Ksiega Hioba 17:15
gdzież jest wtedy moja nadzieja? Tak, moja nadzieja; kto ją wyśledzi?
Dodatkowe zasoby
Wersety referencyjne
- Hi 13:15 : 15 Przecież i tak mnie uśmierci; już nie mam nadziei. BG Ale przed Jego obliczem chcę obronić moje postępowanie.
- Hi 19:10 : 10 Skruszył mnie dookoła, abym zginął, a mą nadzieję wyrwał jak drzewo.
- Hi 4:6 : 6 Czyżby twoja bogobojność nie była twą ufnością, a nadzieją twoje nieskazitelne postępowanie?
- Hi 6:11 : 11 Jaka jest moja siła, bym jeszcze czekał? Jaki mój kres, bym przedłużał moją cierpliwość?
- Hi 7:6 : 6 Moje dni ulatują chyżej niż tkackie czółno i przemijają bez nadziei.
Podobne wersety (AI)
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
- Hi 17:13-142 wersety81%
13Jeśli jednak muszę czekać na Krainę Umarłych, jako na dom, i w ciemności usłać me łoże;
14jeśli mam wołać do grobu: Ty jesteś moim ojcem, zaś do robactwa: Matko i moja siostro;
- 81%
16Zstępuję ku zaworom Krainy Umarłych, więc razem ułożymy się w prochu.
- Lm 3:17-182 wersety80%
17Oddaliłeś od pokoju mą duszę, więc zapomniałem o szczęściu.
18Powiedziałem: Zniknęła moja żywotna siła i ma nadzieja od WIEKUISTEGO.
- 79%
11Jaka jest moja siła, bym jeszcze czekał? Jaki mój kres, bym przedłużał moją cierpliwość?
- 79%
7Zaprawdę, człowiek się błąka jak widmo i tylko z powodu marności czyni wrzawę; gromadzi, a nie wie, kto to zabierze.
- Hi 7:5-84 wersety78%
5Moje ciało przyobleka się w robactwo, w ziemską skorupę; moja skóra zabliźnia się i znów ropieje.
6Moje dni ulatują chyżej niż tkackie czółno i przemijają bez nadziei.
7Wspomnij, że moje życie jest tchnieniem, a me oczy nie ujrzą już nigdy szczęścia.
8Źrenica, która mnie widzi – więcej mnie nie zobaczy; twe oczy zwrócą się ku mnie – ale mnie już nie będzie.
- 77%
1Mój duch jest złamany, moje dni przygasły, groby czekają.
- 76%
9Jedna do drugiej przylega, sczepiają się nierozłącznie.
- 75%
10Skruszył mnie dookoła, abym zginął, a mą nadzieję wyrwał jak drzewo.
- 75%
15Stałem się jak człowiek, który nie rozumie i w ustach nie ma odpowiedzi.
- Hi 10:18-214 wersety74%
18Czemu więc, wyprowadziłeś mnie z łona matki? Bodajbym skonał, zanim ujrzało mnie oko!
19Obym był jakby mnie nigdy nie było, oby mnie zaraz z łona zaniesiono do grobu!
20Nieliczne dni już mi zostały. Niech przestanie, odwróci się ode mnie, abym cokolwiek odżył!
21Zanim pójdę tam, skąd nie wrócę, do ziemi ciemności i cienia śmierci;
- 73%
13Czyż nie jestem zupełnie pozbawiony oparcia, a wytrwałość usunięto daleko ode mnie?
- Hi 14:13-142 wersety73%
13O, gdybyś mnie schował w Krainie Umarłych okrył mnie, dopóki nie uśmierzy się Twój gniew; gdybyś mi wyznaczył kres, a potem o mnie wspomniał!
14Kiedy człowiek umiera, to czy znowu ożyje? Jeśli tak, wtedy bym wytrwał przez wszystkie dni mej służby, aż by nadeszło moje wyzwolenie.
- Hi 8:13-142 wersety73%
13Tak się dzieje wszystkim, którzy zapomnieli o Bogu, bo nadzieja niegodziwego ginie.
14Zaprawdę, odcięta jest jego podpora; a to, w czym pokłada nadzieję jest tylko pajęczą tkanką.
- 73%
8Bo jaka jest nadzieja obłudnika, gdy Bóg odetnie, gdy wydrze jego duszę?
- Hi 19:26-272 wersety73%
26A następnie, kiedy ta moja skóra zatoczy koło, jednak jako istotażywa ujrzę Boga.
27Ujrzę Go sam, tak, zobaczą Go moje oczy, ale nie jako przeciwnika. W tęsknocie za tym zanikają w mym łonie nerki.
- 73%
21Czemu nie wybaczasz mojego grzechu i nie przepuszczasz mojej winy? Położę się w prochu, a kiedy mnie poszukasz, już mnie nie będzie.
- 72%
9Do Ciebie wołałem, WIEKUISTY; modliłem się do PANA, mówiąc:
- 72%
7Od utrapień zamroczyło się moje oko, a moje wszystkie członki są jak cień.
- 72%
18Czemu wyszedłem z łona, bym doznawał tylko pracy i utrapienia, a me dni strawione były w hańbie!
- 72%
21To wezmę do mojego serca oraz z tego powodu będę ufał:
- 72%
19Wrzucił mnie w błoto, zatem stałem się podobny do prochu, lub popiołu.
- 72%
6Czyżby twoja bogobojność nie była twą ufnością, a nadzieją twoje nieskazitelne postępowanie?
- 72%
11Moje dni przeminęły, moje zamysły się zerwały; te, które były własnością mego serca.
- 72%
15Oto ci do mnie mówią: Gdzie jest to słowo WIEKUISTEGO? Niech się spełni!
- 72%
15Przecież i tak mnie uśmierci; już nie mam nadziei. BG Ale przed Jego obliczem chcę obronić moje postępowanie.
- 72%
7Gdyż drzewo ma jeszcze nadzieję; bo kiedy zostaje ścięte – odradza się na nowo, a jego pędy nie ustają.
- 71%
20Ale oczy niegodziwych zanikną, a ich nadzieją jest wyzionięcie ducha.
- 71%
47Jak długo będziesz się ukrywał, WIEKUISTY, a jak ogień będzie pałał Twój gniew?
- 71%
7Ze śmiercią niegodziwego człowieka ginie jego nadzieja; także znika otucha silnych.
- 71%
17Nie stań się moim strachem! Ty jesteś moją obroną w dniu niedoli.
- Hi 16:15-162 wersety71%
15Uszyłem wórwokół mej skóry, a mój rógwryłem w ziemię.
16Me oblicze zaczerwienione jest od płaczu, a na moich powiekach mrok śmiertelny.
- 71%
18Boleje we mnie serce, słabe jest ukojenie dla smutku!
- 71%
3I nad takim trzymasz otwarte Twoje oczy i przed Siebie pociągasz mnie na sąd.
- 71%
11Ja sądziłem, że nie zobaczę więcej WIEKUISTEGO, WIEKUISTEGO w Krainie Życia i nie będę już oglądał ludzi pomiędzy mieszkańcami doczesności.
- 71%
5Bowiem Ty, Panie, WIEKUISTY, jesteś moim oczekiwaniem; moim schronieniem od młodości.
- 71%
19Która jest droga tam, gdzie przebywa światło, a mrok – gdzie jego miejsce,
- 71%
19jak woda wydrąża skały i fale spłukują grunt ziemi tak nadzieje człowieka wniwecz obracasz.