Ksiega Psalmów 39:7
Zaprawdę, człowiek się błąka jak widmo i tylko z powodu marności czyni wrzawę; gromadzi, a nie wie, kto to zabierze.
Zaprawdę, człowiek się błąka jak widmo i tylko z powodu marności czyni wrzawę; gromadzi, a nie wie, kto to zabierze.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
15Stałem się jak człowiek, który nie rozumie i w ustach nie ma odpowiedzi.
5Ufam WIEKUISTEMU, ufa Mu moja dusza i wypatruję Jego słowa.
6Moja dusza bardziej wypatruje Boga niż oddział warty poranku; tak, niż warta poranku.
15gdzież jest wtedy moja nadzieja? Tak, moja nadzieja; kto ją wyśledzi?
24Moim udziałem jest WIEKUISTY mówi moja dusza, dlatego Mu ufam.
25Dobrotliwym jest WIEKUISTY dla tych, co na Nim polegają; dla duszy, która Go szuka.
26I dobrze jest czekać w milczeniu na pomocWIEKUISTEGO.
5Tak, uradzili go strącić z jego wysokości, upodobali sobie kłamstwo. Swoimi ustami wychwalają, a w swoim wnętrzu złorzeczą. Sela.
5Bowiem Ty, Panie, WIEKUISTY, jesteś moim oczekiwaniem; moim schronieniem od młodości.
18Powiedziałem: Zniknęła moja żywotna siła i ma nadzieja od WIEKUISTEGO.
8A teraz, czego mam się spodziewać, Panie? Moja nadzieja ona w Tobie.
11Jaka jest moja siła, bym jeszcze czekał? Jaki mój kres, bym przedłużał moją cierpliwość?
14Bo słyszę obelgi tłumu i zbiegowiska dokoła; jak się razem na mnie zmawiają, planując, by odebrać mi życie.
1Przewodnikowi chóru. Pieśń Dawida.
7Błogosławiony mąż, który polega na WIEKUISTYM i WIEKUISTY jest jego schronieniem !
21Niewinność i prawość mnie ochronią, gdyż w Tobie mam nadzieję.
9Lecz Ty, WIEKUISTY, szydzisz z nich, urągasz wszystkim narodom.
1Przewodnikowi chóru Jedutunów, pieśń Dawida.
22Niech nad nami będzie Twe miłosierdzie, WIEKUISTY, tak, jak Ci zaufaliśmy.
8Dlatego do Ciebie, Panie, WIEKUISTY, wznoszą się moje oczy, Tobie ufam nie obnażaj mej duszy.
81Moja dusza spragniona jest Twojego zbawienia, ufam Twojemu słowu.
11Moi ciemięzcy znęcają się nade mną, kalecząc moje kości, gdyż co dzień do mnie mówią: Gdzie twój Bóg?
20Nasza dusza wygląda WIEKUISTEGO, On naszą pomocą i tarczą.
21To wezmę do mojego serca oraz z tego powodu będę ufał:
5To pamiętam, rozlewając w sobie mą duszę, jak wchodziłem do Przybytku, jak wraz z innymi, przy odgłosie wesela i dziękczynienia, w świątecznym tłumie zdążałem do Domu Boga.
114Ty jesteś moją obroną i tarczą; ufam Twojemu słowu.
17Nie stań się moim strachem! Ty jesteś moją obroną w dniu niedoli.
7Poddaj się WIEKUISTEMU i Go wyczekuj; nie zazdrość temu, któremu się powodzi; człowiekowi, który spełnił zamiary.
3Od dziś i na wieki oczekuj WIEKUISTEGO, Israelu.
9Zdrętwiałem, wielce się skruszyłem, jęczę ze wzburzenia mego serca.
1Przewodnikowi chóru, Psalm Dawida.
14Polegaj na WIEKUISTYM, bądź silnym, a utwierdzi się twoje serce; tak, polegaj na WIEKUISTYM.
1Klejnot Dawida. Ochroń mnie Boże, gdyż Ci ufam.
17Niech się ucieszą i uradują w Tobie wszyscy, którzy Cię pożądają; i niechaj stale powtarzają: Wielkim jest Bóg, miłujący Swoje zbawienie.
9Jedna do drugiej przylega, sczepiają się nierozłącznie.
6Oto piędziami wymierzyłeś dni moje, a mój wiek jak nicość przed Tobą. Zaprawdę, wszystko marnością, każdy istniejący człowiek. Sela.
5Czemu jesteś zgnębiona moja duszo i czemu we mnie zawodzisz? Miej ufność w Bogu, gdyż jeszcze będę Mu dziękował, dziękował mojemu Bogu za zbawienie mojej osoby.
1Pieśń Dawida, którą zaśpiewał Bogu z powodu Kusza Binjaminity.
1Do Ciebie, WIEKUISTY, się chronię, niech się nie powstydzę na wieki.
17Zatem będę ufał WIEKUISTEMU, który ukrył Swoje oblicze przed domem Jakóba, i Jego oczekiwał.
3Ugrzęzłem w bezdennym bagnie i nie ma oparcia; dostałem się na głębię wód i prąd mnie zniósł.
14A ja wciąż będę ufał oraz wywyższał nade wszystko Twoją chwałę.
49Pamiętaj Twojemu słudze o słowie, którego kazałeś mi wypatrywać.
13Bo opadły mnie klęski bez liczby, moje winy mnie doścignęły i nie mogę ich przejrzeć; są liczniejsze niż włosy mojej głowy, zatem opuszcza mnie moje serce.
6Czyżby twoja bogobojność nie była twą ufnością, a nadzieją twoje nieskazitelne postępowanie?
7Jednak ja chcę wypatrywać WIEKUISTEGO, mieć otuchę w Bogu, który jest moim zbawieniem. Mój Bóg mnie wysłucha.
166Wypatruję Twojego zbawienia, WIEKUISTY, i spełniam Twe przykazania.
24Miłujcie BOGA wszyscy Jego pobożni; WIEKUISTY strzeże wiernych, a sowicie odpłaca pysznemu.
49Który człowiek będzie żył, nie widząc śmierci, i z mocy grobu ocali swoją duszę? Sela.
43Zbyt długo nie pozbawiaj mych ust słowa prawdy, gdyż oczekuję Twych wyroków.