Ksiega Hioba 7:6

Biblia Gdanska (1632/1881)

Moje dni ulatują chyżej niż tkackie czółno i przemijają bez nadziei.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 9:25 : 25 Lecz moje dni przeminęły chyżej niż goniec, przeleciały i nie doznały szczęścia.
  • Hi 17:15 : 15 gdzież jest wtedy moja nadzieja? Tak, moja nadzieja; kto ją wyśledzi?
  • Hi 17:11 : 11 Moje dni przeminęły, moje zamysły się zerwały; te, które były własnością mego serca.
  • Iz 38:12-13 : 12 Mój byt się ode mnie zrywa i unosi jak pasterski namiot; jak tkacz zwijam nić mojego życia; On odetnie mnie od przędziwa; dziś, zanim zapadnie noc, to mi dokonasz. 13 Wołałem do rana jak lew – bo tak gruchotał wszystkie moje kości; a dziś, zanim nadejdzie noc, to mi dokonasz.
  • 1 P 1:24 : 24 Ponieważ: Każda cielesna natura jest jak trawa, a każda chwała człowieka jak kwiat trawy. Trawa została wysuszona, a kwiat jej opadł;
  • Iz 40:6-7 : 6 Głos woła: Wołaj! A inny odpowiada: Co mam wołać? To: Wszelka cielesna natura jest trawą, a każdy jej wdzięk jak polne kwiecie. 7 Usycha trawa, więdnie kwiat, kiedy na niego wieje wiatr WIEKUISTEGO; zaprawdę, ten lud jest trawą.
  • Jr 2:25 : 25 Uchroń twoją nogę od obnażenia, a twoje gardło od pragnienia! Ty jednak powiadasz: Nie! Bo się rozmiłowałam w cudzych; pójdę za nimi.
  • Ef 2:12 : 12 że byliście tamtego czasu bez Chrystusa, oddzieleni od obywatelstwa Israela, obcymi dla przymierza obietnicy, nie mający nadziei oraz bezbożni na świecie.
  • Jk 1:11 : 11 Bo wzeszło słońce wraz z upałem i wysuszyło trawę. Więc opadł jej kwiat oraz przepadła wspaniałość jego wyglądu; tak też zamożny będzie marniał na jego drogach.
  • Jk 4:14 : 14 a nie znacie jutra, ani tego jakim będzie wasze życie. Bowiem jesteście parą, tym, co się na krótko ukazuje, a potem jest zakryte.
  • 1 P 1:13 : 13 Dlatego przepaszcie sobie biodra waszego myślenia i będąc trzeźwi, ostatecznie nabierzcie nadziei wobec niesionej wam łaski w objawieniu Jezusa Chrystusa.
  • Hi 6:11 : 11 Jaka jest moja siła, bym jeszcze czekał? Jaki mój kres, bym przedłużał moją cierpliwość?
  • Hi 13:15 : 15 Przecież i tak mnie uśmierci; już nie mam nadziei. BG Ale przed Jego obliczem chcę obronić moje postępowanie.
  • Hi 16:22 : 22 Bowiem przyjdą nieliczne już lata i muszę odejść ścieżką po której już nie wrócę.
  • Ps 90:5-6 : 5 Porwałeś ich, więc są jak sen; jak trawa z rana, co się odnawia. 6 O poranku zakwita i się rozrasta, a wieczorem jest ścięta i zwiędła.
  • Ps 102:11 : 11 Przed grozą i Twoim gniewem, gdyż mnie uniosłeś i rzuciłeś.
  • Ps 103:15-16 : 15 Człowiek jego dni są jak trawa i rozkwita niczym polny kwiat. 16 A kiedy wiatr po nim przejdzie – nie ma go i już go nie poznaje jego miejsce.
  • Ps 144:4 : 4 Człowiek podobny jest do tchnienia, jego dni są jak cień co przemija.
  • Prz 14:32 : 32 Przez swą złość bywa strącony niegodziwy; lecz sprawiedliwy ufa jeszcze przy swojej śmierci.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 7:7-8
    2 wersety
    82%

    7Wspomnij, że moje życie jest tchnieniem, a me oczy nie ujrzą już nigdy szczęścia.

    8Źrenica, która mnie widzi – więcej mnie nie zobaczy; twe oczy zwrócą się ku mnie – ale mnie już nie będzie.

  • Hi 9:25-26
    2 wersety
    80%

    25Lecz moje dni przeminęły chyżej niż goniec, przeleciały i nie doznały szczęścia.

    26Przemknęły jak czółna z trzciny; niby orzeł, co spuszcza się do żeru.

  • Hi 7:3-5
    3 wersety
    79%

    3Tak wydzielono mi miesiące nędzy oraz doliczono noce utrapień.

    4Gdy się kładę, powiadam: Kiedy wstanę? A gdy wieczór się dłuży, jestem syty rzucania się aż do świtu.

    5Moje ciało przyobleka się w robactwo, w ziemską skorupę; moja skóra zabliźnia się i znów ropieje.

  • Iz 38:10-12
    3 wersety
    78%

    10Ja sądziłem, że w ciszy moich dni wejdę do bram Krainy Umarłych i będę pozbawiony ostatka moich lat.

    11Ja sądziłem, że nie zobaczę więcej WIEKUISTEGO, WIEKUISTEGO w Krainie Życia i nie będę już oglądał ludzi pomiędzy mieszkańcami doczesności.

    12Mój byt się ode mnie zrywa i unosi jak pasterski namiot; jak tkacz zwijam nić mojego życia; On odetnie mnie od przędziwa; dziś, zanim zapadnie noc, to mi dokonasz.

  • 15gdzież jest wtedy moja nadzieja? Tak, moja nadzieja; kto ją wyśledzi?

  • 11Moje dni przeminęły, moje zamysły się zerwały; te, które były własnością mego serca.

  • 11Jaka jest moja siła, bym jeszcze czekał? Jaki mój kres, bym przedłużał moją cierpliwość?

  • 11Przed grozą i Twoim gniewem, gdyż mnie uniosłeś i rzuciłeś.

  • 16Zanikam, nie będę wiecznieżył; zaniechaj mnie, bo moje dni są tchnieniem.

  • 20Nieliczne dni już mi zostały. Niech przestanie, odwróci się ode mnie, abym cokolwiek odżył!

  • 1Mój duch jest złamany, moje dni przygasły, groby czekają.

  • 18Powiedziałem: Zniknęła moja żywotna siła i ma nadzieja od WIEKUISTEGO.

  • 47Jak długo będziesz się ukrywał, WIEKUISTY, a jak ogień będzie pałał Twój gniew?

  • 10Zlituj się nade mną, WIEKUISTY, gdyż mi biada; od żałoby zamroczyło się moje oko, moja dusza i moje życie.

  • 7Od utrapień zamroczyło się moje oko, a moje wszystkie członki są jak cień.

  • 5Objaw mi, WIEKUISTY, mój koniec; jaki jest wymiar moich dni, abym poznał jak jestem znikomy.

  • 10Skruszył mnie dookoła, abym zginął, a mą nadzieję wyrwał jak drzewo.

  • 4Człowiek podobny jest do tchnienia, jego dni są jak cień co przemija.

  • Hi 14:1-2
    2 wersety
    73%

    1Człowiek zrodzony z kobiety ma krótkie dni oraz jest przesycony niepokojem.

    2Rozwija się jak kwiat i więdnie, przelatuje jak cień oraz się nie utrzyma.

  • 73%

    1Los człowieka na ziemi jest jakby służbą wojenną, a jego dni jak dni najemnika.

  • 3W dzień mojej niedoli nie ukrywaj przede mną Twojego oblicza, skłoń ku mnie Twoje ucho,i w dzień, w którym Cię wzywam, szybko mi odpowiedz.

  • 14Zaprawdę, odcięta jest jego podpora; a to, w czym pokłada nadzieję jest tylko pajęczą tkanką.

  • 9Tak, pod Twoją grozą mijają wszystkie nasze dni, a nasze lata nikną jak marzenie.

  • 7Teraz Bóg wyczerpał już moją siłę. Opustoszyłeś całe moje koło rodzinne.

  • 23gdy zgromadzą się razem narody i królestwa, ażeby służyć PANU.

  • 7Zaprawdę, człowiek się błąka jak widmo i tylko z powodu marności czyni wrzawę; gromadzi, a nie wie, kto to zabierze.

  • Hi 30:15-16
    2 wersety
    71%

    15Przeciw mnie zwróciły się strachy; jak wiatr ścigają moją godność, więc jak obłok zanika moje zwycięstwo.

    16Teraz rozlewa się we mnie moja dusza i silnie pochwyciły mnie dni niedoli.

  • 4Więc wątpił we mnie mój duch, osłupiało me serce w moim wnętrzu.

  • 13Jeśli jednak muszę czekać na Krainę Umarłych, jako na dom, i w ciemności usłać me łoże;

  • 13Czyż nie jestem zupełnie pozbawiony oparcia, a wytrwałość usunięto daleko ode mnie?

  • 23Gdyż jestem uciśniony i biedny, a me serce zranione jest w moim wnętrzu.

  • 28A człowiek się rozpada jakby toczony próchnem i jak szata, którą zżarł mól.

  • Hi 16:15-16
    2 wersety
    71%

    15Uszyłem wórwokół mej skóry, a mój rógwryłem w ziemię.

    16Me oblicze zaczerwienione jest od płaczu, a na moich powiekach mrok śmiertelny.

  • 20Między porankiem, a wieczorem zostają wygubieni; giną na wieki bez zwrócenia czyjejś uwagi.

  • 71%

    9bo my przecież jesteśmy od wczoraj i nic nie wiemy; nasze dni na ziemi są cieniem.

  • 70%

    3Wtedy by się okazało, że jest cięższe niż piasek morski; dlatego nieskładne są moje słowa.

  • 70%

    4Starł moją cielesną naturę, moją skórę i pogruchotał me kości.

  • 20Mój namiot został zburzony, wszystkie moje powrozy zerwane, moi synowie odeszli ode mnie i ich nie ma; nikt już nie rozbije mojego namiotu, ani nie przytwierdzi mych zasłon.

  • 70%

    7Jestem zmożony łkaniem, co noc skrapiam moje posłanie i me łoże zalewam łzami.

  • 70%

    6Osadził mnie w ciemnościach, tak, jak od dawna umarłych.

  • 70%

    1Biada mi, bo mi się wiedzie jak przy zbieraniu owoców, jak przy resztkach podczas winobrania! Nie ma już grona do spożycia, ani wczesnej figi, której łaknie ma dusza.