Ksiega Hioba 17:7

Biblia Gdanska (1632/1881)

Od utrapień zamroczyło się moje oko, a moje wszystkie członki są jak cień.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 16:16 : 16 Me oblicze zaczerwienione jest od płaczu, a na moich powiekach mrok śmiertelny.
  • Ps 6:7 : 7 Jestem zmożony łkaniem, co noc skrapiam moje posłanie i me łoże zalewam łzami.
  • Ps 31:9-9 : 9 Nie wydałeś mnie w moc wroga, a me nogi postawiłeś na rozległej przestrzeni. 10 Zlituj się nade mną, WIEKUISTY, gdyż mi biada; od żałoby zamroczyło się moje oko, moja dusza i moje życie.
  • Ps 109:23 : 23 Gdyż jestem uciśniony i biedny, a me serce zranione jest w moim wnętrzu.
  • Koh 6:12 : 12 Bowiem komu wiadomo, co w życiu jest szlachetne dla człowieka w nielicznych dniach jego znikomego istnienia, które niby cień spędza? Kto powiadomi człowieka, co będzie po nim pod słońcem?
  • Lm 5:17 : 17 Nad tym boleje nasze serce, z tego powodu zaćmiły się nasze oczy.
  • Hi 16:8 : 8 Pochwyciłeś mnie i to ma przeciwko mnie świadczyć! Tak, przeciw mnie występuje moja własna niemoc, oskarża mnie przed moim obliczem.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 83%

    7Jestem zmożony łkaniem, co noc skrapiam moje posłanie i me łoże zalewam łzami.

  • Hi 16:15-16
    2 wersety
    81%

    15Uszyłem wórwokół mej skóry, a mój rógwryłem w ziemię.

    16Me oblicze zaczerwienione jest od płaczu, a na moich powiekach mrok śmiertelny.

  • Ps 31:9-11
    3 wersety
    79%

    9Nie wydałeś mnie w moc wroga, a me nogi postawiłeś na rozległej przestrzeni.

    10Zlituj się nade mną, WIEKUISTY, gdyż mi biada; od żałoby zamroczyło się moje oko, moja dusza i moje życie.

    11Bo me życie spełniło się w trosce, a moje lata w westchnieniach; w grzechu zwątlała moja siła, a moje kości zanikły.

  • 10Panie, przed Tobą całe moje pragnienie, przed Tobą nie jest ukryte me westchnienie.

  • 6Bóg mnie wystawił na przysłowie ludziom, na takiego, któremu plują w twarz.

  • Hi 7:6-8
    3 wersety
    78%

    6Moje dni ulatują chyżej niż tkackie czółno i przemijają bez nadziei.

    7Wspomnij, że moje życie jest tchnieniem, a me oczy nie ujrzą już nigdy szczęścia.

    8Źrenica, która mnie widzi – więcej mnie nie zobaczy; twe oczy zwrócą się ku mnie – ale mnie już nie będzie.

  • 11Przed grozą i Twoim gniewem, gdyż mnie uniosłeś i rzuciłeś.

  • 17Nad tym boleje nasze serce, z tego powodu zaćmiły się nasze oczy.

  • 17Ponieważ powiedziałem: Niech nie mają ze mnie radości, kiedy się chwieje moja noga; niech się nade mnie nie wynoszą.

  • 20Naśmiewają się ze mnie moi przyjaciele, więc moje łzawe oko spogląda ku Bogu.

  • 9Oddaliłeś ode mnie mych znajomych, uczyniłeś mnie dla nich ohydą; jestem zamknięty, nie mogę wyjść.

  • Ps 143:3-4
    2 wersety
    75%

    3Gdyż wróg ściga mą duszę, do ziemi przygniata moje życie; wtrącił mnie w ciemnice, tak jak od dawna umarłych.

    4Więc wątpił we mnie mój duch, osłupiało me serce w moim wnętrzu.

  • 51Łza mojego oka dręczy mą duszę z powodu wszystkich cór mojego ludu.

  • Hi 16:7-8
    2 wersety
    75%

    7Teraz Bóg wyczerpał już moją siłę. Opustoszyłeś całe moje koło rodzinne.

    8Pochwyciłeś mnie i to ma przeciwko mnie świadczyć! Tak, przeciw mnie występuje moja własna niemoc, oskarża mnie przed moim obliczem.

  • 16A ja nad tym płaczę; we łzach rozpływa się moje oko. Bo dalekim ode mnie wydaje się pocieszyciel, który by pokrzepił moją duszę. Me dzieci osowiały, ponieważ wróg wziął górę.

  • 6Z powodu mej głupoty, zaropiały i zajątrzyły się me rany.

  • Hi 17:11-13
    3 wersety
    74%

    11Moje dni przeminęły, moje zamysły się zerwały; te, które były własnością mego serca.

    12Noc chcą przekształcić w dzień, zbliżyć światło w obecności ciemności.

    13Jeśli jednak muszę czekać na Krainę Umarłych, jako na dom, i w ciemności usłać me łoże;

  • 18Boleje we mnie serce, słabe jest ukojenie dla smutku!

  • Hi 17:1-2
    2 wersety
    74%

    1Mój duch jest złamany, moje dni przygasły, groby czekają.

    2A tu jeszcze stroją ze mnie drwiny; moje oko musi spoczywać na ich obelgach.

  • Lm 1:20-22
    3 wersety
    74%

    20Spójrz, WIEKUISTY, jak mi ciasno oraz jak wrze me wnętrze. W moim łonie przewraca się serce, gdyż jestem krnąbrna i byłam krnąbrna. Na zewnątrz miecz osierocał, a wewnątrz mór.

    21Słyszeli jak jęczałam, lecz nie było nikogo, kto by mnie pocieszył; wszyscy moi przyjaciele usłyszeli o moim nieszczęściu oraz się uradowali, że Sam to uczyniłeś. Sprowadzisz dzień, który zapowiedziałeś, a wtedy będą podobni do mnie.

    22Niech przyjdzie przed Ciebie cała ich niecność i im uczyń, tak jak mnie uczyniłeś z powodu wszystkich moich grzechów. Gdyż niezliczone są moje męki, a moje serce boleje.

  • 17Ponieważ nie czułem się zniweczony ani widokiem ciemności, ani moim obliczem, które pokryło nieszczęście.

  • 16Teraz rozlewa się we mnie moja dusza i silnie pochwyciły mnie dni niedoli.

  • 12Mój byt się ode mnie zrywa i unosi jak pasterski namiot; jak tkacz zwijam nić mojego życia; On odetnie mnie od przędziwa; dziś, zanim zapadnie noc, to mi dokonasz.

  • 31Tak ma cytra zmieniła się w pieśń żałobną, a mój flet stał się dźwiękiem skargi.

  • Lm 1:12-13
    2 wersety
    73%

    12Oby was to nie spotkało, wy wszyscy, którzy przeciągacie drogą. Spójrzcie i zobaczcie czy jest taki ból jak moja boleść, jaką mi uczyniono? Mnie, którą WIEKUISTY napełnił żałobą w dzień Swojego płonącego gniewu.

    13Z wysoka zesłał ogień w moje kości oraz je opanował. Zastawił sidła na me nogi oraz mnie odtrącił do tyłu; uczynił mnie pustkowiem oraz na zawsze zbolałą.

  • 73%

    4Starł moją cielesną naturę, moją skórę i pogruchotał me kości.

  • Ps 22:14-15
    2 wersety
    73%

    14Rozwarli na mnie swą paszczę, jak lew co porywa i ryczy.

    15Jestem rozlany jak woda, rozeszły się wszystkie moje członki, pośród moich wnętrzności, moje serce jest roztopione jak wosk.

  • 15Cóż mam teraz powiedzieć? Przecież gdy On mi to zapowiedział – On też dokona. Będę pielgrzymował przez wszystkie moje lata razem z goryczą mej duszy.

  • 4Wspominam Boga i zawodzę; rozmyślam i omdlewa mój duch. Sela.

  • 82Moje oczy są spragnione Twojego słowa, gdy mówię: Kiedy mnie pocieszysz?

  • 21Gdyż wrzało moje serce i kłuły mnie wnętrzności,

  • 5Porażone jak słońcem trawa zwiędło też moje serce, i zapominam jeść mój chleb.

  • 73%

    6Osadził mnie w ciemnościach, tak, jak od dawna umarłych.

  • 72%

    3Tak wydzielono mi miesiące nędzy oraz doliczono noce utrapień.

  • 49Moje oko wycieka i nie ustaje, bo nie znajduje wytchnienia,

  • 3Ugrzęzłem w bezdennym bagnie i nie ma oparcia; dostałem się na głębię wód i prąd mnie zniósł.