Lamentacje 3:18

Biblia Gdanska (1632/1881)

Powiedziałem: Zniknęła moja żywotna siła i ma nadzieja od WIEKUISTEGO.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 17:15 : 15 gdzież jest wtedy moja nadzieja? Tak, moja nadzieja; kto ją wyśledzi?
  • Ez 37:11 : 11 I do mnie powiedział: Synu człowieka! Te kości to cały dom Israela. Oto powiadają: Poschły nasze kości, zniknęła nasza nadzieja, zginęliśmy !
  • Ps 31:22 : 22 Błogosławiony WIEKUISTY, Ten, który w oblężonym mieście cudownie okazał mi Swoją łaskę.
  • Ps 116:11 : 11 W mojej trwodze powiedziałem: Wszyscy ludzie są zawodni.
  • 1 Sm 27:1 : 1 Jednak Dawid pomyślał w swoim sercu: Któregoś dnia zginę z ręki Saula; będzie dla mnie najlepszym, bym się w porę schronił do pelisztyńskiej ziemi. Wtedy Saul przestanie mnie ścigać po całym dziedzictwie Israela. Tak ujdę z jego ręki.
  • Hi 6:11 : 11 Jaka jest moja siła, bym jeszcze czekał? Jaki mój kres, bym przedłużał moją cierpliwość?

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 17Oddaliłeś od pokoju mą duszę, więc zapomniałem o szczęściu.

  • 15gdzież jest wtedy moja nadzieja? Tak, moja nadzieja; kto ją wyśledzi?

  • Hi 19:9-10
    2 wersety
    79%

    9Odarł mnie z mojej czci oraz strącił koronę z mojej głowy.

    10Skruszył mnie dookoła, abym zginął, a mą nadzieję wyrwał jak drzewo.

  • 10Panie, przed Tobą całe moje pragnienie, przed Tobą nie jest ukryte me westchnienie.

  • 19Wspomnij na moją nędzę i tułactwo, na piołun oraz truciznę.

  • Ps 31:9-10
    2 wersety
    77%

    9Nie wydałeś mnie w moc wroga, a me nogi postawiłeś na rozległej przestrzeni.

    10Zlituj się nade mną, WIEKUISTY, gdyż mi biada; od żałoby zamroczyło się moje oko, moja dusza i moje życie.

  • 11Jaka jest moja siła, bym jeszcze czekał? Jaki mój kres, bym przedłużał moją cierpliwość?

  • 4Więc wątpił we mnie mój duch, osłupiało me serce w moim wnętrzu.

  • 7Zaprawdę, człowiek się błąka jak widmo i tylko z powodu marności czyni wrzawę; gromadzi, a nie wie, kto to zabierze.

  • 13Czyż nie jestem zupełnie pozbawiony oparcia, a wytrwałość usunięto daleko ode mnie?

  • 21To wezmę do mojego serca oraz z tego powodu będę ufał:

  • 18Boleje we mnie serce, słabe jest ukojenie dla smutku!

  • 24Moim udziałem jest WIEKUISTY mówi moja dusza, dlatego Mu ufam.

  • 15Jestem rozlany jak woda, rozeszły się wszystkie moje członki, pośród moich wnętrzności, moje serce jest roztopione jak wosk.

  • 11Moje drogi pokrzywił i mnie rozszarpał; wprawił mnie w zdrętwienie.

  • 75%

    6Moje dni ulatują chyżej niż tkackie czółno i przemijają bez nadziei.

  • 15Stałem się jak człowiek, który nie rozumie i w ustach nie ma odpowiedzi.

  • Ps 119:81-82
    2 wersety
    74%

    81Moja dusza spragniona jest Twojego zbawienia, ufam Twojemu słowu.

    82Moje oczy są spragnione Twojego słowa, gdy mówię: Kiedy mnie pocieszysz?

  • 2Bo Ty, Boże, jesteś mój Wszechmocny. Czemu mnie porzucasz? Czemu chodzę w żałobie pod uciskiem wroga?

  • 11Moje dni przeminęły, moje zamysły się zerwały; te, które były własnością mego serca.

  • 22Błogosławiony WIEKUISTY, Ten, który w oblężonym mieście cudownie okazał mi Swoją łaskę.

  • Lm 1:13-14
    2 wersety
    74%

    13Z wysoka zesłał ogień w moje kości oraz je opanował. Zastawił sidła na me nogi oraz mnie odtrącił do tyłu; uczynił mnie pustkowiem oraz na zawsze zbolałą.

    14Jego ręką naciśnięte jest jarzmo moich grzechów; splotły się oraz złożyły na mym karku; złamał moją siłę. Pan wydał mnie w ręce, z których nie mogę powstać.

  • 16Teraz rozlewa się we mnie moja dusza i silnie pochwyciły mnie dni niedoli.

  • 5Bowiem Ty, Panie, WIEKUISTY, jesteś moim oczekiwaniem; moim schronieniem od młodości.

  • 23gdy zgromadzą się razem narody i królestwa, ażeby służyć PANU.

  • 4Gdyż mnie strąciłeś w głębię, w środek mórz, tak, że prąd mnie ogarnął; przeszły nade mną wszystkie bałwany i Twoje fale.

  • 12Mój byt się ode mnie zrywa i unosi jak pasterski namiot; jak tkacz zwijam nić mojego życia; On odetnie mnie od przędziwa; dziś, zanim zapadnie noc, to mi dokonasz.

  • 19Rozdzielają między siebie me odzienie, a o moje szaty los rzucają.

  • 1Mój duch jest złamany, moje dni przygasły, groby czekają.

  • 11Przed grozą i Twoim gniewem, gdyż mnie uniosłeś i rzuciłeś.

  • 14Bo słyszę obelgi tłumu i zbiegowiska dokoła; jak się razem na mnie zmawiają, planując, by odebrać mi życie.

  • 10Ja sądziłem, że w ciszy moich dni wejdę do bram Krainy Umarłych i będę pozbawiony ostatka moich lat.

  • 20Spójrz, WIEKUISTY, jak mi ciasno oraz jak wrze me wnętrze. W moim łonie przewraca się serce, gdyż jestem krnąbrna i byłam krnąbrna. Na zewnątrz miecz osierocał, a wewnątrz mór.

  • 54Wody wezbrały nad mą głową, zatem sądziłem, żem zginął.

  • 5Ufam WIEKUISTEMU, ufa Mu moja dusza i wypatruję Jego słowa.

  • 1Przewodnikowi chóru, na nutę „Łanio zorzy”. Pieśń Dawida.

  • 19Wrzucił mnie w błoto, zatem stałem się podobny do prochu, lub popiołu.

  • 16A ja nad tym płaczę; we łzach rozpływa się moje oko. Bo dalekim ode mnie wydaje się pocieszyciel, który by pokrzepił moją duszę. Me dzieci osowiały, ponieważ wróg wziął górę.

  • Jr 10:19-20
    2 wersety
    72%

    19Biada mi wobec mojego pogromu, nieuleczalna jest moja rana! A mawiałem: Naprawdę, zniosę to cierpienie!

    20Mój namiot został zburzony, wszystkie moje powrozy zerwane, moi synowie odeszli ode mnie i ich nie ma; nikt już nie rozbije mojego namiotu, ani nie przytwierdzi mych zasłon.

  • 4Bo moje dni znikają jak dym, a moje członki są jak rozpalone głownie.

  • 17Ponieważ powiedziałem: Niech nie mają ze mnie radości, kiedy się chwieje moja noga; niech się nade mnie nie wynoszą.

  • 17Nie stań się moim strachem! Ty jesteś moją obroną w dniu niedoli.

  • 9Jednak za dnia WIEKUISTY zsyłał Swoją łaskę, zaś w nocy jest przy mnie Jego pieśń, modlitwa do Pana mego życia.

  • 20Ty znasz moją hańbę, mój wstyd i mą sromotę; przed Tobą są wszyscy moi ciemięzcy.

  • 7Teraz Bóg wyczerpał już moją siłę. Opustoszyłeś całe moje koło rodzinne.