Ksiega Hioba 17:14

Biblia Gdanska (1632/1881)

jeśli mam wołać do grobu: Ty jesteś moim ojcem, zaś do robactwa: Matko i moja siostro;

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 16:10 : 10 Bo nie zostawisz mojej duszy Krainie Umarłych, nie dasz widzieć zepsucia Twojemu pobożnemu.
  • Ps 49:9 : 9 Gdyż kosztowny jest okup ich duszy, i nikt tego nigdy nie dokaże.
  • Iz 14:11 : 11 Twa wspaniałość i brzęk twoich lutni strącony jest do Krainy Umarłych; pod tobą rozesłany jest czerw, a twym przykryciem robactwo.
  • Dz 2:27-31 : 27 Gdyż nie zostawisz mojej duszy dla Krainy Umarłych, ani Twojemu czystemu nie dasz doświadczyć zepsucia. 28 Dałeś mi wyjaśnić drogi życia, z Twego oblicza napełnisz mnie radością. 29 Mężowie bracia, z otwartością mogę do was powiedzieć o patriarsze Dawidzie, że umarł i został pogrzebany, a jego grobowiec jest pośród nas aż do tego dnia. 30 Będąc więc prorokiem, wiedział ponieważ Bóg potwierdził mu przysięgą że według cielesnej natury, z owocu jego bioder wyprowadzi i osadzi na jego tronie Chrystusa. 31 Co zobaczył zawczasu i powiedział odnośnie wskrzeszenia Chrystusa: Nie została pozostawiona jego dusza dla Krainy Umarłych, ani jego cielesna natura nie doświadczyła zepsucia.
  • Dz 13:34-37 : 34 A że go wskrzesił z martwych jako tego, który już nie ma powracać do zepsucia, tak powiedział: Dam wam święte Dawida, wierne. 35 Dlatego i w innym miejscu mówi: Nie dasz twojemu świętemu zobaczyć zepsucia. 36 Bowiem Dawid, kiedy usłużył swoim rodem zasnął postanowieniem Boga i został przyłączony do swoich przodków czyli zobaczył zepsucie. 37 Zaś ten, którego Bóg wskrzesił nie zobaczył zepsucia.
  • 1 Kor 15:42 : 42 W ten sposób jest także z powstaniem z umarłych. Jest siane w śmierci a jest wskrzeszane w nieśmiertelności;
  • 1 Kor 15:53-54 : 53 Bo to zniszczalne musi przyodziać niezniszczalność i to śmiertelne przyodziać nieśmiertelność. 54 A kiedy to zniszczalne przyodzieje niezniszczalność i to śmiertelne przyodzieje nieśmiertelność, wtedy dokona się Słowo, które zostało napisane: Śmierć została pochłonięta dla zwycięstwa.
  • Hi 21:26 : 26 Wspólnie ułożyli się w prochu i obu pokrywa robactwo.
  • Hi 21:32-33 : 32 A kiedy zostanie wyprowadzony do grobów, jeszcze trzymają straż przy jego kurhanie. 33 Słodkie są mu skiby doliny, a za nim, jak i przed nim, ciągnie się niezliczony tłum.
  • Hi 24:20 : 20 Zapomina go żywot matki, lubuje się w nim robactwo. Nie wspominają go więcej, bowiem niesprawiedliwość łamie się jak drzewo.
  • Hi 30:30 : 30 Moja skóra poczerniała i ze mnie spada, a me kości spieczone są od żaru.
  • Hi 13:28 : 28 A człowiek się rozpada jakby toczony próchnem i jak szata, którą zżarł mól.
  • Hi 19:26 : 26 A następnie, kiedy ta moja skóra zatoczy koło, jednak jako istotażywa ujrzę Boga.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 17:15-16
    2 wersety
    81%

    15gdzież jest wtedy moja nadzieja? Tak, moja nadzieja; kto ją wyśledzi?

    16Zstępuję ku zaworom Krainy Umarłych, więc razem ułożymy się w prochu.

  • 13Jeśli jednak muszę czekać na Krainę Umarłych, jako na dom, i w ciemności usłać me łoże;

  • 1Mój duch jest złamany, moje dni przygasły, groby czekają.

  • Hi 7:5-6
    2 wersety
    73%

    5Moje ciało przyobleka się w robactwo, w ziemską skorupę; moja skóra zabliźnia się i znów ropieje.

    6Moje dni ulatują chyżej niż tkackie czółno i przemijają bez nadziei.

  • Jr 20:17-18
    2 wersety
    71%

    17Bo nie uśmiercił mnie w łonie, by moja matka była mi grobem, a jej łono wiecznie brzemienne!

    18Czemu wyszedłem z łona, bym doznawał tylko pracy i utrapienia, a me dni strawione były w hańbie!

  • Hi 10:18-19
    2 wersety
    70%

    18Czemu więc, wyprowadziłeś mnie z łona matki? Bodajbym skonał, zanim ujrzało mnie oko!

    19Obym był jakby mnie nigdy nie było, oby mnie zaraz z łona zaniesiono do grobu!

  • Lm 3:17-19
    3 wersety
    70%

    17Oddaliłeś od pokoju mą duszę, więc zapomniałem o szczęściu.

    18Powiedziałem: Zniknęła moja żywotna siła i ma nadzieja od WIEKUISTEGO.

    19Wspomnij na moją nędzę i tułactwo, na piołun oraz truciznę.

  • 28A człowiek się rozpada jakby toczony próchnem i jak szata, którą zżarł mól.

  • 26A następnie, kiedy ta moja skóra zatoczy koło, jednak jako istotażywa ujrzę Boga.

  • 20Zapomina go żywot matki, lubuje się w nim robactwo. Nie wspominają go więcej, bowiem niesprawiedliwość łamie się jak drzewo.

  • 6Do Ciebie wołali, więc byli ocaleni; Tobie ufali, zatem nie byli zawstydzeni.

  • 15Uszyłem wórwokół mej skóry, a mój rógwryłem w ziemię.

  • 8niech sieję, a inny niech spożywa, oraz niech moje latorośle będą wykorzenione.

  • 6O ileż mniej człowiek – larwa, i syn człowieka robak.

  • 15Gdybym powiedział: Będę mówił jak oni – to bym się sprzeniewierzył pokoleniu Twych synów.

  • 31to byś jednak zanurzył mnie w kałuży i brzydziły by się mnie moje szaty.

  • 13O, gdybyś mnie schował w Krainie Umarłych okrył mnie, dopóki nie uśmierzy się Twój gniew; gdybyś mi wyznaczył kres, a potem o mnie wspomniał!

  • 19Wrzucił mnie w błoto, zatem stałem się podobny do prochu, lub popiołu.

  • Hi 3:10-11
    2 wersety
    68%

    10Ponieważ nie zamknęła bram mojego matczynego łona oraz nie skryła nędzy przed mymi oczami.

    11Czemu nie zmarłem już w łonie matki? Nie skonałem, gdy wyszedłem do życia?

  • 14Przeklęty dzień w którym się urodziłem; dzień, w którym urodziła mnie moja matka, niech nie zostanie błogosławionym!

  • 16Albo czemu jak zagrzebany płód, nie byłem jak niemowlęta, które nigdy nie ujrzały światła?

  • 19ale ty jesteś rzucony z dala od twego grobu, jak wzgardzona odrośl; otoczony poległymi, przebitymi mieczem; tymi, co spadają do kamiennych ścian mogiły jako stratowany trup.

  • 18Raczej, od mej młodości, podrastała mi jako ojcu, a z łona mojej matkiprzewodziłem wdowie.

  • 68%

    4Starł moją cielesną naturę, moją skórę i pogruchotał me kości.

  • 20Spójrz, WIEKUISTY, jak mi ciasno oraz jak wrze me wnętrze. W moim łonie przewraca się serce, gdyż jestem krnąbrna i byłam krnąbrna. Na zewnątrz miecz osierocał, a wewnątrz mór.

  • 11Moje drogi pokrzywił i mnie rozszarpał; wprawił mnie w zdrętwienie.

  • 3I nad takim trzymasz otwarte Twoje oczy i przed Siebie pociągasz mnie na sąd.

  • 68%

    4Jednak i teraz do Mnie wołasz: Ojcze! Ty jesteś przyjacielem mej młodości!

  • 14Czy mam ich wykupić z mocy grobu? Wybawić od śmierci? Gdzie twoje zarazy, o śmierci! Gdzie twoje dżumy, Kraino Umarłych? Litość skryje się przed Moimi oczami.

  • 68%

    6Osadził mnie w ciemnościach, tak, jak od dawna umarłych.

  • 14Opuścili mnie moi krewni i zapomnieli o mnie znajomi.

  • 26Wspólnie ułożyli się w prochu i obu pokrywa robactwo.

  • 6Ogarnęły mnie wody aż do duszy, otoczyła mnie przepaść, moją głowę owijało sitowie.

  • Hi 19:18-19
    2 wersety
    67%

    18Gardzą mną nawet swawolni malcy; urągają mi, kiedy chcę wstać.

    19Brzydzą się mną moi zaufani; i ci, których umiłowałem, zwrócili się przeciw mnie.

  • Hi 7:20-21
    2 wersety
    67%

    20Jeśli zgrzeszyłem – co Ci uczyniłem, o stróżu ludzi? Czemu mnie położyłeś za cel, że stałem się sobie ciężarem?

    21Czemu nie wybaczasz mojego grzechu i nie przepuszczasz mojej winy? Położę się w prochu, a kiedy mnie poszukasz, już mnie nie będzie.

  • 10Zlituj się nade mną, WIEKUISTY, gdyż mi biada; od żałoby zamroczyło się moje oko, moja dusza i moje życie.

  • 11Twa wspaniałość i brzęk twoich lutni strącony jest do Krainy Umarłych; pod tobą rozesłany jest czerw, a twym przykryciem robactwo.

  • 10Ja sądziłem, że w ciszy moich dni wejdę do bram Krainy Umarłych i będę pozbawiony ostatka moich lat.

  • 17Mój występek opieczętowany jest w woreczku, a kara za moją winę zaszyta.

  • 5Bo ja znam moje występki, a mój grzech zawsze jest obecny przede mną.

  • 3Gdyż wróg ściga mą duszę, do ziemi przygniata moje życie; wtrącił mnie w ciemnice, tak jak od dawna umarłych.