Ksiega Hioba 32:20

Biblia Gdanska (1632/1881)

Przemówię, bym sobie ulżył; otworzę moje usta i się odezwę.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 13:13 : 13 Zostawcie mnie, abym mógł mówić i niech przyjdzie na mnie, co chce.
  • Hi 13:19 : 19 Kto jest tym, co mógłby się ze mną spierać? Wtedy zamilknę i skonam.
  • Hi 20:2 : 2 Właśnie dlatego znowu mnie przynaglają moje myśli i dlatego czuję się wzburzonym.
  • Hi 21:3 : 3 Znieście mnie, choćbym był dla was ciężarem; a po moim przemówieniu, niech każdy mi urąga.
  • Prz 8:6-7 : 6 Słuchajcie, bo wygłaszam poważne rzeczy, a Me usta otwierają się na to, co proste. 7 Gdyż Moje podniebienie wypowiada prawdę, a niegodziwość jest ohydą dla Moich warg.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 32:16-19
    4 wersety
    79%

    16Czy mam dalej czekać, skoro przestali mówić; gdy umilkli oraz już nie wydają świadectwa?

    17Zatem i ja się odezwę z mojej strony; ja także wypowiem swoje zdanie.

    18Bo jestem pełen słów, w moim wnętrzu dławi mnie wstrzymywany oddech.

    19Oto moje wnętrze jest jak moszcz, któremu się nie otwiera; jak świeżo napełnione bukłaki, które muszą pęknąć.

  • Hi 33:1-3
    3 wersety
    77%

    1Słuchaj więc Ijobie mojej mowy, nastaw ucho na wszystkie moje słowa.

    2Gdy oto raz otworzyłem moje usta – mój język sam już mówi na moim podniebieniu.

    3Szczerość mojego serca odbije się w moich słowach, a me usta wynurzą jasną prawdę.

  • Hi 20:2-3
    2 wersety
    74%

    2Właśnie dlatego znowu mnie przynaglają moje myśli i dlatego czuję się wzburzonym.

    3Słyszałem hańbiącą mnie naganę i odpowiedział mi niezrozumiały dla mnie duch.

  • 22Wtedy zawołaj – a odpowiem, albo ja będę mówił – a Ty mi odpowiadaj.

  • Hi 23:4-5
    2 wersety
    73%

    4Przedłożyłbym Mu moją sprawę, a me usta napełnił dowodami.

    5Pragnął bym poznać słowa, które by mi powiedział i zrozumieć, co mi oświadczy.

  • 19Kto jest tym, co mógłby się ze mną spierać? Wtedy zamilknę i skonam.

  • Hi 33:31-32
    2 wersety
    73%

    31Rozważ to Jobie i mnie posłuchaj; zamilknij i daj mi mówić.

    32Jeśli masz słowo – zechciej mi zaprzeczyć; zatem mów, bo byłbym rad przyznać ci słuszność.

  • Hi 21:3-4
    2 wersety
    73%

    3Znieście mnie, choćbym był dla was ciężarem; a po moim przemówieniu, niech każdy mi urąga.

    4Czy przeciw ludziom zwraca się moja skarga? Jakbym wtedy zdołał zachować cierpliwość?

  • 11Dlatego nie pohamuję swych ust i będę mówił w udręczeniu mojego ducha; zawodził w goryczy mojej duszy.

  • 20Czy należy Go powiadomić, że chcę mówić? Czy człowiek kiedyś żądał, aby został zgładzony?

  • 4O, racz wysłuchać, abym mógł mówić; zapytam Cię, a Ty mnie oświeć.

  • 14Ijob nie do mnie wystosował swe mowy, więc nie odpowiem mu waszymi słowami.

  • Hi 16:5-6
    2 wersety
    72%

    5Krzepiłbym was moimi ustami, a współczucie moich warg sprawiałoby wam ulgę.

    6Jeżeli będę dalej mówił, nie ukoi się przez to mój ból; a jeśli zaprzestanę, czy coś ustąpi ode mnie?

  • 13Zostawcie mnie, abym mógł mówić i niech przyjdzie na mnie, co chce.

  • 3Czy już koniec tych czczych mów? Bo cóż cię pobudza do takiej wypowiedzi?

  • 2W przypowieści otworzę moje usta i będę opowiadał starodawne podania.

  • 10Dlatego powiadam: Posłuchajcie i mnie; a ja oznajmię swoje zdanie.

  • 15Wtedy będę nauczał przestępców Twoich dróg, i grzesznych, aby do Ciebie powrócili.

  • 5Jeśli zdołasz – chciej mi zaprzeczyć; szykuj się przede mną i broń.

  • 14Jakże ja zdołam Mu odpowiedzieć, czy wobec Niego dobrać słowa.

  • 5Zaprawdę, gdyby Bóg zechciał przemówić i otworzył przeciwko tobie Swe usta,

  • Hi 40:4-5
    2 wersety
    71%

    4Zaprawdę, jestem zbyt znikomy; co miałbym Ci odpowiedzieć? Moją dłoń położę na swe usta.

    5Raz mówiłem, lecz więcej się nie odezwę; nawet dwukrotnie, ale tego już nie uczynię.

  • 6Słuchajcie, bo wygłaszam poważne rzeczy, a Me usta otwierają się na to, co proste.

  • 1Zatem Ijob odpowiedział, mówiąc:

  • 131Otwieram usta i je pochłaniam, bo pożądam Twoich przykazań.

  • 1Słuchajcie niebiosa, gdyż będę mówił; i niechaj słucha ziemia wypowiedzi mych ust.

  • 16Zadrżą też radością Moje wnętrza, gdy twe usta wygłoszą proste rzeczy.

  • 42A tym, którzy mi urągają – dam odpowiedź, gdyż ufam Twojemu słowu.

  • 3Oniemiałem milczeniem, zwątpiłem odnośnie słusznej sprawy, a mój ból się zajątrzył.

  • 1Obrzydziłem sobie me życie, to też swobodnie wyleję moją skargę nad sobą i w goryczy mej duszy będę mówił.

  • 1Zatem Ijob odparł, mówiąc:

  • 1Zatem Ijob odpowiedział, mówiąc:

  • 14które w mej niedoli wyrzekły moje wargi oraz wypowiedziały moje usta.

  • 1Zatem Ijob odparł, mówiąc:

  • 21Nie uwzględnię niczyjej osoby i nie będę schlebiał żadnemu człowiekowi.

  • 2Poczekaj chwilę, a ci pokażę, że rozporządzam jeszcze innymi wypowiedziami o Bogu.

  • 17Zwrócę twoją uwagę i mnie posłuchaj! A co widziałem, to ci oznajmię.

  • 20Nieliczne dni już mi zostały. Niech przestanie, odwróci się ode mnie, abym cokolwiek odżył!

  • 3Zarówno dzieci ludu, jak i synowie dostojnych mężów, bogaty i biedny - razem.