Ksiega Hioba 23:17

Biblia Gdanska (1632/1881)

Ponieważ nie czułem się zniweczony ani widokiem ciemności, ani moim obliczem, które pokryło nieszczęście.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 19:8 : 8 Zagrodził moją drogę tak, że nie mogę przejść, a nad moją ścieżką mrok rozpostarł.
  • Hi 22:11 : 11 Wciąż nie widzisz wskutek ciemności oraz powodzi wód, która cię okrywa.
  • Iz 57:1 : 1 Sprawiedliwy ginie, a nikt tego nie bierze sobie do serca; mężowie wierności porwani, a nikt nie zwraca uwagi, że przed złym został porwany sprawiedliwy.
  • 2 Krl 22:20 : 20 Oto przyłączę cię do twoich przodków i w pokoju będziesz przyłączony do twoich grobów; twoje oczy nie zobaczą całej niedoli, jaką przyprowadzę na to miejsce. Zatem zdali z tego królowi sprawę.
  • Hi 6:9 : 9 Gdyby Bóg zechciał mnie skruszyć; gdyby puścił rękę, aby mnie odciąć.
  • Hi 15:22 : 22 Nie wierzy że może ujść z pomroki i zachowany jestdla miecza.
  • Hi 18:6 : 6 W jego namiocie jasność się ściemnia, a jego pochodnia nad nim gaśnie.
  • Hi 18:18 : 18 Od światła wyrzucają go do ciemności; wypędzają go z okręgu świata.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 19:7-9
    3 wersety
    79%

    7Oto wołam o zarzut S, lecz nie znajduję odpowiedzi; krzyczę, ale nie ma sądu.

    8Zagrodził moją drogę tak, że nie mogę przejść, a nad moją ścieżką mrok rozpostarł.

    9Odarł mnie z mojej czci oraz strącił koronę z mojej głowy.

  • Hi 29:3-4
    2 wersety
    78%

    3Kiedy Jego pochodnia jeszcze świeciła nad mą głową; gdym jeszcze w Jego świetle szedł przez ciemność.

    4Taki, jak za dni mej młodości, gdy zgromadzenie Boga było na terenie mego namiotu.

  • 77%

    2On mnie prowadził i zaprowadził w mrok, bez światła.

  • Hi 23:15-16
    2 wersety
    77%

    15Dlatego, gdy to rozważam, trwożę się przed Jego obliczem i przed Nim drżę.

    16Tak, Bóg doprowadził moje serce do lęku;Wszechmocny mnie przeraził.

  • Ps 139:11-12
    2 wersety
    76%

    11A gdybym powiedział: Przecież ukryje mnie ciemność – i nocą stanie się światło wokół mnie.

    12Bo ciemność nie zaciemnia przed Tobą, a noc jaśnieje jak dzień; ciemność jest dla Ciebie jak światło.

  • Hi 10:20-22
    3 wersety
    76%

    20Nieliczne dni już mi zostały. Niech przestanie, odwróci się ode mnie, abym cokolwiek odżył!

    21Zanim pójdę tam, skąd nie wrócę, do ziemi ciemności i cienia śmierci;

    22do ziemi ciemnej jak północ, gdzie straszny mrok, zamieszanie, i tylko sama północ przyświeca.

  • Hi 3:4-6
    3 wersety
    76%

    4Bodajby ten dzień pozostał ciemnym; bodajby się o niego nie pytał Bóg na wysokości, a także nie zaświecił nad nim jasny promień.

    5Bodajby zachmurzyła go ciemność oraz śmiertelna pomroka, zawisnął nad nim gęsty obłok i trwożyły go dzienne zaćmienia.

    6I ową noc – niech ją ogarnia mrok, by się nie zaliczała pomiędzy doby roku, i nie weszła w poczet miesięcy.

  • 16Albo czemu jak zagrzebany płód, nie byłem jak niemowlęta, które nigdy nie ujrzały światła?

  • Hi 3:9-10
    2 wersety
    75%

    9Bodajby się zaćmiły jej gwiazdy brzasku, daremnie czekała na świt i nigdy nie zobaczyła słońca poranku.

    10Ponieważ nie zamknęła bram mojego matczynego łona oraz nie skryła nędzy przed mymi oczami.

  • Hi 23:7-9
    3 wersety
    75%

    7wtedy ja, będąc prostolinijny, bym się z Nim prawował, więc zostałbym przez mojego sędziego uwolniony na zawsze.

    8Ale oto, gdy idę naprzód nie ma Go, a kiedy wstecz – też Go nie zauważam.

    9Po lewej, choć może działa – nie mogę Go dojrzeć; ukrywa się po prawej – ale też Go nie ujrzę.

  • Hi 17:11-13
    3 wersety
    75%

    11Moje dni przeminęły, moje zamysły się zerwały; te, które były własnością mego serca.

    12Noc chcą przekształcić w dzień, zbliżyć światło w obecności ciemności.

    13Jeśli jednak muszę czekać na Krainę Umarłych, jako na dom, i w ciemności usłać me łoże;

  • 23Jestem człowiekiem, którego ścieżka została zakryta, którego Bóg zewsząd ogrodził.

  • 11Wciąż nie widzisz wskutek ciemności oraz powodzi wód, która cię okrywa.

  • Lm 3:6-7
    2 wersety
    75%

    6Osadził mnie w ciemnościach, tak, jak od dawna umarłych.

    7Zagrodził mnie bez wyjścia i obciążył moje kajdany.

  • 24Czemu zakrywasz Twoje oblicze i uważasz mnie za Swojego wroga?

  • 22Błogosławiony WIEKUISTY, Ten, który w oblężonym mieście cudownie okazał mi Swoją łaskę.

  • Hi 16:16-17
    2 wersety
    74%

    16Me oblicze zaczerwienione jest od płaczu, a na moich powiekach mrok śmiertelny.

    17Chociaż nie ma krzywdy na moich rękach, a ma modlitwa jest czysta.

  • 16Przecież ja nie nalegałem, abym wypasałza Tobą; nie pragnąłem też nieszczęsnego dnia – Tobie to wiadomo! Wypowiedzi mych ust – one są przed Twoim obliczem!

  • 23Niechybnie padła by na mnie trwoga przed karą Boga i nie mógłbym się ostać w obliczu Jego majestatu.

  • 20Tylko nie czyń mi tych dwóch rzeczy, a nie będę się skrywał przed Twym obliczem.

  • 28Gdyż wybawiasz lud uciśniony, a oczy wywyższone – poniżasz.

  • 7Od utrapień zamroczyło się moje oko, a moje wszystkie członki są jak cień.

  • 29Tak, moim światłem jest WIEKUISTY; WIEKUISTY rozjaśnia moją ciemność.

  • 19Która jest droga tam, gdzie przebywa światło, a mrok – gdzie jego miejsce,

  • 3Gdyż wróg ściga mą duszę, do ziemi przygniata moje życie; wtrącił mnie w ciemnice, tak jak od dawna umarłych.

  • 18Czemu więc, wyprowadziłeś mnie z łona matki? Bodajbym skonał, zanim ujrzało mnie oko!

  • 19Wskaż, co Mu mamy powiedzieć; bowiem nie potrafimy odpowiedzieć z powodu naszego mroku.

  • 10Wtedy miałbym to za pociechę i zachwycił się wśród okrutnej męczarni, że nie odrzucałem rozkazów Świętego.

  • 22Z ciemności odsłania ukryte tajnie i wydobywa na światło mrok.

  • 13O, gdybyś mnie schował w Krainie Umarłych okrył mnie, dopóki nie uśmierzy się Twój gniew; gdybyś mi wyznaczył kres, a potem o mnie wspomniał!

  • 6W jego namiocie jasność się ściemnia, a jego pochodnia nad nim gaśnie.

  • 17Oddaliłeś od pokoju mą duszę, więc zapomniałem o szczęściu.

  • 13Czyż nie jestem zupełnie pozbawiony oparcia, a wytrwałość usunięto daleko ode mnie?

  • 3Położono kres ciemności, bowiem docierają do ostatnich jej granic; do kamieni, które leżą w mroku, w cieniu śmiertelnej pomroki;