Ksiega Hioba 17:11

Biblia Gdanska (1632/1881)

Moje dni przeminęły, moje zamysły się zerwały; te, które były własnością mego serca.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 7:6 : 6 Moje dni ulatują chyżej niż tkackie czółno i przemijają bez nadziei.
  • Hi 9:25-26 : 25 Lecz moje dni przeminęły chyżej niż goniec, przeleciały i nie doznały szczęścia. 26 Przemknęły jak czółna z trzciny; niby orzeł, co spuszcza się do żeru.
  • Prz 16:9 : 9 Serce człowieka rozważa swoją drogę, lecz WIEKUISTY kieruje jego krokiem.
  • Prz 19:21 : 21 Liczne są zamysły w sercu człowieka – ale postanowienie WIEKUISTEGO, tylko ono się utrzyma.
  • Koh 9:10 : 10 Czyń twoją siłą wszystko, co jest zdolna uczynić twoja ręka; gdyż w Krainie Umarłych, do której idziesz, nie ma ani działalności, ani obliczania, ani wiedzy, ani mądrości.
  • Iz 8:10 : 10 Uradźcie zamiar – lecz będzie zniweczony; uknujecie zmowę – ale się nie utrzyma, gdyż Bóg jest z nami!
  • Iz 38:10 : 10 Ja sądziłem, że w ciszy moich dni wejdę do bram Krainy Umarłych i będę pozbawiony ostatka moich lat.
  • Lm 3:37 : 37 Czy ktoś coś wypowiedział a się spełniło, jeśli Pan tego nie rozkazał?
  • Rz 1:13 : 13 Ale nie chcę, byście nie wiedzieli, bracia, że często postanawiałem do was przybyć (i byłem powstrzymany aż do tej chwili), abym miał jakiś plon także w was, jak i w pozostałych narodach.
  • 2 Kor 1:15-17 : 15 Z tą też ufnością, chciałem poprzednio do was przyjść, abyście mieli następne dobrodziejstwo. 16 A przez was przejść do Macedonii i znowu do was przyjść z Macedonii, oraz przez was zostać odprowadzony do Judei. 17 To więc postanawiając, czy zaraz posłużyłem się lekkomyślnością? Albo, czy co postanawiam, postanawiam z cielesnej natury, aby mogło być według mnie: Tak, tak i nie, nie?
  • Jk 4:13-15 : 13 Hejże, teraz wy, co mówicie: Dzisiaj, albo jutro pójdziemy do jakiegoś miasta, jeden rok będziemy tam coś robili, zahandlujemy i zyskamy; 14 a nie znacie jutra, ani tego jakim będzie wasze życie. Bowiem jesteście parą, tym, co się na krótko ukazuje, a potem jest zakryte. 15 Zamiast tego mówcie: Jeśli Pan zechce i będziemy żyli uczynimy to lub tamto.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 17:12-13
    2 wersety
    79%

    12Noc chcą przekształcić w dzień, zbliżyć światło w obecności ciemności.

    13Jeśli jednak muszę czekać na Krainę Umarłych, jako na dom, i w ciemności usłać me łoże;

  • 1Mój duch jest złamany, moje dni przygasły, groby czekają.

  • 10A wy wszyscy przyjdźcie na nowo, tylko przyjdźcie! Jednak nie znajdę wśród was mędrca.

  • Hi 10:20-21
    2 wersety
    77%

    20Nieliczne dni już mi zostały. Niech przestanie, odwróci się ode mnie, abym cokolwiek odżył!

    21Zanim pójdę tam, skąd nie wrócę, do ziemi ciemności i cienia śmierci;

  • Hi 7:6-7
    2 wersety
    77%

    6Moje dni ulatują chyżej niż tkackie czółno i przemijają bez nadziei.

    7Wspomnij, że moje życie jest tchnieniem, a me oczy nie ujrzą już nigdy szczęścia.

  • Iz 38:10-13
    4 wersety
    76%

    10Ja sądziłem, że w ciszy moich dni wejdę do bram Krainy Umarłych i będę pozbawiony ostatka moich lat.

    11Ja sądziłem, że nie zobaczę więcej WIEKUISTEGO, WIEKUISTEGO w Krainie Życia i nie będę już oglądał ludzi pomiędzy mieszkańcami doczesności.

    12Mój byt się ode mnie zrywa i unosi jak pasterski namiot; jak tkacz zwijam nić mojego życia; On odetnie mnie od przędziwa; dziś, zanim zapadnie noc, to mi dokonasz.

    13Wołałem do rana jak lew – bo tak gruchotał wszystkie moje kości; a dziś, zanim nadejdzie noc, to mi dokonasz.

  • 10Zlituj się nade mną, WIEKUISTY, gdyż mi biada; od żałoby zamroczyło się moje oko, moja dusza i moje życie.

  • 10Panie, przed Tobą całe moje pragnienie, przed Tobą nie jest ukryte me westchnienie.

  • 4Więc wątpił we mnie mój duch, osłupiało me serce w moim wnętrzu.

  • 25Lecz moje dni przeminęły chyżej niż goniec, przeleciały i nie doznały szczęścia.

  • 11Przed grozą i Twoim gniewem, gdyż mnie uniosłeś i rzuciłeś.

  • 11Moje drogi pokrzywił i mnie rozszarpał; wprawił mnie w zdrętwienie.

  • 23gdy zgromadzą się razem narody i królestwa, ażeby służyć PANU.

  • 7Od utrapień zamroczyło się moje oko, a moje wszystkie członki są jak cień.

  • 16Teraz rozlewa się we mnie moja dusza i silnie pochwyciły mnie dni niedoli.

  • 16Zanikam, nie będę wiecznieżył; zaniechaj mnie, bo moje dni są tchnieniem.

  • Lm 3:17-18
    2 wersety
    74%

    17Oddaliłeś od pokoju mą duszę, więc zapomniałem o szczęściu.

    18Powiedziałem: Zniknęła moja żywotna siła i ma nadzieja od WIEKUISTEGO.

  • 10Skruszył mnie dookoła, abym zginął, a mą nadzieję wyrwał jak drzewo.

  • 12Z powodu moich prześladowców jestem hańbą nawet dla mych sąsiadów oraz postrachem dla znajomych. Ci, którzy mnie spotykają na ulicy ode mnie się usuwają.

  • 3W dzień mojej niedoli nie ukrywaj przede mną Twojego oblicza, skłoń ku mnie Twoje ucho,i w dzień, w którym Cię wzywam, szybko mi odpowiedz.

  • 13Czyż nie jestem zupełnie pozbawiony oparcia, a wytrwałość usunięto daleko ode mnie?

  • 7Teraz Bóg wyczerpał już moją siłę. Opustoszyłeś całe moje koło rodzinne.

  • 20Mój namiot został zburzony, wszystkie moje powrozy zerwane, moi synowie odeszli ode mnie i ich nie ma; nikt już nie rozbije mojego namiotu, ani nie przytwierdzi mych zasłon.

  • 47Jak długo będziesz się ukrywał, WIEKUISTY, a jak ogień będzie pałał Twój gniew?

  • 20Zwróciłem się więc ku temu, by w mym sercu wyrzec się nadziei odnośnie całej pracy, którą się trudziłem pod słońcem.

  • Ps 39:4-5
    2 wersety
    73%

    4Rozpaliło się serce w moim wnętrzu, w mym umyśle zapłonął ogień i przemówiłem moim językiem:

    5Objaw mi, WIEKUISTY, mój koniec; jaki jest wymiar moich dni, abym poznał jak jestem znikomy.

  • 11Jaka jest moja siła, bym jeszcze czekał? Jaki mój kres, bym przedłużał moją cierpliwość?

  • 21Gdyż wrzało moje serce i kłuły mnie wnętrzności,

  • 22Bowiem przyjdą nieliczne już lata i muszę odejść ścieżką po której już nie wrócę.

  • 8Zagrodził moją drogę tak, że nie mogę przejść, a nad moją ścieżką mrok rozpostarł.

  • 18Boleje we mnie serce, słabe jest ukojenie dla smutku!

  • 17Ponieważ powiedziałem: Niech nie mają ze mnie radości, kiedy się chwieje moja noga; niech się nade mnie nie wynoszą.

  • 5Chwyciłeś powieki moich oczu, strwożony jestem i oniemiałem.

  • 4Człowiek podobny jest do tchnienia, jego dni są jak cień co przemija.

  • 2Więc na co by mi się przydała siła ich rąk? Czy przy nich przepada starość?

  • 17Ponieważ nie czułem się zniweczony ani widokiem ciemności, ani moim obliczem, które pokryło nieszczęście.

  • 4Jego duch ujdzie, a on wróci do swojego prochu; w ów dzień znikną jego zamysły.

  • 72%

    9Moje drogi zagrodził ciosem, a me ścieżki wywrócił.

  • 16I rozmyślałem, by tego dociec; lecz daremna to praca w moich oczach.

  • 15Co krzywe nie daje się wyprostować, a czego brakuje nie może wejść w rachubę.

  • 15gdzież jest wtedy moja nadzieja? Tak, moja nadzieja; kto ją wyśledzi?

  • 16Przecież ja nie nalegałem, abym wypasałza Tobą; nie pragnąłem też nieszczęsnego dnia – Tobie to wiadomo! Wypowiedzi mych ust – one są przed Twoim obliczem!