Ksiega Hioba 14:1

Biblia Gdanska (1632/1881)

Człowiek zrodzony z kobiety ma krótkie dni oraz jest przesycony niepokojem.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 5:7 : 7 Nie – człowiek się rodzi na nędzę; podobnie jak iskry płomienia, by się wznosiły w górę.
  • Hi 25:4 : 4 Jakby człowiek miał być sprawiedliwy wobec Boga, a zrodzony z niewiasty okazał się czystym?
  • Koh 2:23 : 23 Przecież wszystkie jego dni są cierpieniem, a zgryzota jego zajęciem; nawet w nocy nie odpoczywa jego serce. To też jest marność.
  • Mt 11:11 : 11 Zaprawdę, powiadam wam: Nie powstał z tych, którzy są z niewiast zrodzeni, większy od Jana Chrzciciela; ale najmniejszy w Królestwie Niebios, większy jest niż on.
  • Rdz 47:9 : 9 A Jakób powiedział do faraona: Jest sto trzydzieści lat dni mojego pielgrzymowania; lata mojego życia były krótkie, smutne i nie osiągnęły lat życia moich przodków w dniach ich pielgrzymowania.
  • Hi 15:14 : 14 Czym jest człowiek, by mógł być czystym, albo by zrodzony z niewiasty był sprawiedliwym?
  • Ps 39:5 : 5 Objaw mi, WIEKUISTY, mój koniec; jaki jest wymiar moich dni, abym poznał jak jestem znikomy.
  • Ps 51:5 : 5 Bo ja znam moje występki, a mój grzech zawsze jest obecny przede mną.
  • Koh 2:17 : 17 I tak powziąłem nienawiść do życia, ponieważ nie podobały mi się sprawy, które się dzieją pod słońcem; bo wszystko jest marnością oraz pogonią za wiatrem.
  • Hi 7:1 : 1 Los człowieka na ziemi jest jakby służbą wojenną, a jego dni jak dni najemnika.
  • Hi 7:6 : 6 Moje dni ulatują chyżej niż tkackie czółno i przemijają bez nadziei.
  • Hi 9:25 : 25 Lecz moje dni przeminęły chyżej niż goniec, przeleciały i nie doznały szczęścia.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 14:2-3
    2 wersety
    81%

    2Rozwija się jak kwiat i więdnie, przelatuje jak cień oraz się nie utrzyma.

    3I nad takim trzymasz otwarte Twoje oczy i przed Siebie pociągasz mnie na sąd.

  • Hi 5:6-7
    2 wersety
    78%

    6Niedola nie wyrasta z prochu, ani nędza nie wschodzi z ziemi.

    7Nie – człowiek się rodzi na nędzę; podobnie jak iskry płomienia, by się wznosiły w górę.

  • 14Czym jest człowiek, by mógł być czystym, albo by zrodzony z niewiasty był sprawiedliwym?

  • Ps 144:3-4
    2 wersety
    77%

    3WIEKUISTY, czym jest człowiek, że na niego uważasz i syn człowieka, że go cenisz?

    4Człowiek podobny jest do tchnienia, jego dni są jak cień co przemija.

  • 18Czemu wyszedłem z łona, bym doznawał tylko pracy i utrapienia, a me dni strawione były w hańbie!

  • Koh 5:14-16
    3 wersety
    74%

    14Człowiek jak nagi wyszedł z łona swojej matki tak i nagi znowu odejdzie, zupełnie jak był przedtem; nic nie uniesie ze swej pracy, co mógłby zabrać swą ręką.

    15Ale nie tylko to stanowi ciężką biedą, że jest zupełnie taki jak był przedtem i musi odejść; bo jaką ma korzyść z tego, że się trudził na wiatr?

    16Lecz i to, że przez wszystkie swoje dni jadał w ciemności, mając wiele zgryzot; nadto jego chorobę i rozdrażnienie.

  • 15Człowiek jego dni są jak trawa i rozkwita niczym polny kwiat.

  • 73%

    3Bodajby zginął ten dzień, w którym się urodziłem oraz noc w której mówiono: Poczęty chłopiec.

  • 10Ale kiedy umiera mąż – leży on bezwładny; kiedy człowiek skonał – gdzie wtedy jest?

  • 47Jak długo będziesz się ukrywał, WIEKUISTY, a jak ogień będzie pałał Twój gniew?

  • 6O ileż mniej człowiek – larwa, i syn człowieka robak.

  • 4Jakby człowiek miał być sprawiedliwy wobec Boga, a zrodzony z niewiasty okazał się czystym?

  • 72%

    1Los człowieka na ziemi jest jakby służbą wojenną, a jego dni jak dni najemnika.

  • 5Gdyż ustanowione są jego dni, a liczba jego miesięcy została u ciebie ustalona; gdy wyznaczyłeś jego kres, którego nie jest w stanie przekroczyć.

  • Hi 10:18-20
    3 wersety
    71%

    18Czemu więc, wyprowadziłeś mnie z łona matki? Bodajbym skonał, zanim ujrzało mnie oko!

    19Obym był jakby mnie nigdy nie było, oby mnie zaraz z łona zaniesiono do grobu!

    20Nieliczne dni już mi zostały. Niech przestanie, odwróci się ode mnie, abym cokolwiek odżył!

  • Koh 6:3-4
    2 wersety
    71%

    3Taki choćby spłodził stu synów i przeżył wiele lat, jednak mimo największej liczby lat jego dusza nie nasyci się dobrem, a nawet przyzwoity grób nie został mu sporządzony. Więc powiadam: Szczęśliwszym od niego jest poroniony płód

    4choć ten przyszedł w marności i do ciemności odchodzi, i ciemnością pokryte jest jego imię.

  • Hi 14:13-14
    2 wersety
    71%

    13O, gdybyś mnie schował w Krainie Umarłych okrył mnie, dopóki nie uśmierzy się Twój gniew; gdybyś mi wyznaczył kres, a potem o mnie wspomniał!

    14Kiedy człowiek umiera, to czy znowu ożyje? Jeśli tak, wtedy bym wytrwał przez wszystkie dni mej służby, aż by nadeszło moje wyzwolenie.

  • 71%

    9bo my przecież jesteśmy od wczoraj i nic nie wiemy; nasze dni na ziemi są cieniem.

  • 5Czy Twe dni są jak dni człowieka, albo czy Twoje lata, jak lata ludzkie,

  • Ps 39:5-6
    2 wersety
    71%

    5Objaw mi, WIEKUISTY, mój koniec; jaki jest wymiar moich dni, abym poznał jak jestem znikomy.

    6Oto piędziami wymierzyłeś dni moje, a mój wiek jak nicość przed Tobą. Zaprawdę, wszystko marnością, każdy istniejący człowiek. Sela.

  • 70%

    6Moje dni ulatują chyżej niż tkackie czółno i przemijają bez nadziei.

  • 13Już go ogarniają bóle rodzącej! O, niemądre dziecko! Nadszedł czas, lecz go nie starcza do porodu.

  • 14a nie znacie jutra, ani tego jakim będzie wasze życie. Bowiem jesteście parą, tym, co się na krótko ukazuje, a potem jest zakryte.

  • 21Potem powiedział: Nagi wyszedłem z łona mojej matki i nagi się tamwrócę. WIEKUISTY dał i WIEKUISTY też zabrał; niech będzie błogosławione Imię WIEKUISTEGO.

  • 4Czy nie znasz tej odwiecznej prawdy, wiadomej od chwili ustanowienia człowieka na ziemi,

  • 11I choć wiele jest słów, które mnożą marność jaka stąd korzyść dla człowieka?

  • 15razem by wyginęła cała cielesna natura, a człowiek wrócił do prochu.

  • 70%

    1Ja jestem tym mężem, co widział nędzę pod biczem Jego zagniewania.

  • 10Liczba naszego wieku jest niekiedy siedemdziesiąt lat, a przy siłach i osiemdziesiąt lat, a ich chlubą męka i boleść; bowiem szybko nas spędzasz, zatem ulatujemy.

  • 14Przeklęty dzień w którym się urodziłem; dzień, w którym urodziła mnie moja matka, niech nie zostanie błogosławionym!

  • 21Kiedy niewiasta rodzi ma smutek, bo przyszedł jej czas; ale kiedy urodzi się dziecko, już nie pamięta utrapienia z powodu radości, że wydała na świat człowieka.

  • Hi 3:10-11
    2 wersety
    69%

    10Ponieważ nie zamknęła bram mojego matczynego łona oraz nie skryła nędzy przed mymi oczami.

    11Czemu nie zmarłem już w łonie matki? Nie skonałem, gdy wyszedłem do życia?

  • 8Ale choćby człowiek przeżył wiele lat, niech cieszy się w nich wszystkich i pamięta o dniach ciemności, że będzie ich wiele; wszystko, co jeszcze nastanie jest marnością.

  • 22Póki żyw tylko nad nim samym boleje jego cielesna natura, tylko nad nim samym smuci się jego dusza.

  • 16Albo czemu jak zagrzebany płód, nie byłem jak niemowlęta, które nigdy nie ujrzały światła?

  • 23Przecież wszystkie jego dni są cierpieniem, a zgryzota jego zajęciem; nawet w nocy nie odpoczywa jego serce. To też jest marność.

  • 17Czym jest człowiek, że go tak wielce wywyższasz i że zwracasz na niego swą uwagę?

  • 24Ponieważ: Każda cielesna natura jest jak trawa, a każda chwała człowieka jak kwiat trawy. Trawa została wysuszona, a kwiat jej opadł;

  • 1Mój duch jest złamany, moje dni przygasły, groby czekają.