Ksiega Hioba 10:20

Biblia Gdanska (1632/1881)

Nieliczne dni już mi zostały. Niech przestanie, odwróci się ode mnie, abym cokolwiek odżył!

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 14:1 : 1 Człowiek zrodzony z kobiety ma krótkie dni oraz jest przesycony niepokojem.
  • Ps 39:13 : 13 Wysłuchaj moją modlitwę, WIEKUISTY, usłysz moje wołanie i nie milcz na moje łzy; gdyż ja jestem przychodniem u Ciebie, przesiedleńcem jak wszyscy moi przodkowie.
  • Ps 103:15-16 : 15 Człowiek jego dni są jak trawa i rozkwita niczym polny kwiat. 16 A kiedy wiatr po nim przejdzie – nie ma go i już go nie poznaje jego miejsce.
  • Ps 39:5 : 5 Objaw mi, WIEKUISTY, mój koniec; jaki jest wymiar moich dni, abym poznał jak jestem znikomy.
  • Hi 7:6-7 : 6 Moje dni ulatują chyżej niż tkackie czółno i przemijają bez nadziei. 7 Wspomnij, że moje życie jest tchnieniem, a me oczy nie ujrzą już nigdy szczęścia.
  • Hi 7:16-21 : 16 Zanikam, nie będę wiecznieżył; zaniechaj mnie, bo moje dni są tchnieniem. 17 Czym jest człowiek, że go tak wielce wywyższasz i że zwracasz na niego swą uwagę? 18 Że nawiedzasz go każdego poranku i w każdej chwili go doświadczasz? 19 Kiedy wreszcie odwrócisz swój wzrok ode mnie? Zaniechasz mnie, abym mógł przełknąć swoją ślinę? 20 Jeśli zgrzeszyłem – co Ci uczyniłem, o stróżu ludzi? Czemu mnie położyłeś za cel, że stałem się sobie ciężarem? 21 Czemu nie wybaczasz mojego grzechu i nie przepuszczasz mojej winy? Położę się w prochu, a kiedy mnie poszukasz, już mnie nie będzie.
  • Hi 8:9 : 9 bo my przecież jesteśmy od wczoraj i nic nie wiemy; nasze dni na ziemi są cieniem.
  • Hi 9:25-26 : 25 Lecz moje dni przeminęły chyżej niż goniec, przeleciały i nie doznały szczęścia. 26 Przemknęły jak czółna z trzciny; niby orzeł, co spuszcza się do żeru.
  • Hi 13:21 : 21 Usuń ode mnie Twoją rękę, a Twa groza niech mnie nie trwoży.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 21Zanim pójdę tam, skąd nie wrócę, do ziemi ciemności i cienia śmierci;

  • Hi 10:18-19
    2 wersety
    81%

    18Czemu więc, wyprowadziłeś mnie z łona matki? Bodajbym skonał, zanim ujrzało mnie oko!

    19Obym był jakby mnie nigdy nie było, oby mnie zaraz z łona zaniesiono do grobu!

  • Hi 6:9-11
    3 wersety
    80%

    9Gdyby Bóg zechciał mnie skruszyć; gdyby puścił rękę, aby mnie odciąć.

    10Wtedy miałbym to za pociechę i zachwycił się wśród okrutnej męczarni, że nie odrzucałem rozkazów Świętego.

    11Jaka jest moja siła, bym jeszcze czekał? Jaki mój kres, bym przedłużał moją cierpliwość?

  • 22Bowiem przyjdą nieliczne już lata i muszę odejść ścieżką po której już nie wrócę.

  • Hi 7:15-16
    2 wersety
    79%

    15Wolałbym uduszenie; raczej śmierć, niż ten mój szkielet.

    16Zanikam, nie będę wiecznieżył; zaniechaj mnie, bo moje dni są tchnieniem.

  • 13Wysłuchaj moją modlitwę, WIEKUISTY, usłysz moje wołanie i nie milcz na moje łzy; gdyż ja jestem przychodniem u Ciebie, przesiedleńcem jak wszyscy moi przodkowie.

  • 27Kiedy sobie pomyślę: Zapomnę o moim żalu, zaniecham mojej niechęci oraz spojrzę pogodnie.

  • 1Mój duch jest złamany, moje dni przygasły, groby czekają.

  • Hi 14:13-14
    2 wersety
    77%

    13O, gdybyś mnie schował w Krainie Umarłych okrył mnie, dopóki nie uśmierzy się Twój gniew; gdybyś mi wyznaczył kres, a potem o mnie wspomniał!

    14Kiedy człowiek umiera, to czy znowu ożyje? Jeśli tak, wtedy bym wytrwał przez wszystkie dni mej służby, aż by nadeszło moje wyzwolenie.

  • Hi 10:1-2
    2 wersety
    77%

    1Obrzydziłem sobie me życie, to też swobodnie wyleję moją skargę nad sobą i w goryczy mej duszy będę mówił.

    2Powiem Bogu: Nie potępiaj mnie; powiedz mi, czemu mnie zwalczasz?

  • 11Moje dni przeminęły, moje zamysły się zerwały; te, które były własnością mego serca.

  • 10Ja sądziłem, że w ciszy moich dni wejdę do bram Krainy Umarłych i będę pozbawiony ostatka moich lat.

  • Hi 13:13-15
    3 wersety
    76%

    13Zostawcie mnie, abym mógł mówić i niech przyjdzie na mnie, co chce.

    14Cokolwiek się stanie, wezmę swe ciało w zęby, a mą duszę złożę w moje pięści.

    15Przecież i tak mnie uśmierci; już nie mam nadziei. BG Ale przed Jego obliczem chcę obronić moje postępowanie.

  • Hi 7:20-21
    2 wersety
    76%

    20Jeśli zgrzeszyłem – co Ci uczyniłem, o stróżu ludzi? Czemu mnie położyłeś za cel, że stałem się sobie ciężarem?

    21Czemu nie wybaczasz mojego grzechu i nie przepuszczasz mojej winy? Położę się w prochu, a kiedy mnie poszukasz, już mnie nie będzie.

  • 17Ponieważ nie czułem się zniweczony ani widokiem ciemności, ani moim obliczem, które pokryło nieszczęście.

  • Hi 13:19-20
    2 wersety
    76%

    19Kto jest tym, co mógłby się ze mną spierać? Wtedy zamilknę i skonam.

    20Tylko nie czyń mi tych dwóch rzeczy, a nie będę się skrywał przed Twym obliczem.

  • 4Czy przeciw ludziom zwraca się moja skarga? Jakbym wtedy zdołał zachować cierpliwość?

  • 12Mój byt się ode mnie zrywa i unosi jak pasterski namiot; jak tkacz zwijam nić mojego życia; On odetnie mnie od przędziwa; dziś, zanim zapadnie noc, to mi dokonasz.

  • 18Boleje we mnie serce, słabe jest ukojenie dla smutku!

  • 13Czyż nie jestem zupełnie pozbawiony oparcia, a wytrwałość usunięto daleko ode mnie?

  • Hi 7:6-7
    2 wersety
    75%

    6Moje dni ulatują chyżej niż tkackie czółno i przemijają bez nadziei.

    7Wspomnij, że moje życie jest tchnieniem, a me oczy nie ujrzą już nigdy szczęścia.

  • 13Gdy pomyślę: Moje łoże mnie pocieszy, moja pościel ulży mojej boleści –

  • 5Czy Twe dni są jak dni człowieka, albo czy Twoje lata, jak lata ludzkie,

  • 13Jeśli jednak muszę czekać na Krainę Umarłych, jako na dom, i w ciemności usłać me łoże;

  • Ps 102:23-24
    2 wersety
    74%

    23gdy zgromadzą się razem narody i królestwa, ażeby służyć PANU.

    24On osłabił w drodze moją siłę oraz dni moje skrócił;

  • 11Dlatego nie pohamuję swych ust i będę mówił w udręczeniu mojego ducha; zawodził w goryczy mojej duszy.

  • 3A teraz, o WIEKUISTY, zabierz ode mnie moje życie; bo lepszą jest dla mnie śmierć, niż moje życie.

  • 10Oniemiałem i nie otwieram moich ust, bo Ty to uczyniłeś.

  • 4Rozpaliło się serce w moim wnętrzu, w mym umyśle zapłonął ogień i przemówiłem moim językiem:

  • 47Jak długo będziesz się ukrywał, WIEKUISTY, a jak ogień będzie pałał Twój gniew?

  • 6Jeżeli będę dalej mówił, nie ukoi się przez to mój ból; a jeśli zaprzestanę, czy coś ustąpi ode mnie?

  • 18Czemu wyszedłem z łona, bym doznawał tylko pracy i utrapienia, a me dni strawione były w hańbie!

  • 15gdzież jest wtedy moja nadzieja? Tak, moja nadzieja; kto ją wyśledzi?

  • 10Zlituj się nade mną, WIEKUISTY, gdyż mi biada; od żałoby zamroczyło się moje oko, moja dusza i moje życie.

  • 10Ponieważ nie zamknęła bram mojego matczynego łona oraz nie skryła nędzy przed mymi oczami.

  • 7wtedy ja, będąc prostolinijny, bym się z Nim prawował, więc zostałbym przez mojego sędziego uwolniony na zawsze.

  • 2Kto mi to da, abym był jak za dawnych miesięcy, za owych dni, kiedy Bóg się mną opiekował?

  • 15Cóż mam teraz powiedzieć? Przecież gdy On mi to zapowiedział – On też dokona. Będę pielgrzymował przez wszystkie moje lata razem z goryczą mej duszy.