Ksiega Psalmów 119:114
Ty jesteś moją obroną i tarczą; ufam Twojemu słowu.
Ty jesteś moją obroną i tarczą; ufam Twojemu słowu.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
10Całym sercem Cię pragnę; od Twych przepisów nie daj mi zboczyć.
11W moim sercu zawarłem Twoje słowo, abym Tobie nie zgrzeszył.
12Jesteś sławiony WIEKUISTY, naucz mnie Twoich ustaw.
74Twoi czciciele widzą mnie i się cieszą, bo oczekuję Twego słowa.
9Ocal mnie od mych wrogów, WIEKUISTY, bo ja się chronię do Ciebie.
115Odstąpcie ode mnie złoczyńcy, bym przestrzegał przykazań mego Boga.
116Wspieraj mnie według Twojego słowa, a będę żył, i w mojej nadziei mnie nie zawstydzaj.
42A tym, którzy mi urągają – dam odpowiedź, gdyż ufam Twojemu słowu.
43Zbyt długo nie pozbawiaj mych ust słowa prawdy, gdyż oczekuję Twych wyroków.
1Klejnot Dawida. Ochroń mnie Boże, gdyż Ci ufam.
7Ty jesteś moją ochroną, strzeżesz mnie od niedoli oraz hymnem zbawienia mnie otaczasz. Sela.
14Bo słyszę obelgi tłumu i zbiegowiska dokoła; jak się razem na mnie zmawiają, planując, by odebrać mi życie.
5Bowiem Ty, Panie, WIEKUISTY, jesteś moim oczekiwaniem; moim schronieniem od młodości.
15Stałem się jak człowiek, który nie rozumie i w ustach nie ma odpowiedzi.
81Moja dusza spragniona jest Twojego zbawienia, ufam Twojemu słowu.
147Wstaję o świcie i błagam, wypatrując Twojego słowa
166Wypatruję Twojego zbawienia, WIEKUISTY, i spełniam Twe przykazania.
49Pamiętaj Twojemu słudze o słowie, którego kazałeś mi wypatrywać.
50To jest moja pociecha w mej niedoli, że Twoje słowo da mi żyć.
3Wołam do Ciebie z krańca ziemi oraz w zwątpieniu mego serca; wprowadź mnie na niedostępną dla mnie opokę*.
7Zaprawdę, człowiek się błąka jak widmo i tylko z powodu marności czyni wrzawę; gromadzi, a nie wie, kto to zabierze.
5Ufam WIEKUISTEMU, ufa Mu moja dusza i wypatruję Jego słowa.
19Ja jestem przechodniem na ziemi; nie ukrywaj przede mną Twych przepisów.
105Twoje słowo jest pochodnią mojej nogi i światłem na mojej ścieżce.
1Przewodnikowi chóru, Psalm Dawida.
57To mój udział, BOŻE, powiedziałem, abym zachował Twoje słowa.
2Wzywasz WIEKUISTEGO: Moja obrono i moja twierdzo; Boże mój, któremu ufam.
169Oby doszło przed Ciebie me wołanie, WIEKUISTY, oświeć mnie według Twojego słowa.
170Oby doszła przed Ciebie ma modlitwa, ocal mnie według Twojego słowa.
113Nienawidzę dwuznacznych, a Twoją naukę umiłowałem.
20Wielką jest Twoja dobroć, którą zachowałeś dla bogobojnych, jaką przygotowałeś dla tych, co Ci ufają wobec synów ludzkich.
2Mój Dobroczyńca, moja Warownia, moja Obrona, mój Zbawca i moja Tarcza;Nim się osłaniam, On poddał pode mnie mój naród.
5Ponieważ w dzień niedoli osłoni mnie w Swej kryjówce, ukryje w tajni Swojego namiotu, wyniesie mnie na Skałę.
1Do Ciebie, WIEKUISTY, się chronię, niech się nie powstydzę na wieki.
17Nie stań się moim strachem! Ty jesteś moją obroną w dniu niedoli.
11Bogobojni ufajcie WIEKUISTEMU; On jest ich pomocą i tarczą.
3Bądź dla mnie chroniącą skałą, którą ustanowiłeś dla mego wybawienia, bym mógł tam zawsze uciec; gdyż Ty jesteś moją opoką i mą warownią.
161Niewinnie ścigają mnie książęta, bo przed Twoim słowem drży moje serce.
162Cieszę się Twoim słowem, tak jak ten, co znalazł wielką zdobycz.
9Israelu ufaj WIEKUISTEMU! On jest ich pomocą i tarczą.
3Boże! Moja Opoko, w którą wierzę; moja Tarczo i Rogu mojego wybawienia; moja Ucieczko i me Schronisko! Zbawco, który mnie chroni przed przemocą!
174Tęsknię do Twojego zbawienia, WIEKUISTY, a Twe Prawo jest mą rozkoszą.
2Zatem powiedział: Miłuję cię WIEKUISTY, ma potęgo.
1Przewodnikowi chóru; psalm Dawida. BOGU się powierzam. Jakże mówicie mojej duszy: Schroń się jak ptak, na górę.
4Ty jesteś moją Skałą oraz moją Warownią, więc prowadź mnie i kieruj dla Twojego Imienia.
94Tobie jestem oddany dopomóż mi, gdyż badam Twoje przepisy.
9Gdyż WIEKUISTEGO - swoją obronę, bo Najwyższego uczyniłeś twą ucieczką.
3Chcą mnie połknąć ci, co ustawicznie na mnie czyhają, gdyż liczni są moi przeciwnicy, o Najwyższy.
143Przyszły na mnie niedola i ucisk, lecz Twoje przykazania są mą rozkoszą.
9Lecz Ty, WIEKUISTY, szydzisz z nich, urągasz wszystkim narodom.