Ksiega Psalmów 39:4

Biblia Gdanska (1632/1881)

Rozpaliło się serce w moim wnętrzu, w mym umyśle zapłonął ogień i przemówiłem moim językiem:

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 90:12 : 12 Naucz nas liczyć nasze dni, byśmy serce roztropne nabyli.
  • Ps 119:84 : 84 Ile jeszcze dni Twojego sługi? Kiedy wydasz wyrok na moich prześladowców?
  • Hi 14:13 : 13 O, gdybyś mnie schował w Krainie Umarłych okrył mnie, dopóki nie uśmierzy się Twój gniew; gdybyś mi wyznaczył kres, a potem o mnie wspomniał!
  • Ps 103:14 : 14 Gdyż On wie jak nas ukształtował; pamięta, że jesteśmy prochem.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 5Objaw mi, WIEKUISTY, mój koniec; jaki jest wymiar moich dni, abym poznał jak jestem znikomy.

  • Ps 89:46-47
    2 wersety
    79%

    46Skróciłeś dni jego młodości oraz okryłeś go hańbą. Sela.

    47Jak długo będziesz się ukrywał, WIEKUISTY, a jak ogień będzie pałał Twój gniew?

  • Ps 144:3-4
    2 wersety
    78%

    3WIEKUISTY, czym jest człowiek, że na niego uważasz i syn człowieka, że go cenisz?

    4Człowiek podobny jest do tchnienia, jego dni są jak cień co przemija.

  • Ps 90:11-12
    2 wersety
    76%

    11Kto rozważa siłę Twojego gniewu i według Twojej grozy siłę Twojego uniesienia?

    12Naucz nas liczyć nasze dni, byśmy serce roztropne nabyli.

  • Ps 39:12-13
    2 wersety
    76%

    12Odsuwasz człowieka karami za winy i jak mól – niweczysz jego wspaniałość, zaprawdę, każdy człowiek jest znikomością. Sela.

    13Wysłuchaj moją modlitwę, WIEKUISTY, usłysz moje wołanie i nie milcz na moje łzy; gdyż ja jestem przychodniem u Ciebie, przesiedleńcem jak wszyscy moi przodkowie.

  • Ps 102:23-24
    2 wersety
    75%

    23gdy zgromadzą się razem narody i królestwa, ażeby służyć PANU.

    24On osłabił w drodze moją siłę oraz dni moje skrócił;

  • 10Oniemiałem i nie otwieram moich ust, bo Ty to uczyniłeś.

  • 20Nieliczne dni już mi zostały. Niech przestanie, odwróci się ode mnie, abym cokolwiek odżył!

  • 11Jaka jest moja siła, bym jeszcze czekał? Jaki mój kres, bym przedłużał moją cierpliwość?

  • 1Mój duch jest złamany, moje dni przygasły, groby czekają.

  • 5Czy Twe dni są jak dni człowieka, albo czy Twoje lata, jak lata ludzkie,

  • 10Ja sądziłem, że w ciszy moich dni wejdę do bram Krainy Umarłych i będę pozbawiony ostatka moich lat.

  • 23Doświadcz mnie, Boże, poznaj moje serce, wypróbuj mnie i poznaj moje myśli.

  • 12Mój byt się ode mnie zrywa i unosi jak pasterski namiot; jak tkacz zwijam nić mojego życia; On odetnie mnie od przędziwa; dziś, zanim zapadnie noc, to mi dokonasz.

  • 11Moje dni przeminęły, moje zamysły się zerwały; te, które były własnością mego serca.

  • 23Otóż ja wiem, że chcesz mnie podać śmierci i wprowadzić do domu wyznaczonego wszystkim żyjącym.

  • 10Zlituj się nade mną, WIEKUISTY, gdyż mi biada; od żałoby zamroczyło się moje oko, moja dusza i moje życie.

  • 23Ile jest moich win i grzechów? Wskaż mi moje występki i zbrodnie!

  • 1Przewodnikowi chóru. Pieśń Dawida. WIEKUISTY, Ty mnie zbadałeś i znasz.

  • 7Zaprawdę, człowiek się błąka jak widmo i tylko z powodu marności czyni wrzawę; gromadzi, a nie wie, kto to zabierze.

  • 11Przed grozą i Twoim gniewem, gdyż mnie uniosłeś i rzuciłeś.

  • 6Niedościgłym jest dla mnie tego zrozumienie, i tak wzniosłe, że temu nie podołam.

  • 9Zdrętwiałem, wielce się skruszyłem, jęczę ze wzburzenia mego serca.

  • Ps 73:16-17
    2 wersety
    72%

    16I rozmyślałem, by tego dociec; lecz daremna to praca w moich oczach.

    17Aż wszedłem do przybytków Boga oraz pojąłem ich koniec.

  • 5Gdyż ustanowione są jego dni, a liczba jego miesięcy została u ciebie ustalona; gdy wyznaczyłeś jego kres, którego nie jest w stanie przekroczyć.

  • Hi 7:16-17
    2 wersety
    72%

    16Zanikam, nie będę wiecznieżył; zaniechaj mnie, bo moje dni są tchnieniem.

    17Czym jest człowiek, że go tak wielce wywyższasz i że zwracasz na niego swą uwagę?

  • 1Pieśń pielgrzymia Dawida. WIEKUISTY, nie wynosiło się moje serce, nie wywyższały się moje oczy, ani nie marzyłem o rzeczach wyższych i dla mnie niedościgłych.

  • 24A zatem karć mnie WIEKUISTY, ale sprawiedliwie nie w Twoim gniewie, byś mnie nie zniszczył.

  • 3A teraz, o WIEKUISTY, zabierz ode mnie moje życie; bo lepszą jest dla mnie śmierć, niż moje życie.

  • 49Który człowiek będzie żył, nie widząc śmierci, i z mocy grobu ocali swoją duszę? Sela.

  • 5Liczniejsi niż włosy mojej głowy są ci, co mnie bez przyczyny nienawidzą, wzmogli się moi ciemięzcy, moi wrogowie bez powodu; mam zwrócić to, czego nigdy nie zagrabiłem.

  • 4Czy nie znasz tej odwiecznej prawdy, wiadomej od chwili ustanowienia człowieka na ziemi,

  • 71%

    9bo my przecież jesteśmy od wczoraj i nic nie wiemy; nasze dni na ziemi są cieniem.

  • 13O, gdybyś mnie schował w Krainie Umarłych okrył mnie, dopóki nie uśmierzy się Twój gniew; gdybyś mi wyznaczył kres, a potem o mnie wspomniał!

  • 20Powstań, WIEKUISTY, niech się nie rozzuchwala śmiertelny, niechaj przed Twym obliczem będą sądzone ludy.

  • 8Twoje ręce ukształtowały mnie, uczyniły, a jednak zewsząd mnie otoczyłeś; czy chciałbyś mnie zniweczyć?

  • 4Bo zanim wyraz pojawi się na mym języku, WIEKUISTY, Ty już go cały znasz.

  • 33Okaż mi, WIEKUISTY, drogę Twoich ustaw, abym jej strzegł aż do końca.

  • 14Gdyż On wie jak nas ukształtował; pamięta, że jesteśmy prochem.

  • 70%

    4Starł moją cielesną naturę, moją skórę i pogruchotał me kości.

  • 4Czyżby nie widział moich dróg i nie liczył wszystkich moich kroków?

  • 4Więc wątpił we mnie mój duch, osłupiało me serce w moim wnętrzu.

  • 8Rankiem zwiastuj mi Twoją łaskę, gdyż Tobie zaufałem; Wskaż mi drogę, którą mam iść, bo do Ciebie wznoszę mą duszę.