Ksiega Hioba 16:22

Biblia Gdanska (1632/1881)

Bowiem przyjdą nieliczne już lata i muszę odejść ścieżką po której już nie wrócę.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 14:10 : 10 Ale kiedy umiera mąż – leży on bezwładny; kiedy człowiek skonał – gdzie wtedy jest?
  • Hi 14:14 : 14 Kiedy człowiek umiera, to czy znowu ożyje? Jeśli tak, wtedy bym wytrwał przez wszystkie dni mej służby, aż by nadeszło moje wyzwolenie.
  • Koh 12:5 : 5 Gdy przed każdym wzniesieniem występuje obawa; po drodze zjawiają się straszydła i zakwita drzewo migdałowe; gdy szarańcza jest ociężałą, jak również przemija żądza. Bowiem człowiek idzie do swego wiecznego domu, a po ulicach krążą żałobnicy.
  • Hi 7:9-9 : 9 Jak obłok przemija i znika – tak nie wraca ten, kto zstąpił do Krainy Umarłych. 10 Nigdy nie wróci do swego domu, ani go już nie pozna jego miejsce.
  • Hi 14:5 : 5 Gdyż ustanowione są jego dni, a liczba jego miesięcy została u ciebie ustalona; gdy wyznaczyłeś jego kres, którego nie jest w stanie przekroczyć.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Hi 10:20-21
    2 wersety
    80%

    20Nieliczne dni już mi zostały. Niech przestanie, odwróci się ode mnie, abym cokolwiek odżył!

    21Zanim pójdę tam, skąd nie wrócę, do ziemi ciemności i cienia śmierci;

  • 21By rozstrzygnął ten spór człowieka z Bogiem i syna Adama ze swoim bliźnim.

  • Hi 14:13-14
    2 wersety
    75%

    13O, gdybyś mnie schował w Krainie Umarłych okrył mnie, dopóki nie uśmierzy się Twój gniew; gdybyś mi wyznaczył kres, a potem o mnie wspomniał!

    14Kiedy człowiek umiera, to czy znowu ożyje? Jeśli tak, wtedy bym wytrwał przez wszystkie dni mej służby, aż by nadeszło moje wyzwolenie.

  • Iz 38:10-12
    3 wersety
    75%

    10Ja sądziłem, że w ciszy moich dni wejdę do bram Krainy Umarłych i będę pozbawiony ostatka moich lat.

    11Ja sądziłem, że nie zobaczę więcej WIEKUISTEGO, WIEKUISTEGO w Krainie Życia i nie będę już oglądał ludzi pomiędzy mieszkańcami doczesności.

    12Mój byt się ode mnie zrywa i unosi jak pasterski namiot; jak tkacz zwijam nić mojego życia; On odetnie mnie od przędziwa; dziś, zanim zapadnie noc, to mi dokonasz.

  • Hi 7:6-11
    6 wersety
    74%

    6Moje dni ulatują chyżej niż tkackie czółno i przemijają bez nadziei.

    7Wspomnij, że moje życie jest tchnieniem, a me oczy nie ujrzą już nigdy szczęścia.

    8Źrenica, która mnie widzi – więcej mnie nie zobaczy; twe oczy zwrócą się ku mnie – ale mnie już nie będzie.

    9Jak obłok przemija i znika – tak nie wraca ten, kto zstąpił do Krainy Umarłych.

    10Nigdy nie wróci do swego domu, ani go już nie pozna jego miejsce.

    11Dlatego nie pohamuję swych ust i będę mówił w udręczeniu mojego ducha; zawodził w goryczy mojej duszy.

  • Hi 23:7-8
    2 wersety
    74%

    7wtedy ja, będąc prostolinijny, bym się z Nim prawował, więc zostałbym przez mojego sędziego uwolniony na zawsze.

    8Ale oto, gdy idę naprzód nie ma Go, a kiedy wstecz – też Go nie zauważam.

  • 16Zanikam, nie będę wiecznieżył; zaniechaj mnie, bo moje dni są tchnieniem.

  • Hi 19:26-27
    2 wersety
    73%

    26A następnie, kiedy ta moja skóra zatoczy koło, jednak jako istotażywa ujrzę Boga.

    27Ujrzę Go sam, tak, zobaczą Go moje oczy, ale nie jako przeciwnika. W tęsknocie za tym zanikają w mym łonie nerki.

  • Hi 13:19-20
    2 wersety
    73%

    19Kto jest tym, co mógłby się ze mną spierać? Wtedy zamilknę i skonam.

    20Tylko nie czyń mi tych dwóch rzeczy, a nie będę się skrywał przed Twym obliczem.

  • 13Wysłuchaj moją modlitwę, WIEKUISTY, usłysz moje wołanie i nie milcz na moje łzy; gdyż ja jestem przychodniem u Ciebie, przesiedleńcem jak wszyscy moi przodkowie.

  • 23Otóż ja wiem, że chcesz mnie podać śmierci i wprowadzić do domu wyznaczonego wszystkim żyjącym.

  • Hi 13:13-15
    3 wersety
    73%

    13Zostawcie mnie, abym mógł mówić i niech przyjdzie na mnie, co chce.

    14Cokolwiek się stanie, wezmę swe ciało w zęby, a mą duszę złożę w moje pięści.

    15Przecież i tak mnie uśmierci; już nie mam nadziei. BG Ale przed Jego obliczem chcę obronić moje postępowanie.

  • 11Moje dni przeminęły, moje zamysły się zerwały; te, które były własnością mego serca.

  • 21Czemu nie wybaczasz mojego grzechu i nie przepuszczasz mojej winy? Położę się w prochu, a kiedy mnie poszukasz, już mnie nie będzie.

  • Hi 6:10-11
    2 wersety
    71%

    10Wtedy miałbym to za pociechę i zachwycił się wśród okrutnej męczarni, że nie odrzucałem rozkazów Świętego.

    11Jaka jest moja siła, bym jeszcze czekał? Jaki mój kres, bym przedłużał moją cierpliwość?

  • 2Rozwija się jak kwiat i więdnie, przelatuje jak cień oraz się nie utrzyma.

  • 15Cóż mam teraz powiedzieć? Przecież gdy On mi to zapowiedział – On też dokona. Będę pielgrzymował przez wszystkie moje lata razem z goryczą mej duszy.

  • 23Ale teraz, gdy zmarło – po co mam pościć? Czy mogę je jeszcze wskrzesić? Ja pójdę do niego – ale ono do mnie nie wróci.

  • 1Mój duch jest złamany, moje dni przygasły, groby czekają.

  • 7Powiedziałem sobie: Dni przemówią, a długie lata mądrość objawią.

  • 2Więc rzekł: Oto się zestarzałem i nie znam dnia mojej śmierci.

  • 32Gdyż On nie jest jak ja – człowiekiem, abym Mu mógł odpowiedzieć, byśmy razem stanęli do sądu.

  • 22Tak do grobu zbliża się jego osoba, a jego życie do śmiercionośnych potęg.

  • 3Gdyby mi ktoś oznajmił, gdzie Go mogę znaleźć, szedłbym aż do Jego siedziby.

  • 15gdzież jest wtedy moja nadzieja? Tak, moja nadzieja; kto ją wyśledzi?

  • 6Choćby zatem dwukrotnie przeżył tysiąc lat, a nie użył dobrego czyż nie pójdzie, jak wszystko, do jednego miejsca?

  • 7A proch wróci do ziemi, skąd powstał, zaś duch wróci do Boga, który go dał.

  • 14co bym zrobił, gdyby powstał Bóg i gdyby to badał; co bym Mu odpowiedział?

  • 22Bowiem nie umiem schlebiać; a i mój Stwórca czyżby mnie zaraz nie porwał?

  • 18Wtedy uważałem: Skonam w mym gnieździe, a me dni rozmnożę niczym piasek.

  • 6Zatem odwróć swój wzrok ode mnie, bym mógł wytchnąć i abym się ucieszył, jak najemnik swoją dzienną wysługą.

  • 2Poczekaj chwilę, a ci pokażę, że rozporządzam jeszcze innymi wypowiedziami o Bogu.

  • 22Wtedy zawołaj – a odpowiem, albo ja będę mówił – a Ty mi odpowiadaj.

  • 32a jeśli na coś nie uważałem – Ty mnie naucz; jeżeli popełniłem niecność, nadal tego nie będę czynił

  • 29A jeżeli sprzed mego oblicza zabierzecie i tego, a spotka go nieszczęście, wtedy w niedoli strącicie do grobu mą siwiznę.