Ksiega Psalmów 89:47

Biblia Gdanska (1632/1881)

Jak długo będziesz się ukrywał, WIEKUISTY, a jak ogień będzie pałał Twój gniew?

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 7:7 : 7 Wspomnij, że moje życie jest tchnieniem, a me oczy nie ujrzą już nigdy szczęścia.
  • Hi 10:9 : 9 O, pamiętaj, że uformowałeś mnie jak glinę; a miałbyś mnie znowu w proch obrócić?
  • Hi 14:1 : 1 Człowiek zrodzony z kobiety ma krótkie dni oraz jest przesycony niepokojem.
  • Ps 39:5-6 : 5 Objaw mi, WIEKUISTY, mój koniec; jaki jest wymiar moich dni, abym poznał jak jestem znikomy. 6 Oto piędziami wymierzyłeś dni moje, a mój wiek jak nicość przed Tobą. Zaprawdę, wszystko marnością, każdy istniejący człowiek. Sela.
  • Ps 119:84 : 84 Ile jeszcze dni Twojego sługi? Kiedy wydasz wyrok na moich prześladowców?
  • Ps 144:4 : 4 Człowiek podobny jest do tchnienia, jego dni są jak cień co przemija.
  • Jk 4:14 : 14 a nie znacie jutra, ani tego jakim będzie wasze życie. Bowiem jesteście parą, tym, co się na krótko ukazuje, a potem jest zakryte.
  • Hi 9:25-26 : 25 Lecz moje dni przeminęły chyżej niż goniec, przeleciały i nie doznały szczęścia. 26 Przemknęły jak czółna z trzciny; niby orzeł, co spuszcza się do żeru.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 39:4-7
    4 wersety
    81%

    4Rozpaliło się serce w moim wnętrzu, w mym umyśle zapłonął ogień i przemówiłem moim językiem:

    5Objaw mi, WIEKUISTY, mój koniec; jaki jest wymiar moich dni, abym poznał jak jestem znikomy.

    6Oto piędziami wymierzyłeś dni moje, a mój wiek jak nicość przed Tobą. Zaprawdę, wszystko marnością, każdy istniejący człowiek. Sela.

    7Zaprawdę, człowiek się błąka jak widmo i tylko z powodu marności czyni wrzawę; gromadzi, a nie wie, kto to zabierze.

  • Ps 89:48-49
    2 wersety
    80%

    48Wspomnij jak jestem nikły; czy na marne stworzyłeś wszystkich synów ludzkich?

    49Który człowiek będzie żył, nie widząc śmierci, i z mocy grobu ocali swoją duszę? Sela.

  • Ps 89:45-46
    2 wersety
    78%

    45Znieważyłeś jego blask, a tron jego powaliłeś na ziemię.

    46Skróciłeś dni jego młodości oraz okryłeś go hańbą. Sela.

  • Ps 144:3-4
    2 wersety
    77%

    3WIEKUISTY, czym jest człowiek, że na niego uważasz i syn człowieka, że go cenisz?

    4Człowiek podobny jest do tchnienia, jego dni są jak cień co przemija.

  • Hi 14:13-14
    2 wersety
    76%

    13O, gdybyś mnie schował w Krainie Umarłych okrył mnie, dopóki nie uśmierzy się Twój gniew; gdybyś mi wyznaczył kres, a potem o mnie wspomniał!

    14Kiedy człowiek umiera, to czy znowu ożyje? Jeśli tak, wtedy bym wytrwał przez wszystkie dni mej służby, aż by nadeszło moje wyzwolenie.

  • Hi 7:6-7
    2 wersety
    75%

    6Moje dni ulatują chyżej niż tkackie czółno i przemijają bez nadziei.

    7Wspomnij, że moje życie jest tchnieniem, a me oczy nie ujrzą już nigdy szczęścia.

  • Hi 7:16-17
    2 wersety
    75%

    16Zanikam, nie będę wiecznieżył; zaniechaj mnie, bo moje dni są tchnieniem.

    17Czym jest człowiek, że go tak wielce wywyższasz i że zwracasz na niego swą uwagę?

  • Ps 90:9-10
    2 wersety
    74%

    9Tak, pod Twoją grozą mijają wszystkie nasze dni, a nasze lata nikną jak marzenie.

    10Liczba naszego wieku jest niekiedy siedemdziesiąt lat, a przy siłach i osiemdziesiąt lat, a ich chlubą męka i boleść; bowiem szybko nas spędzasz, zatem ulatujemy.

  • 1Mój duch jest złamany, moje dni przygasły, groby czekają.

  • 20Nieliczne dni już mi zostały. Niech przestanie, odwróci się ode mnie, abym cokolwiek odżył!

  • 3Przyprowadzasz człowieka do prochu i powiadasz: Nawróćcie się, synowie Adama.

  • Ps 102:23-24
    2 wersety
    74%

    23gdy zgromadzą się razem narody i królestwa, ażeby służyć PANU.

    24On osłabił w drodze moją siłę oraz dni moje skrócił;

  • 11Jaka jest moja siła, bym jeszcze czekał? Jaki mój kres, bym przedłużał moją cierpliwość?

  • 73%

    2Na me wezwanie, odpowiedz mi Boże mojej sprawiedliwości; w niedoli rozszerzyłeś mnie; zmiłuj się nade mną i wysłuchaj moją modlitwę.

  • 5Czy Twe dni są jak dni człowieka, albo czy Twoje lata, jak lata ludzkie,

  • 11Moje dni przeminęły, moje zamysły się zerwały; te, które były własnością mego serca.

  • 12Mój byt się ode mnie zrywa i unosi jak pasterski namiot; jak tkacz zwijam nić mojego życia; On odetnie mnie od przędziwa; dziś, zanim zapadnie noc, to mi dokonasz.

  • 10Zlituj się nade mną, WIEKUISTY, gdyż mi biada; od żałoby zamroczyło się moje oko, moja dusza i moje życie.

  • 72%

    1Los człowieka na ziemi jest jakby służbą wojenną, a jego dni jak dni najemnika.

  • Hi 14:1-2
    2 wersety
    72%

    1Człowiek zrodzony z kobiety ma krótkie dni oraz jest przesycony niepokojem.

    2Rozwija się jak kwiat i więdnie, przelatuje jak cień oraz się nie utrzyma.

  • 10Ja sądziłem, że w ciszy moich dni wejdę do bram Krainy Umarłych i będę pozbawiony ostatka moich lat.

  • 9O, pamiętaj, że uformowałeś mnie jak glinę; a miałbyś mnie znowu w proch obrócić?

  • 10Ale kiedy umiera mąż – leży on bezwładny; kiedy człowiek skonał – gdzie wtedy jest?

  • 20Czemu miałbyś na zawsze o nas zapomnieć, opuścić nas na tak długie czasy?

  • 18Czemu więc, wyprowadziłeś mnie z łona matki? Bodajbym skonał, zanim ujrzało mnie oko!

  • 20Jeśli zgrzeszyłem – co Ci uczyniłem, o stróżu ludzi? Czemu mnie położyłeś za cel, że stałem się sobie ciężarem?

  • 1Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.

  • 29Ja, przecież ja muszę być niegodziwym! Czemu jeszcze na próżno się wysilać?

  • 11Odwróć ode mnie Twoją plagę, bo ginę od grozy Twojej ręki.

  • Ps 90:12-13
    2 wersety
    71%

    12Naucz nas liczyć nasze dni, byśmy serce roztropne nabyli.

    13Zwróć się, WIEKUISTY. Jak długo jeszcze? Ulituj się nad Twoimi sługami.

  • 15gdzież jest wtedy moja nadzieja? Tak, moja nadzieja; kto ją wyśledzi?

  • 4Jego duch ujdzie, a on wróci do swojego prochu; w ów dzień znikną jego zamysły.

  • 14Ja więc, wołam do Ciebie, WIEKUISTY, oraz z ranka uprzedza Cię ma modlitwa.

  • 71%

    4Kiedy spoglądam na Twe niebiosa, dzieło Twych palców; księżyc oraz gwiazdy, które ustanowiłeś; pytam:

  • 11I choć wiele jest słów, które mnożą marność jaka stąd korzyść dla człowieka?

  • 3Czemu my jesteśmy uważani jako bydło, uważani jako umysłowo zakuci w waszychoczach?

  • 4Czy nie znasz tej odwiecznej prawdy, wiadomej od chwili ustanowienia człowieka na ziemi,