Ksiega Hioba 6:11

Biblia Gdanska (1632/1881)

Jaka jest moja siła, bym jeszcze czekał? Jaki mój kres, bym przedłużał moją cierpliwość?

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 17:1 : 1 Mój duch jest złamany, moje dni przygasły, groby czekają.
  • Ps 39:5 : 5 Objaw mi, WIEKUISTY, mój koniec; jaki jest wymiar moich dni, abym poznał jak jestem znikomy.
  • Ps 102:23 : 23 gdy zgromadzą się razem narody i królestwa, ażeby służyć PANU.
  • Ps 103:14-16 : 14 Gdyż On wie jak nas ukształtował; pamięta, że jesteśmy prochem. 15 Człowiek jego dni są jak trawa i rozkwita niczym polny kwiat. 16 A kiedy wiatr po nim przejdzie – nie ma go i już go nie poznaje jego miejsce.
  • Ps 90:5-9 : 5 Porwałeś ich, więc są jak sen; jak trawa z rana, co się odnawia. 6 O poranku zakwita i się rozrasta, a wieczorem jest ścięta i zwiędła. 7 Bo giniemy od Twojego gniewu, a Twoim uniesieniem jesteśmy porażeni. 8 Stawiłeś przed Siebie nasze winy oraz nasze tajniki przed światło Twego oblicza. 9 Tak, pod Twoją grozą mijają wszystkie nasze dni, a nasze lata nikną jak marzenie. 10 Liczba naszego wieku jest niekiedy siedemdziesiąt lat, a przy siłach i osiemdziesiąt lat, a ich chlubą męka i boleść; bowiem szybko nas spędzasz, zatem ulatujemy.
  • Hi 17:14-16 : 14 jeśli mam wołać do grobu: Ty jesteś moim ojcem, zaś do robactwa: Matko i moja siostro; 15 gdzież jest wtedy moja nadzieja? Tak, moja nadzieja; kto ją wyśledzi? 16 Zstępuję ku zaworom Krainy Umarłych, więc razem ułożymy się w prochu.
  • Hi 21:4 : 4 Czy przeciw ludziom zwraca się moja skarga? Jakbym wtedy zdołał zachować cierpliwość?
  • Hi 7:5-7 : 5 Moje ciało przyobleka się w robactwo, w ziemską skorupę; moja skóra zabliźnia się i znów ropieje. 6 Moje dni ulatują chyżej niż tkackie czółno i przemijają bez nadziei. 7 Wspomnij, że moje życie jest tchnieniem, a me oczy nie ujrzą już nigdy szczęścia.
  • Hi 10:20 : 20 Nieliczne dni już mi zostały. Niech przestanie, odwróci się ode mnie, abym cokolwiek odżył!
  • Hi 13:25 : 25 Czyżbyś straszył liść na wietrze i ścigał suche źdźbło?
  • Hi 13:28 : 28 A człowiek się rozpada jakby toczony próchnem i jak szata, którą zżarł mól.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 6:12-13
    2 wersety
    85%

    12Czyż moja siła to moc kamienia, albo czyż moje ciało jest z kruszcu?

    13Czyż nie jestem zupełnie pozbawiony oparcia, a wytrwałość usunięto daleko ode mnie?

  • Hi 6:8-10
    3 wersety
    80%

    8Bodajby się spełniło me życzenie, a Bóg urzeczywistnił mą nadzieję.

    9Gdyby Bóg zechciał mnie skruszyć; gdyby puścił rękę, aby mnie odciąć.

    10Wtedy miałbym to za pociechę i zachwycił się wśród okrutnej męczarni, że nie odrzucałem rozkazów Świętego.

  • 15gdzież jest wtedy moja nadzieja? Tak, moja nadzieja; kto ją wyśledzi?

  • Hi 10:18-20
    3 wersety
    79%

    18Czemu więc, wyprowadziłeś mnie z łona matki? Bodajbym skonał, zanim ujrzało mnie oko!

    19Obym był jakby mnie nigdy nie było, oby mnie zaraz z łona zaniesiono do grobu!

    20Nieliczne dni już mi zostały. Niech przestanie, odwróci się ode mnie, abym cokolwiek odżył!

  • Hi 13:14-15
    2 wersety
    77%

    14Cokolwiek się stanie, wezmę swe ciało w zęby, a mą duszę złożę w moje pięści.

    15Przecież i tak mnie uśmierci; już nie mam nadziei. BG Ale przed Jego obliczem chcę obronić moje postępowanie.

  • 18Powiedziałem: Zniknęła moja żywotna siła i ma nadzieja od WIEKUISTEGO.

  • Hi 7:6-7
    2 wersety
    76%

    6Moje dni ulatują chyżej niż tkackie czółno i przemijają bez nadziei.

    7Wspomnij, że moje życie jest tchnieniem, a me oczy nie ujrzą już nigdy szczęścia.

  • 7Zaprawdę, człowiek się błąka jak widmo i tylko z powodu marności czyni wrzawę; gromadzi, a nie wie, kto to zabierze.

  • Hi 14:13-14
    2 wersety
    76%

    13O, gdybyś mnie schował w Krainie Umarłych okrył mnie, dopóki nie uśmierzy się Twój gniew; gdybyś mi wyznaczył kres, a potem o mnie wspomniał!

    14Kiedy człowiek umiera, to czy znowu ożyje? Jeśli tak, wtedy bym wytrwał przez wszystkie dni mej służby, aż by nadeszło moje wyzwolenie.

  • Hi 7:15-17
    3 wersety
    75%

    15Wolałbym uduszenie; raczej śmierć, niż ten mój szkielet.

    16Zanikam, nie będę wiecznieżył; zaniechaj mnie, bo moje dni są tchnieniem.

    17Czym jest człowiek, że go tak wielce wywyższasz i że zwracasz na niego swą uwagę?

  • 4Czy przeciw ludziom zwraca się moja skarga? Jakbym wtedy zdołał zachować cierpliwość?

  • 10Zlituj się nade mną, WIEKUISTY, gdyż mi biada; od żałoby zamroczyło się moje oko, moja dusza i moje życie.

  • 2Więc na co by mi się przydała siła ich rąk? Czy przy nich przepada starość?

  • Ps 39:4-5
    2 wersety
    74%

    4Rozpaliło się serce w moim wnętrzu, w mym umyśle zapłonął ogień i przemówiłem moim językiem:

    5Objaw mi, WIEKUISTY, mój koniec; jaki jest wymiar moich dni, abym poznał jak jestem znikomy.

  • 47Jak długo będziesz się ukrywał, WIEKUISTY, a jak ogień będzie pałał Twój gniew?

  • 11Moje dni przeminęły, moje zamysły się zerwały; te, które były własnością mego serca.

  • 6Czy będzie się ze mną spierał wielkością Swojej siły? Nie. Gdyby tylko zechciał zwrócić na mnie uwagę,

  • 1Mój duch jest złamany, moje dni przygasły, groby czekają.

  • 11I choć wiele jest słów, które mnożą marność jaka stąd korzyść dla człowieka?

  • 29Ja, przecież ja muszę być niegodziwym! Czemu jeszcze na próżno się wysilać?

  • 19Gdybym się udał do siły – oto On mocniejszy; a jeżeli do sądu – kto mnie z Nim sprowadzina rozprawę?

  • 23gdy zgromadzą się razem narody i królestwa, ażeby służyć PANU.

  • 12Mój byt się ode mnie zrywa i unosi jak pasterski namiot; jak tkacz zwijam nić mojego życia; On odetnie mnie od przędziwa; dziś, zanim zapadnie noc, to mi dokonasz.

  • 18Boleje we mnie serce, słabe jest ukojenie dla smutku!

  • 13Wysłuchaj moją modlitwę, WIEKUISTY, usłysz moje wołanie i nie milcz na moje łzy; gdyż ja jestem przychodniem u Ciebie, przesiedleńcem jak wszyscy moi przodkowie.

  • 6Jeżeli będę dalej mówił, nie ukoi się przez to mój ból; a jeśli zaprzestanę, czy coś ustąpi ode mnie?

  • 22Bowiem przyjdą nieliczne już lata i muszę odejść ścieżką po której już nie wrócę.

  • 10Ja sądziłem, że w ciszy moich dni wejdę do bram Krainy Umarłych i będę pozbawiony ostatka moich lat.

  • 1Obrzydziłem sobie me życie, to też swobodnie wyleję moją skargę nad sobą i w goryczy mej duszy będę mówił.

  • Hi 7:20-21
    2 wersety
    71%

    20Jeśli zgrzeszyłem – co Ci uczyniłem, o stróżu ludzi? Czemu mnie położyłeś za cel, że stałem się sobie ciężarem?

    21Czemu nie wybaczasz mojego grzechu i nie przepuszczasz mojej winy? Położę się w prochu, a kiedy mnie poszukasz, już mnie nie będzie.

  • 19Kto jest tym, co mógłby się ze mną spierać? Wtedy zamilknę i skonam.

  • 71%

    6Czyżby twoja bogobojność nie była twą ufnością, a nadzieją twoje nieskazitelne postępowanie?

  • Hi 6:2-3
    2 wersety
    71%

    2O, gdyby zważono moje rozgoryczenie, a me nieszczęście włożono razem na szalę.

    3Wtedy by się okazało, że jest cięższe niż piasek morski; dlatego nieskładne są moje słowa.

  • 5Czy Twe dni są jak dni człowieka, albo czy Twoje lata, jak lata ludzkie,

  • 9Jedna do drugiej przylega, sczepiają się nierozłącznie.

  • 27Kiedy sobie pomyślę: Zapomnę o moim żalu, zaniecham mojej niechęci oraz spojrzę pogodnie.

  • 12Czemu podjęły mnie kolana; czemu piersi, abym je ssał?