Ksiega Hioba 7:3

Biblia Gdanska (1632/1881)

Tak wydzielono mi miesiące nędzy oraz doliczono noce utrapień.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 6:6 : 6 Gdyż nie w śmierci jest pamięć o Tobie; któż Cię wielbi w Krainie Umarłych?
  • Ps 39:5 : 5 Objaw mi, WIEKUISTY, mój koniec; jaki jest wymiar moich dni, abym poznał jak jestem znikomy.
  • Koh 1:14 : 14 Widziałem wszystkie sprawy, które się dzieją pod słońcem a oto wszystko jest marnością oraz pogonią za wiatrem.
  • Hi 16:7 : 7 Teraz Bóg wyczerpał już moją siłę. Opustoszyłeś całe moje koło rodzinne.
  • Hi 29:2 : 2 Kto mi to da, abym był jak za dawnych miesięcy, za owych dni, kiedy Bóg się mną opiekował?

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 7:4-7
    4 wersety
    84%

    4Gdy się kładę, powiadam: Kiedy wstanę? A gdy wieczór się dłuży, jestem syty rzucania się aż do świtu.

    5Moje ciało przyobleka się w robactwo, w ziemską skorupę; moja skóra zabliźnia się i znów ropieje.

    6Moje dni ulatują chyżej niż tkackie czółno i przemijają bez nadziei.

    7Wspomnij, że moje życie jest tchnieniem, a me oczy nie ujrzą już nigdy szczęścia.

  • Hi 7:1-2
    2 wersety
    75%

    1Los człowieka na ziemi jest jakby służbą wojenną, a jego dni jak dni najemnika.

    2Żyje jak niewolnik, który łaknie cienia; jak najemnik, co czeka na swą wysługę.

  • 7Teraz Bóg wyczerpał już moją siłę. Opustoszyłeś całe moje koło rodzinne.

  • Lm 3:5-7
    3 wersety
    75%

    5Obudował mnie i ogarnął jadem oraz strapieniem.

    6Osadził mnie w ciemnościach, tak, jak od dawna umarłych.

    7Zagrodził mnie bez wyjścia i obciążył moje kajdany.

  • Ps 6:6-7
    2 wersety
    75%

    6Gdyż nie w śmierci jest pamięć o Tobie; któż Cię wielbi w Krainie Umarłych?

    7Jestem zmożony łkaniem, co noc skrapiam moje posłanie i me łoże zalewam łzami.

  • 40Bywało, że we dnie pożerał mnie upał, a w nocy mróz, zaś sen odbiegał od moich oczu.

  • Hi 3:6-7
    2 wersety
    74%

    6I ową noc – niech ją ogarnia mrok, by się nie zaliczała pomiędzy doby roku, i nie weszła w poczet miesięcy.

    7Tak, bodajby ta noc pozostała bezpłodną i nie przeniknął jej głos radości.

  • Hi 7:11-13
    3 wersety
    74%

    11Dlatego nie pohamuję swych ust i będę mówił w udręczeniu mojego ducha; zawodził w goryczy mojej duszy.

    12Czyż ja jestem morzem, albo potworem, że obsadziłeś mnie strażą?

    13Gdy pomyślę: Moje łoże mnie pocieszy, moja pościel ulży mojej boleści –

  • Hi 30:16-17
    2 wersety
    74%

    16Teraz rozlewa się we mnie moja dusza i silnie pochwyciły mnie dni niedoli.

    17Noc przewierca we mnie me kości, lecz i żyły nie mają pokoju.

  • 23Przecież wszystkie jego dni są cierpieniem, a zgryzota jego zajęciem; nawet w nocy nie odpoczywa jego serce. To też jest marność.

  • 16Zanikam, nie będę wiecznieżył; zaniechaj mnie, bo moje dni są tchnieniem.

  • Hi 17:11-13
    3 wersety
    73%

    11Moje dni przeminęły, moje zamysły się zerwały; te, które były własnością mego serca.

    12Noc chcą przekształcić w dzień, zbliżyć światło w obecności ciemności.

    13Jeśli jednak muszę czekać na Krainę Umarłych, jako na dom, i w ciemności usłać me łoże;

  • 20Nieliczne dni już mi zostały. Niech przestanie, odwróci się ode mnie, abym cokolwiek odżył!

  • Hi 17:6-7
    2 wersety
    72%

    6Bóg mnie wystawił na przysłowie ludziom, na takiego, któremu plują w twarz.

    7Od utrapień zamroczyło się moje oko, a moje wszystkie członki są jak cień.

  • Lm 3:1-3
    3 wersety
    72%

    1Ja jestem tym mężem, co widział nędzę pod biczem Jego zagniewania.

    2On mnie prowadził i zaprowadził w mrok, bez światła.

    3To przeciw mnie się odwrócił i ustawicznie zwraca Swoją rękę.

  • 72%

    3Bodajby zginął ten dzień, w którym się urodziłem oraz noc w której mówiono: Poczęty chłopiec.

  • Iz 38:12-13
    2 wersety
    72%

    12Mój byt się ode mnie zrywa i unosi jak pasterski namiot; jak tkacz zwijam nić mojego życia; On odetnie mnie od przędziwa; dziś, zanim zapadnie noc, to mi dokonasz.

    13Wołałem do rana jak lew – bo tak gruchotał wszystkie moje kości; a dziś, zanim nadejdzie noc, to mi dokonasz.

  • 20Po co On obdarza światłem nędzarzy, a życiem rozgoryczonych w duchu?

  • 10Zlituj się nade mną, WIEKUISTY, gdyż mi biada; od żałoby zamroczyło się moje oko, moja dusza i moje życie.

  • Hi 7:20-21
    2 wersety
    71%

    20Jeśli zgrzeszyłem – co Ci uczyniłem, o stróżu ludzi? Czemu mnie położyłeś za cel, że stałem się sobie ciężarem?

    21Czemu nie wybaczasz mojego grzechu i nie przepuszczasz mojej winy? Położę się w prochu, a kiedy mnie poszukasz, już mnie nie będzie.

  • 14gdyż całymi dniami mnie dręczą i co rano cierpię katusze.

  • 3Kiedy Jego pochodnia jeszcze świeciła nad mą głową; gdym jeszcze w Jego świetle szedł przez ciemność.

  • 1Mój duch jest złamany, moje dni przygasły, groby czekają.

  • 11Moje drogi pokrzywił i mnie rozszarpał; wprawił mnie w zdrętwienie.

  • 16Albo czemu jak zagrzebany płód, nie byłem jak niemowlęta, które nigdy nie ujrzały światła?

  • Ps 143:3-4
    2 wersety
    70%

    3Gdyż wróg ściga mą duszę, do ziemi przygniata moje życie; wtrącił mnie w ciemnice, tak jak od dawna umarłych.

    4Więc wątpił we mnie mój duch, osłupiało me serce w moim wnętrzu.

  • 17Ponieważ nie czułem się zniweczony ani widokiem ciemności, ani moim obliczem, które pokryło nieszczęście.

  • 13Leżałbym teraz i spoczywał, spałbym oraz zażywał spokoju,

  • 70%

    9Bodajby się zaćmiły jej gwiazdy brzasku, daremnie czekała na świt i nigdy nie zobaczyła słońca poranku.

  • 13O, gdybyś mnie schował w Krainie Umarłych okrył mnie, dopóki nie uśmierzy się Twój gniew; gdybyś mi wyznaczył kres, a potem o mnie wspomniał!

  • 19Wrzucił mnie w błoto, zatem stałem się podobny do prochu, lub popiołu.