Posłuchajcie więc, mojej przygany oraz zwróćcie uwagę na zarzuty moich ust.
6Bowiem tylko WIEKUISTY użycza Mądrości, z Jego ust pochodzi poznanie i roztropność.