Ksiega Hioba 38:2
Któż to jest, co zaciemnia Mój plan bezmyślnymi słowami?
Któż to jest, co zaciemnia Mój plan bezmyślnymi słowami?
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
3Gdzież jest ten pytasz, co bez rozsądku zamroczy Twoje postanowienie? Mówiłem, ale nie rozumiałem; zbyt dziwne to dla mnie rzeczy, których nie pojmuję.
4O, racz wysłuchać, abym mógł mówić; zapytam Cię, a Ty mnie oświeć.
34Rozumni ludzie mi zaświadczą i każdy mądry człowiek, co mnie słyszy,
35że Ijob nierozsądnie mówi, a jego słowa nie są roztropne.
1Wtedy, spośród orkanu, WIEKUISTY odpowiedział Ijobowi, mówiąc:
3Jak oświeciłeś bezrozumnego i objawiłeś mu pełnię wiedzy!
4Komu wynurzyłeś twe słowa i czyje natchnienie z ciebie wyszło?
16Zatem Ijob na próżno otwiera swoje usta oraz mnoży bezmyślne słowa.
1I dalej WIEKUISTY odpowiedział Jobowi, mówiąc:
2Czy ten, który wiedzie spór chce jeszcze krytykować Wszechmocnego? Niech odpowie ten, co strofuje Boga.
3Zatem Ijob odpowiedział WIEKUISTEMU, mówiąc:
18Czy ogarnąłeś rozumem przestworza ziemi? Powiedz, jeśli to wszystko wiesz.
19Która jest droga tam, gdzie przebywa światło, a mrok – gdzie jego miejsce,
20byś je sprowadził do swej granicy, jeżeli zrozumiałeś ścieżki do ich domu?
13A jeszcze mówisz: Co Bóg wie? Czy będzie sądził poprzez te gęste tumany?
36Kto złożył w ukrytym miejscu mądrość, kto udzielił rozumowi bystrości?
37Kto obliczył w Swojej mądrości pył? A składy nieba – kto je wypróżnia;
14Ijobie, skłoń na to ucho, zastanów się i rozważ te Boże cuda.
15Czy ci wiadomo, jakie Bóg im nadaje zadanie, albo jak każe zabłysnąć światłu Swoich chmur?
16Czy rozumiesz ruchy obłoków i dziwy Tego, który jest doskonałej umiejętności?
1Zatem Ijob odpowiedział WIEKUISTEMU, mówiąc:
3Jako mąż przepasz swe biodra, a Ja się ciebie zapytam, abyś Mi zdał sprawę.
4Gdzie byłeś, gdy utwierdzałem ziemię? Powiedz, jeśli posiadłeś mądrość.
19Wskaż, co Mu mamy powiedzieć; bowiem nie potrafimy odpowiedzieć z powodu naszego mroku.
20Czy należy Go powiadomić, że chcę mówić? Czy człowiek kiedyś żądał, aby został zgładzony?
8Czy podsłuchiwałeś na radzie Bożej i tam zdobyłeś sobie taką mądrość?
9Co ty wiesz, co by i nam nie było wiadomo; co ty rozumiesz, czego byśmy i my nie rozumieli?
6Wtedy, spośród orkanu, WIEKUISTY odpowiedział Jobowi, mówiąc:
13Kto pokierował Duchem WIEKUISTEGO oraz był mężem Jego rady; tym, co Go oświecił?
14Kogo się radził, aby Mu dodał rozumu, nauczył Go ścieżek porządku, posiadł wiedzę oraz wskazał Mu drogę umiejętności?
24Która jest droga tam, gdzie się dzieli światło, a po ziemi roztacza wschodni wicher?
25Kto oddzielił ulewie stoki oraz wyznaczył drogę błyskom gromów;
20Mądrość – skąd ona przychodzi i gdzie jest miejsce poznania?
34Bo kto poznał sposób myślenia Pana? Albo kto stał się Jego doradcą?
13Znowu powiecie: My znaleźliśmy mądrość; tylko Bóg rozwiewa wątpliwości, a nie człowiek.
3Czy już koniec tych czczych mów? Bo cóż cię pobudza do takiej wypowiedzi?
34Czy podniesiesz swój głos ku chmurom, by pokryła cię obfitość wód?
12Ale mądrość – gdzie ją znaleźć? I gdzie jest siedlisko poznania?
22Czy Boga można uczyć poznania; Jego, który sądzi niebiosa?
1Zatem Ijob odparł, mówiąc:
13Czy nie dlatego, że zwracasz swojego ducha przeciw Bogu i wyrzucasz z twych ust takie słowa?
11Wciąż nie widzisz wskutek ciemności oraz powodzi wód, która cię okrywa.
1Zatem Ijob odpowiedział, mówiąc:
3Ja także mam rozum jakwy, nie jestem od was gorszy; i komu nie są znane podobne rzeczy?
2Mądrzy, słuchajcie moich słów; a wy, rozumni, nakłońcie ku mnie ucho.
15Biada tym, co głęboko przed WIEKUISTYM ukrywają swoje zamysły i są w ciemności ich sprawy, a powiadają: Kto nas widzi i kto nas zna?
3I nad takim trzymasz otwarte Twoje oczy i przed Siebie pociągasz mnie na sąd.
2Potem się odezwał, mówiąc:
1Zatem Ijob odparł, mówiąc:
23Kto Mu wyznaczył Jego drogę i kto Mu powie: Wyrządziłeś krzywdę.