Ksiega Hioba 17:16

Biblia Gdanska (1632/1881)

Zstępuję ku zaworom Krainy Umarłych, więc razem ułożymy się w prochu.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 3:17-19 : 17 Niegodziwi zaprzestali tam fukać, a wyczerpani z sił znajdują tam pokój. 18 Razem odpoczywają więźniowie, nie słysząc głosu naganiacza. 19 Mały i wielki – tam są sobie równi, a niewolnik wyzwolony od swego pana.
  • Jon 2:6 : 6 Ogarnęły mnie wody aż do duszy, otoczyła mnie przepaść, moją głowę owijało sitowie.
  • 2 Kor 1:9 : 9 Ale sami z siebie mieliśmy to za wyrok śmierci, byśmy nie polegali na sobie, ale na Bogu, który wskrzesza umarłych.
  • Hi 18:13-14 : 13 Pierworodny śmiercipożera włókna jego skóry oraz pochłania jego członki. 14 Zostaje wyrwany ze swego namiotu, w którym uważał się za bezpiecznego oraz pędzi do króla strachów.
  • Hi 33:18-28 : 18 Tak,ochrania jego duszę od zniszczenia, by pod oręż nie poszło jego życie. 19 Bywa też na swym łożu karmiony cierpieniem, a w jego członkach jest uporczywa walka. 20 Chleb staje się zmierzłym w jego życiu i ulubiona strawa jego osoby. 21 Zanika jego ciało, tracąc wygląd i przedtem niewidoczne, gołe wysadzają się jego kości. 22 Tak do grobu zbliża się jego osoba, a jego życie do śmiercionośnych potęg. 23 Jeśli jest więc, dla niego posłaniec, orędownik, jeden z oddziału pod komendą jednego wodza, co objawi człowiekowi jego powinność; 24 jeśli Bóg się nad nim zmiłuje oraz powie: Otrzymałem okup; wybawiam, aby nie zstąpił do grobu – 25 wtedy jego cielesna natura odświeża się szybciej niż za młodu i znowu wraca do swej młodzieńczej siły. 26 Kiedy się modli do Boga, przyjmuje go łaskawie, i w triumfie pozwala mu oglądać Swoje oblicze. Tak wynagradza On człowiekowi jego sprawiedliwość. 27 A człowiek wyśpiewuje to przed ludźmi i powiada: Zgrzeszyłem, a co jest proste – skrzywiłem, ale mi tego nie policzono. 28 Wyzwolił moją duszę i nie uległa ruinie; moje życie może oglądać światło.
  • Ps 88:4-8 : 4 Bo syta jest cierpień moja dusza, a me życie chyli się do grobu. 5 Jak mąż bezwładny, zaliczony jestem do zstępujących w mogiłę. 6 Pośród umarłych moje łoże; podobny jestem do poległych, co spoczęli w grobie; tych, których już nie wspominasz, gdyż oni zostali wyłączeni spod Twojej ręki. 7 W głęboką przepaść mnie strąciłeś, w ciemnice i otchłanie. 8 Na mnie się oparł Twój gniew i przytłaczasz mnie wszystkimi nawałnicami. Sela.
  • Ps 143:7 : 7 Pospiesz, wysłuchaj mnie, WIEKUISTY, bowiem mój duch zanika;nie ukrywaj przede mną Twojego oblicza, bo byłbym podobny do zstępujących do grobu.
  • Iz 38:17-18 : 17 Na szczęście, oto zamieniła się moja gorycz, gdyż z otchłani zbutwienia miłościwie wydarłeś moją duszę; bowiem rzuciłeś za Siebie wszystkie moje winy. 18 Bo to nie Kraina Umarłych Cię wysławia, ani nie śmierć Cię wychwala; ci, którzy schodzą do grobu nie wypatrują Twojej prawdy.
  • Ez 37:11 : 11 I do mnie powiedział: Synu człowieka! Te kości to cały dom Israela. Oto powiadają: Poschły nasze kości, zniknęła nasza nadzieja, zginęliśmy !

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 15gdzież jest wtedy moja nadzieja? Tak, moja nadzieja; kto ją wyśledzi?

  • 26Wspólnie ułożyli się w prochu i obu pokrywa robactwo.

  • Hi 14:12-14
    3 wersety
    75%

    12tak człowiek się kładzie i więcej nie powstaje; nie rozbudzi się dopóki stoją niebiosa, nie ocknie się ze swojego snu.

    13O, gdybyś mnie schował w Krainie Umarłych okrył mnie, dopóki nie uśmierzy się Twój gniew; gdybyś mi wyznaczył kres, a potem o mnie wspomniał!

    14Kiedy człowiek umiera, to czy znowu ożyje? Jeśli tak, wtedy bym wytrwał przez wszystkie dni mej służby, aż by nadeszło moje wyzwolenie.

  • 7Jakby ktoś kopał oraz rozdzierał ziemię, tak nad skrajem Krainy Umarłych S rozrzucone są nasze kości.

  • 13Jeśli jednak muszę czekać na Krainę Umarłych, jako na dom, i w ciemności usłać me łoże;

  • 1Mój duch jest złamany, moje dni przygasły, groby czekają.

  • 15Ale stoczyłeś się do Krainy Umarłych, do tylnej części dołu.

  • 32A kiedy zostanie wyprowadzony do grobów, jeszcze trzymają straż przy jego kurhanie.

  • 9Do Ciebie wołałem, WIEKUISTY; modliłem się do PANA, mówiąc:

  • 18Bo to nie Kraina Umarłych Cię wysławia, ani nie śmierć Cię wychwala; ci, którzy schodzą do grobu nie wypatrują Twojej prawdy.

  • 17Niegodziwi zaprzestali tam fukać, a wyczerpani z sił znajdują tam pokój.

  • 11Choć jego członki napełnione są młodzieńczą siłą, to ona musi spocząć z nim w prochu.

  • Hi 7:9-10
    2 wersety
    72%

    9Jak obłok przemija i znika – tak nie wraca ten, kto zstąpił do Krainy Umarłych.

    10Nigdy nie wróci do swego domu, ani go już nie pozna jego miejsce.

  • 9Przylgnęła do Ciebie moja dusza, a Twa prawica mnie wspiera.

  • 21Czemu nie wybaczasz mojego grzechu i nie przepuszczasz mojej winy? Położę się w prochu, a kiedy mnie poszukasz, już mnie nie będzie.

  • Ps 88:4-6
    3 wersety
    71%

    4Bo syta jest cierpień moja dusza, a me życie chyli się do grobu.

    5Jak mąż bezwładny, zaliczony jestem do zstępujących w mogiłę.

    6Pośród umarłych moje łoże; podobny jestem do poległych, co spoczęli w grobie; tych, których już nie wspominasz, gdyż oni zostali wyłączeni spod Twojej ręki.

  • 19ale ty jesteś rzucony z dala od twego grobu, jak wzgardzona odrośl; otoczony poległymi, przebitymi mieczem; tymi, co spadają do kamiennych ścian mogiły jako stratowany trup.

  • 17Wraz z nim zstąpiły do Krainy Umarłych, do pobitych mieczem, te, co były jego ramieniem oraz pod jego cieniem osiadły pośród narodów.

  • Hi 3:21-22
    2 wersety
    71%

    21Tych, którzy wypatrują śmierci a nie przychodzi; którzy jej poszukują pilniej niż skarbów.

    22Tych, co by się cieszyli aż do zachwytu, radowali, gdyby znaleźli grób.

  • 10Ja sądziłem, że w ciszy moich dni wejdę do bram Krainy Umarłych i będę pozbawiony ostatka moich lat.

  • 12Pochłoniemy ich żywcem jak Kraina Umarłych; ostatecznie, jak gdyby zstępujących do grobu.

  • 19Ożyją Twoi umarli, powstali moi polegli! Rozbudźcie się i weselcie, wy, którzy spoczywacie w prochu; bo Twa rosa będzie jak rosa na ziołach, lecz bezbożnych uderzysz o ziemię.

  • 6Ogarnęły mnie wody aż do duszy, otoczyła mnie przepaść, moją głowę owijało sitowie.

  • 20wtedy strącę cię do tych, co zstąpili do grobu, do ludu przebrzmiałego od wieków. I wśród tych, co zstąpili do grobu, pośród odwiecznych ruin, osadzę cię w podziemnej krainie, abyś już więcej nie panował i nie roztaczał chwały w krainie zbiorowości.

  • Ps 49:14-15
    2 wersety
    70%

    14Taka jest ich droga, w tym ich niedorzeczność; a ci, którzy idą w ich ślady, potakują ich mowom. Sela.

    15Jak stado pędzą do grobu, ich pasterzem jest śmierć, a nazajutrz panować tam będą prawi. Gdy odejdą ze swojego mieszkania, ich osoba stanie się pastwą mogiły.

  • 20Wszystko idzie na jedno miejsce; wszystko powstaje z prochu i znowu wszystko w proch się zamienia.

  • 15razem by wyginęła cała cielesna natura, a człowiek wrócił do prochu.

  • Hi 10:20-21
    2 wersety
    70%

    20Nieliczne dni już mi zostały. Niech przestanie, odwróci się ode mnie, abym cokolwiek odżył!

    21Zanim pójdę tam, skąd nie wrócę, do ziemi ciemności i cienia śmierci;

  • 7A proch wróci do ziemi, skąd powstał, zaś duch wróci do Boga, który go dał.

  • 19Bowiem jeszcze za życia będzie złorzeczył swojej duszy; a tobie przyzna, że szlachetnie sobie uczyniłeś.

  • 13W szczęściu spędzają swoje dni, po czym w mgnieniu oka zstępują do Krainy Umarłych.

  • 22Tak do grobu zbliża się jego osoba, a jego życie do śmiercionośnych potęg.

  • 25Czemu zakrywasz Twe oblicze? Zapominasz naszą nędzę i ucisk?

  • 22Bowiem przyjdą nieliczne już lata i muszę odejść ścieżką po której już nie wrócę.

  • 69%

    4Gdy się kładę, powiadam: Kiedy wstanę? A gdy wieczór się dłuży, jestem syty rzucania się aż do świtu.

  • 23Jego groby są położone w najgłębszej otchłani, a jego tłum spoczął wokół jego grobowca. Wszyscy, co szerzyli postrach w kraju żyjących polegli od miecza.

  • 69%

    5Zwróć się, BOŻE, wyswobodź moją duszę, dopomóż mi przez Twą litość.

  • 69%

    2Choćby się zaryli w przepaść i stamtąd by ich wydobyła Moja ręka; choćby weszli do niebios – i stamtąd bym ich strącił.

  • 15z którym wspólnie napawaliśmy się rozmową i z zapałem chodziliśmy do Domu Boga.

  • 3Gdyż wróg ściga mą duszę, do ziemi przygniata moje życie; wtrącił mnie w ciemnice, tak jak od dawna umarłych.

  • 4Więc poniżony, będziesz mówił z ziemi i głucho, z prochu wyjdzie twa mowa; twój głos z ziemi będzie jak głos wieszczbiarza, a szept twoich słów będzie się rozlegał z prochu.

  • 69%

    6Osadził mnie w ciemnościach, tak, jak od dawna umarłych.