Ksiega Psalmów 39:11

Biblia Gdanska (1632/1881)

Odwróć ode mnie Twoją plagę, bo ginę od grozy Twojej ręki.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 13:28 : 28 A człowiek się rozpada jakby toczony próchnem i jak szata, którą zżarł mól.
  • Iz 50:9 : 9 Oto Pan, WIEKUISTY mi dopomoże; kto mnie potępi? Oto wszyscy zwiotczeją jak szata, mól ich zgryzie.
  • Oz 5:12 : 12 Tak stałem się dla Efraima jak mól, a dla domu Judy jakby tocząca zgnilizna.
  • 1 Kor 5:5 : 5 oddajcie takiego szatanowi na zniszczenie cielesnej natury, aby duch mógł zostać zachowany przy życiu w dniu Pana Jezusa.
  • 1 Kor 11:30-32 : 30 Przez to jest między wami wielu nędznych, chorych oraz dość liczni zasypiają. 31 A jeśli sami siebie rozsądzamy nie jesteśmy oceniani. 32 Zaś będąc oceniani przez Pana jesteśmy wychowywani, byśmy nie mogli zostać potępieni ze światem.
  • Hbr 12:6 : 6 Bo kogo Pan miłuje tego uczy, a każde dziecko, które przyjmuje to ćwiczy.
  • 2 P 2:16 : 16 Ale otrzymał naganę za swe przestępstwo. Nieme bydle pod jarzmem, głosem przemówiło do człowieka i powstrzymało obłęd proroka.
  • Ap 3:19 : 19 Ja, ilukolwiek pokocham, tych poprawiam i uczę. Ubiegaj się więc, gorliwie oraz skrusz się.
  • Hi 30:30 : 30 Moja skóra poczerniała i ze mnie spada, a me kości spieczone są od żaru.
  • Ps 38:1-8 : 1 Psalm Dawida na wspomnienie. 2 WIEKUISTY, nie gań mnie w Twoim gniewie, a w Twoim oburzeniu mnie nie karz. 3 Gdyż utkwiły we mnie Twoje strzały i dotknęła mnie Twoja ręka. 4 W obliczu Twojego gniewu, nie ma zdrowej cząstki w mojej cielesnej naturze, w obliczu mojego grzechu, nie mają spokoju moje członki. 5 Bo moje winy przerosły moją głowę, przeciążają mnie jak ciężkie brzemię. 6 Z powodu mej głupoty, zaropiały i zajątrzyły się me rany. 7 Pokrzywiłem się, bardzo pochyliłem i przez cały dzień chodzę w żałobie. 8 Gdyż moje biodra pełne są zgorzeli i nie ma nic zdrowego w mojej cielesnej naturze.
  • Ps 90:7-9 : 7 Bo giniemy od Twojego gniewu, a Twoim uniesieniem jesteśmy porażeni. 8 Stawiłeś przed Siebie nasze winy oraz nasze tajniki przed światło Twego oblicza. 9 Tak, pod Twoją grozą mijają wszystkie nasze dni, a nasze lata nikną jak marzenie. 10 Liczba naszego wieku jest niekiedy siedemdziesiąt lat, a przy siłach i osiemdziesiąt lat, a ich chlubą męka i boleść; bowiem szybko nas spędzasz, zatem ulatujemy.
  • Ps 102:10-11 : 10 Popiół jadam jak chleb, a mój napój zakrapiam łzami. 11 Przed grozą i Twoim gniewem, gdyż mnie uniosłeś i rzuciłeś.
  • Hi 4:19 : 19 O ileż bardziej mieszkańcom glinianych strzech, których byt się korzeni w prochu; którzy bywają wytępieni szybciej niż mole.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 10Oniemiałem i nie otwieram moich ust, bo Ty to uczyniłeś.

  • Ps 39:4-6
    3 wersety
    77%

    4Rozpaliło się serce w moim wnętrzu, w mym umyśle zapłonął ogień i przemówiłem moim językiem:

    5Objaw mi, WIEKUISTY, mój koniec; jaki jest wymiar moich dni, abym poznał jak jestem znikomy.

    6Oto piędziami wymierzyłeś dni moje, a mój wiek jak nicość przed Tobą. Zaprawdę, wszystko marnością, każdy istniejący człowiek. Sela.

  • Ps 144:3-4
    2 wersety
    76%

    3WIEKUISTY, czym jest człowiek, że na niego uważasz i syn człowieka, że go cenisz?

    4Człowiek podobny jest do tchnienia, jego dni są jak cień co przemija.

  • 73%

    2Na me wezwanie, odpowiedz mi Boże mojej sprawiedliwości; w niedoli rozszerzyłeś mnie; zmiłuj się nade mną i wysłuchaj moją modlitwę.

  • Ps 89:45-47
    3 wersety
    71%

    45Znieważyłeś jego blask, a tron jego powaliłeś na ziemię.

    46Skróciłeś dni jego młodości oraz okryłeś go hańbą. Sela.

    47Jak długo będziesz się ukrywał, WIEKUISTY, a jak ogień będzie pałał Twój gniew?

  • Hi 14:2-3
    2 wersety
    71%

    2Rozwija się jak kwiat i więdnie, przelatuje jak cień oraz się nie utrzyma.

    3I nad takim trzymasz otwarte Twoje oczy i przed Siebie pociągasz mnie na sąd.

  • 17Czym jest człowiek, że go tak wielce wywyższasz i że zwracasz na niego swą uwagę?

  • 11I choć wiele jest słów, które mnożą marność jaka stąd korzyść dla człowieka?

  • 28A człowiek się rozpada jakby toczony próchnem i jak szata, którą zżarł mól.

  • 16Rozsadę, którą zasadziła Twa prawica oraz szczep, co Sobie utwierdziłeś.

  • 11Abyś w końcu nie jęczał, kiedy zanikną mięśnie i twoje ciało,

  • 15razem by wyginęła cała cielesna natura, a człowiek wrócił do prochu.

  • 19O ileż bardziej mieszkańcom glinianych strzech, których byt się korzeni w prochu; którzy bywają wytępieni szybciej niż mole.

  • 24A zatem karć mnie WIEKUISTY, ale sprawiedliwie nie w Twoim gniewie, byś mnie nie zniszczył.

  • 9Ufaj Mu w każdy czas; o narodzie, wylewaj przed Nim twe serce; Bóg jest dla nas ucieczką. Sela.

  • 22Odstąpcie zatem od człowieka, którego tchnienie jest w jego nozdrzach, bo za co go uważacie?

  • 39Czemu człowiek utyskuje póki żyje mąż, co cierpi za swoje grzechy?

  • 3Przyprowadzasz człowieka do prochu i powiadasz: Nawróćcie się, synowie Adama.

  • 8Pochwyciłeś mnie i to ma przeciwko mnie świadczyć! Tak, przeciw mnie występuje moja własna niemoc, oskarża mnie przed moim obliczem.

  • 41Zburzyłeś wszystkie jego warownie, a jego twierdze przemieniłeś w zwaliska.

  • 6O ileż mniej człowiek – larwa, i syn człowieka robak.

  • Hi 40:10-11
    2 wersety
    69%

    10Przystrój się więc, we wspaniałość i wielkość, i przyodziej się w blask, i majestat.

    11Roztocz wybuchy twego gniewu; spójrz na wszelką pychę i ją poniż.

  • 12W ich myśli ich domy są wieczne, ich mieszkania od pokolenia do pokolenia, dlatego swoje ziemie nazywają od swojego imienia.

  • 11WIEKUISTY zna zamysły ludzi, że są marne.

  • 12Odsuwasz człowieka karami za winy i jak mól – niweczysz jego wspaniałość, zaprawdę, każdy człowiek jest znikomością. Sela.

  • 17Oto szczęśliwy człowiek, którego karci Bóg. Zatem karaniem Wszechmocnego nie pogardzaj.

  • 21Tygiel dla srebra, piec dla złota – zaś dla człowieka jego sława.

  • 11Bo wzeszło słońce wraz z upałem i wysuszyło trawę. Więc opadł jej kwiat oraz przepadła wspaniałość jego wyglądu; tak też zamożny będzie marniał na jego drogach.

  • 3Twoje brednie mają zniewolić mężów do milczenia? Miałbyś urągać, a nikt by cię nie zawstydził?

  • 24Pamiętaj, abyś raczej uwielbiał Jego sprawy, które i ludzie opiewają.

  • 5Raczej upodobałeś sobie zło niż dobro, fałsz zamiast sprawiedliwych słów. Sela.

  • Koh 11:8-10
    3 wersety
    69%

    8Ale choćby człowiek przeżył wiele lat, niech cieszy się w nich wszystkich i pamięta o dniach ciemności, że będzie ich wiele; wszystko, co jeszcze nastanie jest marnością.

    9Ciesz się młodzieńcze w twojej młodości, bądź wesołej myśli w twoich młodzieńczych latach; chodź, dokąd cię ciągnie serce i za widokiem twoich oczu; lecz pamiętaj, że za to wszystko Bóg cię przyprowadzi na sąd.

    10Tak więc usuń z twojego serca gniew oraz oddal złośliwość od twojej cielesnej natury gdyż wiek dziecięcy i młodzieńczy także są marne.

  • 15Człowiek jego dni są jak trawa i rozkwita niczym polny kwiat.

  • Hi 10:4-5
    2 wersety
    68%

    4Czy masz cielesne oczy? Albo, czy widzisz tak, jak widzą ludzie?

    5Czy Twe dni są jak dni człowieka, albo czy Twoje lata, jak lata ludzkie,

  • 30A ty, oddana spustoszeniu, co poczniesz? Choćbyś się ubrała w szkarłat, choćbyś się ozdobiła złotym klejnotem, choćbyś oczy rozszerzała czernidłem daremnie się stroisz; gardzą tobą zalotnicy, czyhają na twoje życie.

  • 1Przewodnikowi chóru. Dumanie Dawida,

  • 10Zlituj się nade mną, WIEKUISTY, gdyż mi biada; od żałoby zamroczyło się moje oko, moja dusza i moje życie.

  • 6O poranku zakwita i się rozrasta, a wieczorem jest ścięta i zwiędła.

  • 68%

    5Moje ciało przyobleka się w robactwo, w ziemską skorupę; moja skóra zabliźnia się i znów ropieje.

  • 1Człowiek napominany, a krnąbrny, będzie nagle zniszczony i to już nieuleczalnie.