Ksiega Hioba 25:6

Biblia Gdanska (1632/1881)

O ileż mniej człowiek – larwa, i syn człowieka robak.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 22:6 : 6 Do Ciebie wołali, więc byli ocaleni; Tobie ufali, zatem nie byli zawstydzeni.
  • Iz 41:14 : 14 Nie bój się robaczku, Jakóbie, garstko Israela! Ja cię wspomogę – mówi WIEKUISTY, a twoim Zbawcą jest Święty Israela.
  • Rdz 18:27 : 27 A Abraham odpowiedział i rzekł: Otóż postanowiłem mówić do Pana, chociaż ja jestem prochem i popiołem.
  • Hi 4:19 : 19 O ileż bardziej mieszkańcom glinianych strzech, których byt się korzeni w prochu; którzy bywają wytępieni szybciej niż mole.
  • Hi 7:17 : 17 Czym jest człowiek, że go tak wielce wywyższasz i że zwracasz na niego swą uwagę?

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 6Do Ciebie wołali, więc byli ocaleni; Tobie ufali, zatem nie byli zawstydzeni.

  • Ps 144:3-4
    2 wersety
    76%

    3WIEKUISTY, czym jest człowiek, że na niego uważasz i syn człowieka, że go cenisz?

    4Człowiek podobny jest do tchnienia, jego dni są jak cień co przemija.

  • 17Czym jest człowiek, że go tak wielce wywyższasz i że zwracasz na niego swą uwagę?

  • Hi 25:4-5
    2 wersety
    75%

    4Jakby człowiek miał być sprawiedliwy wobec Boga, a zrodzony z niewiasty okazał się czystym?

    5Oto i księżyc nie świeci, a i gwiazdy nie są czyste w Jego oczach.

  • Hi 15:13-14
    2 wersety
    75%

    13Czy nie dlatego, że zwracasz swojego ducha przeciw Bogu i wyrzucasz z twych ust takie słowa?

    14Czym jest człowiek, by mógł być czystym, albo by zrodzony z niewiasty był sprawiedliwym?

  • 19O ileż bardziej mieszkańcom glinianych strzech, których byt się korzeni w prochu; którzy bywają wytępieni szybciej niż mole.

  • Ps 8:4-5
    2 wersety
    74%

    4Kiedy spoglądam na Twe niebiosa, dzieło Twych palców; księżyc oraz gwiazdy, które ustanowiłeś; pytam:

    5Czym jest człowiek, że o nim pamiętasz i Syn Człowieka, że go wypatrujesz?

  • 26Wspólnie ułożyli się w prochu i obu pokrywa robactwo.

  • 3Czemu my jesteśmy uważani jako bydło, uważani jako umysłowo zakuci w waszychoczach?

  • 16Tym mniej wstrętny oraz zepsuty człowiek, który pije niesprawiedliwość jak wodę.

  • Koh 6:10-11
    2 wersety
    72%

    10Temu, co się dzieje, już dawno nadano imię; a także przeznaczono czym ma być człowiek; więc nie może się on z tym zmagać, co jest od niego silniejsze.

    11I choć wiele jest słów, które mnożą marność jaka stąd korzyść dla człowieka?

  • 72%

    5Moje ciało przyobleka się w robactwo, w ziemską skorupę; moja skóra zabliźnia się i znów ropieje.

  • Hi 14:1-3
    3 wersety
    72%

    1Człowiek zrodzony z kobiety ma krótkie dni oraz jest przesycony niepokojem.

    2Rozwija się jak kwiat i więdnie, przelatuje jak cień oraz się nie utrzyma.

    3I nad takim trzymasz otwarte Twoje oczy i przed Siebie pociągasz mnie na sąd.

  • 22Odstąpcie zatem od człowieka, którego tchnienie jest w jego nozdrzach, bo za co go uważacie?

  • 17Czy istnieje człowiek, który jest sprawiedliwy wobec Boga; mąż czysty wobec swojego Stwórcy?

  • 6A czy ktoś gdzieś zaświadczył, mówiąc: Czym jest człowiek, że o nim pamiętasz, albo Syn Człowieka, że go wypatrujesz?

  • 14Chcesz ludzi uczynić podobnymi do ryb w morzu; do robactwa, co nie ma pana?

  • 10Ale kiedy umiera mąż – leży on bezwładny; kiedy człowiek skonał – gdzie wtedy jest?

  • Hi 17:14-15
    2 wersety
    70%

    14jeśli mam wołać do grobu: Ty jesteś moim ojcem, zaś do robactwa: Matko i moja siostro;

    15gdzież jest wtedy moja nadzieja? Tak, moja nadzieja; kto ją wyśledzi?

  • 11Odwróć ode mnie Twoją plagę, bo ginę od grozy Twojej ręki.

  • Hi 10:4-6
    3 wersety
    69%

    4Czy masz cielesne oczy? Albo, czy widzisz tak, jak widzą ludzie?

    5Czy Twe dni są jak dni człowieka, albo czy Twoje lata, jak lata ludzkie,

    6że poszukujesz mej winy i pytasz o mój grzech?

  • 12W ich myśli ich domy są wieczne, ich mieszkania od pokolenia do pokolenia, dlatego swoje ziemie nazywają od swojego imienia.

  • 6i zniża się, aby spojrzeć; który na niebie i na ziemi?

  • 12tak człowiek się kładzie i więcej nie powstaje; nie rozbudzi się dopóki stoją niebiosa, nie ocknie się ze swojego snu.

  • 26A następnie, kiedy ta moja skóra zatoczy koło, jednak jako istotażywa ujrzę Boga.

  • 6Jak wzniosłe są Twoje dzieła, WIEKUISTY, i niezmiernie głębokie Twe zamysły.

  • 11Twa wspaniałość i brzęk twoich lutni strącony jest do Krainy Umarłych; pod tobą rozesłany jest czerw, a twym przykryciem robactwo.

  • 15razem by wyginęła cała cielesna natura, a człowiek wrócił do prochu.

  • 5Objaw mi, WIEKUISTY, mój koniec; jaki jest wymiar moich dni, abym poznał jak jestem znikomy.

  • 28A człowiek się rozpada jakby toczony próchnem i jak szata, którą zżarł mól.

  • 20Zapomina go żywot matki, lubuje się w nim robactwo. Nie wspominają go więcej, bowiem niesprawiedliwość łamie się jak drzewo.

  • 15Tam cię pochłonie ogień, wytępi miecz, pożre cię jako chmarę chrząszczy – choćbyś się skupiła jak chrząszcze i zgromadziła jak szarańcza.

  • 7jednak zginie na wieki jak mierzwa; zaś ci, którzy go widzieli, zapytają: Gdzie się podział?

  • 21Kto wie, czy duch synów ludzkich wznosi się w górę, a duch bydlęcia zstępuje na dół, do ziemi?

  • 21Tak, zaiste, i wy zeszliście w nicość; spoglądacie na zgrozę oraz się wzdrygacie.

  • 16Ci, co spoglądają na ciebie, przypatrują się tobie oraz zastanawiają się nad tobą, mówiąc: Czy to ten ktoś, co trwożył ziemię, który wstrząsał państwami?

  • 6Dlatego odwołuję co powiedziałem; pokutuję w pyle i prochu.

  • 12Ja, Ja sam jestem waszym Pocieszycielem! Czym jesteś ty, że się obawiasz śmiertelnego człowieka, syna Adama, który jest postawiony na równi z trawą?

  • 2Nie chodź na sąd z Twoim sługą, gdyż przed Tobą, nikt z żyjących nie okaże się sprawiedliwym.

  • 15Człowiek jego dni są jak trawa i rozkwita niczym polny kwiat.