Ksiega Hioba 17:13

Biblia Gdanska (1632/1881)

Jeśli jednak muszę czekać na Krainę Umarłych, jako na dom, i w ciemności usłać me łoże;

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 3:13 : 13 Leżałbym teraz i spoczywał, spałbym oraz zażywał spokoju,
  • Hi 10:21-22 : 21 Zanim pójdę tam, skąd nie wrócę, do ziemi ciemności i cienia śmierci; 22 do ziemi ciemnej jak północ, gdzie straszny mrok, zamieszanie, i tylko sama północ przyświeca.
  • Hi 14:14 : 14 Kiedy człowiek umiera, to czy znowu ożyje? Jeśli tak, wtedy bym wytrwał przez wszystkie dni mej służby, aż by nadeszło moje wyzwolenie.
  • Hi 17:1 : 1 Mój duch jest złamany, moje dni przygasły, groby czekają.
  • Hi 30:23 : 23 Otóż ja wiem, że chcesz mnie podać śmierci i wprowadzić do domu wyznaczonego wszystkim żyjącym.
  • Ps 27:14 : 14 Polegaj na WIEKUISTYM, bądź silnym, a utwierdzi się twoje serce; tak, polegaj na WIEKUISTYM.
  • Ps 139:8 : 8 Gdybym się wzniósł ku niebu Ty tam jesteś; gdybym sobie usłał w Krainie Umarłych jesteś tuż.
  • Iz 57:2 : 2 Ten, kto chodzi w prostocie przybliża pokój, odpoczywa na swoim łożu.
  • Lm 3:25-26 : 25 Dobrotliwym jest WIEKUISTY dla tych, co na Nim polegają; dla duszy, która Go szuka. 26 I dobrze jest czekać w milczeniu na pomocWIEKUISTEGO.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 14:13-14
    2 wersety
    79%

    13O, gdybyś mnie schował w Krainie Umarłych okrył mnie, dopóki nie uśmierzy się Twój gniew; gdybyś mi wyznaczył kres, a potem o mnie wspomniał!

    14Kiedy człowiek umiera, to czy znowu ożyje? Jeśli tak, wtedy bym wytrwał przez wszystkie dni mej służby, aż by nadeszło moje wyzwolenie.

  • Hi 17:14-16
    3 wersety
    79%

    14jeśli mam wołać do grobu: Ty jesteś moim ojcem, zaś do robactwa: Matko i moja siostro;

    15gdzież jest wtedy moja nadzieja? Tak, moja nadzieja; kto ją wyśledzi?

    16Zstępuję ku zaworom Krainy Umarłych, więc razem ułożymy się w prochu.

  • Hi 17:11-12
    2 wersety
    79%

    11Moje dni przeminęły, moje zamysły się zerwały; te, które były własnością mego serca.

    12Noc chcą przekształcić w dzień, zbliżyć światło w obecności ciemności.

  • Ps 143:3-4
    2 wersety
    78%

    3Gdyż wróg ściga mą duszę, do ziemi przygniata moje życie; wtrącił mnie w ciemnice, tak jak od dawna umarłych.

    4Więc wątpił we mnie mój duch, osłupiało me serce w moim wnętrzu.

  • 78%

    6Osadził mnie w ciemnościach, tak, jak od dawna umarłych.

  • 1Mój duch jest złamany, moje dni przygasły, groby czekają.

  • Ps 139:11-12
    2 wersety
    77%

    11A gdybym powiedział: Przecież ukryje mnie ciemność – i nocą stanie się światło wokół mnie.

    12Bo ciemność nie zaciemnia przed Tobą, a noc jaśnieje jak dzień; ciemność jest dla Ciebie jak światło.

  • Hi 10:18-22
    5 wersety
    77%

    18Czemu więc, wyprowadziłeś mnie z łona matki? Bodajbym skonał, zanim ujrzało mnie oko!

    19Obym był jakby mnie nigdy nie było, oby mnie zaraz z łona zaniesiono do grobu!

    20Nieliczne dni już mi zostały. Niech przestanie, odwróci się ode mnie, abym cokolwiek odżył!

    21Zanim pójdę tam, skąd nie wrócę, do ziemi ciemności i cienia śmierci;

    22do ziemi ciemnej jak północ, gdzie straszny mrok, zamieszanie, i tylko sama północ przyświeca.

  • 17Ponieważ nie czułem się zniweczony ani widokiem ciemności, ani moim obliczem, które pokryło nieszczęście.

  • Hi 24:16-17
    2 wersety
    74%

    16W ciemności włamują się do domów, które za dnia wyznaczyli; nie chcą znać światła.

    17Bowiem śmiertelny mrok jest dla nich wspólnie porankiem, bo dobrze są obeznani ze strachami śmiertelnej pomroki.

  • 10Ja sądziłem, że w ciszy moich dni wejdę do bram Krainy Umarłych i będę pozbawiony ostatka moich lat.

  • Hi 7:3-4
    2 wersety
    74%

    3Tak wydzielono mi miesiące nędzy oraz doliczono noce utrapień.

    4Gdy się kładę, powiadam: Kiedy wstanę? A gdy wieczór się dłuży, jestem syty rzucania się aż do świtu.

  • Hi 3:4-5
    2 wersety
    74%

    4Bodajby ten dzień pozostał ciemnym; bodajby się o niego nie pytał Bóg na wysokości, a także nie zaświecił nad nim jasny promień.

    5Bodajby zachmurzyła go ciemność oraz śmiertelna pomroka, zawisnął nad nim gęsty obłok i trwożyły go dzienne zaćmienia.

  • 13Gdy pomyślę: Moje łoże mnie pocieszy, moja pościel ulży mojej boleści –

  • 74%

    2On mnie prowadził i zaprowadził w mrok, bez światła.

  • 6Pośród umarłych moje łoże; podobny jestem do poległych, co spoczęli w grobie; tych, których już nie wspominasz, gdyż oni zostali wyłączeni spod Twojej ręki.

  • 8Gdybym się wzniósł ku niebu Ty tam jesteś; gdybym sobie usłał w Krainie Umarłych jesteś tuż.

  • 8Zagrodził moją drogę tak, że nie mogę przejść, a nad moją ścieżką mrok rozpostarł.

  • 26Tak, spodziewałem się szczęścia, a oto nadeszła niedola; oczekiwałem światła, a oto przyszła ciemność.

  • 21Czemu nie wybaczasz mojego grzechu i nie przepuszczasz mojej winy? Położę się w prochu, a kiedy mnie poszukasz, już mnie nie będzie.

  • 7Od utrapień zamroczyło się moje oko, a moje wszystkie członki są jak cień.

  • Iz 38:12-13
    2 wersety
    72%

    12Mój byt się ode mnie zrywa i unosi jak pasterski namiot; jak tkacz zwijam nić mojego życia; On odetnie mnie od przędziwa; dziś, zanim zapadnie noc, to mi dokonasz.

    13Wołałem do rana jak lew – bo tak gruchotał wszystkie moje kości; a dziś, zanim nadejdzie noc, to mi dokonasz.

  • 3Niech do Ciebie dojdzie ma modlitwa; skłoń Twe ucho do mojej skargi.

  • 72%

    6Gdyż nie w śmierci jest pamięć o Tobie; któż Cię wielbi w Krainie Umarłych?

  • 19Która jest droga tam, gdzie przebywa światło, a mrok – gdzie jego miejsce,

  • 72%

    9Bodajby się zaćmiły jej gwiazdy brzasku, daremnie czekała na świt i nigdy nie zobaczyła słońca poranku.

  • 6W jego namiocie jasność się ściemnia, a jego pochodnia nad nim gaśnie.

  • 5Ogarnęły mnie bóle śmierci i zatrwożyły mnie nurty nicości;

  • 21Tych, którzy wypatrują śmierci a nie przychodzi; którzy jej poszukują pilniej niż skarbów.

  • 23Otóż ja wiem, że chcesz mnie podać śmierci i wprowadzić do domu wyznaczonego wszystkim żyjącym.

  • 3Ogarnęły mnie bóle śmierci, nawiedziły mnie męczarnie grobu, ucisk i smutek mnie dościgły.

  • 16Me oblicze zaczerwienione jest od płaczu, a na moich powiekach mrok śmiertelny.

  • 15Wolałbym uduszenie; raczej śmierć, niż ten mój szkielet.

  • 17Noc przewierca we mnie me kości, lecz i żyły nie mają pokoju.

  • 16Albo czemu jak zagrzebany płód, nie byłem jak niemowlęta, które nigdy nie ujrzały światła?

  • 6Męki Krainy Umarłych mnie osnuły i pochwyciły sidła śmierci.