Ksiega Izajasza 38:11

Biblia Gdanska (1632/1881)

Ja sądziłem, że nie zobaczę więcej WIEKUISTEGO, WIEKUISTEGO w Krainie Życia i nie będę już oglądał ludzi pomiędzy mieszkańcami doczesności.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 27:13 : 13 O, gdybym nie był pewny, że w Krainie Życia zobaczę dobroć BOGA...
  • Ps 31:22 : 22 Błogosławiony WIEKUISTY, Ten, który w oblężonym mieście cudownie okazał mi Swoją łaskę.
  • Ps 116:8-9 : 8 Wybawił moją duszę od śmierci, moje oko od łez, a moją nogę od upadku. 9 Będę chodził przed WIEKUISTYM w Krainach Życia.
  • Koh 9:5-6 : 5 Zaprawdę, żywym jest wiadomo, że umrą; zaś zmarli nie wiedzą o niczym i już nic nie zyskują, nawet pamięć o nich idzie w zapomnienie. 6 Zarówno ich miłość, jak i ich nienawiść, i zawiść już dawno zniknęły; więc już nigdy nie będą mieć udziału w niczym, co się dzieje pod słońcem.
  • Hi 35:14-15 : 14 Zwłaszcza gdy twierdzisz, że Go nie widzisz; że sprawa przed Nim leży, zaś ty z tego powodu wyczekujesz. 15 A teraz, gdzie Jego gniew lustruje? Czy nie widzi wielkości występku?
  • Ps 6:4-5 : 4 Zaś ma dusza jest wielce zatrwożona; zatem Ty, o PANIE, dopóki jeszcze będziesz zagniewany? 5 Zwróć się, BOŻE, wyswobodź moją duszę, dopomóż mi przez Twą litość.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 10Ja sądziłem, że w ciszy moich dni wejdę do bram Krainy Umarłych i będę pozbawiony ostatka moich lat.

  • Hi 7:7-11
    5 wersety
    81%

    7Wspomnij, że moje życie jest tchnieniem, a me oczy nie ujrzą już nigdy szczęścia.

    8Źrenica, która mnie widzi – więcej mnie nie zobaczy; twe oczy zwrócą się ku mnie – ale mnie już nie będzie.

    9Jak obłok przemija i znika – tak nie wraca ten, kto zstąpił do Krainy Umarłych.

    10Nigdy nie wróci do swego domu, ani go już nie pozna jego miejsce.

    11Dlatego nie pohamuję swych ust i będę mówił w udręczeniu mojego ducha; zawodził w goryczy mojej duszy.

  • Iz 38:12-13
    2 wersety
    80%

    12Mój byt się ode mnie zrywa i unosi jak pasterski namiot; jak tkacz zwijam nić mojego życia; On odetnie mnie od przędziwa; dziś, zanim zapadnie noc, to mi dokonasz.

    13Wołałem do rana jak lew – bo tak gruchotał wszystkie moje kości; a dziś, zanim nadejdzie noc, to mi dokonasz.

  • Hi 19:26-27
    2 wersety
    78%

    26A następnie, kiedy ta moja skóra zatoczy koło, jednak jako istotażywa ujrzę Boga.

    27Ujrzę Go sam, tak, zobaczą Go moje oczy, ale nie jako przeciwnika. W tęsknocie za tym zanikają w mym łonie nerki.

  • 9Będę chodził przed WIEKUISTYM w Krainach Życia.

  • 9Oko, które go oglądało, więcej go nie zobaczy oraz więcej nie ujrzy go jego miejsce.

  • Ps 118:17-18
    2 wersety
    75%

    17Nie umrę, będę żył i głosił czyny PANA.

    18Karcił, karcił mnie PAN, ale nie poddał mnie śmierci.

  • Ps 89:47-48
    2 wersety
    75%

    47Jak długo będziesz się ukrywał, WIEKUISTY, a jak ogień będzie pałał Twój gniew?

    48Wspomnij jak jestem nikły; czy na marne stworzyłeś wszystkich synów ludzkich?

  • Hi 10:18-21
    4 wersety
    74%

    18Czemu więc, wyprowadziłeś mnie z łona matki? Bodajbym skonał, zanim ujrzało mnie oko!

    19Obym był jakby mnie nigdy nie było, oby mnie zaraz z łona zaniesiono do grobu!

    20Nieliczne dni już mi zostały. Niech przestanie, odwróci się ode mnie, abym cokolwiek odżył!

    21Zanim pójdę tam, skąd nie wrócę, do ziemi ciemności i cienia śmierci;

  • 16Zanikam, nie będę wiecznieżył; zaniechaj mnie, bo moje dni są tchnieniem.

  • Iz 38:15-16
    2 wersety
    74%

    15Cóż mam teraz powiedzieć? Przecież gdy On mi to zapowiedział – On też dokona. Będę pielgrzymował przez wszystkie moje lata razem z goryczą mej duszy.

    16Panie! Pozwól mi wyzdrowieć i ożyć. Przez nie się żyje i jedynie w nich jest życie mojego ducha.

  • 13Wysłuchaj moją modlitwę, WIEKUISTY, usłysz moje wołanie i nie milcz na moje łzy; gdyż ja jestem przychodniem u Ciebie, przesiedleńcem jak wszyscy moi przodkowie.

  • 4Gdyż mnie strąciłeś w głębię, w środek mórz, tak, że prąd mnie ogarnął; przeszły nade mną wszystkie bałwany i Twoje fale.

  • 22Bowiem przyjdą nieliczne już lata i muszę odejść ścieżką po której już nie wrócę.

  • Hi 14:12-14
    3 wersety
    73%

    12tak człowiek się kładzie i więcej nie powstaje; nie rozbudzi się dopóki stoją niebiosa, nie ocknie się ze swojego snu.

    13O, gdybyś mnie schował w Krainie Umarłych okrył mnie, dopóki nie uśmierzy się Twój gniew; gdybyś mi wyznaczył kres, a potem o mnie wspomniał!

    14Kiedy człowiek umiera, to czy znowu ożyje? Jeśli tak, wtedy bym wytrwał przez wszystkie dni mej służby, aż by nadeszło moje wyzwolenie.

  • 10Panie, przed Tobą całe moje pragnienie, przed Tobą nie jest ukryte me westchnienie.

  • 13O, gdybym nie był pewny, że w Krainie Życia zobaczę dobroć BOGA...

  • 11Moje dni przeminęły, moje zamysły się zerwały; te, które były własnością mego serca.

  • 1Mój duch jest złamany, moje dni przygasły, groby czekają.

  • 20Powiedział także: Nie będziesz jednak mógł zobaczyć Mojego oblicza, gdyż człowiek nie może Mnie ujrzeć oraz pozostać żywym.

  • 22Błogosławiony WIEKUISTY, Ten, który w oblężonym mieście cudownie okazał mi Swoją łaskę.

  • 11Oto przechodzi obok mnie, a Go nie widzę; idzie, a tego nie zauważam.

  • 23Otóż ja wiem, że chcesz mnie podać śmierci i wprowadzić do domu wyznaczonego wszystkim żyjącym.

  • 10Zlituj się nade mną, WIEKUISTY, gdyż mi biada; od żałoby zamroczyło się moje oko, moja dusza i moje życie.

  • 4Bo syta jest cierpień moja dusza, a me życie chyli się do grobu.

  • 14Jeśli jeszcze zostanę przy życiu, czy nie chcesz, czy i ty nie chcesz świadczyć mi miłości WIEKUISTEGO, bym nie zginął?

  • 18Powiedziałem: Zniknęła moja żywotna siła i ma nadzieja od WIEKUISTEGO.

  • 36Ale przeminął, otóż go nie ma; szukałem go i się nie znalazł.

  • 15gdzież jest wtedy moja nadzieja? Tak, moja nadzieja; kto ją wyśledzi?

  • 5Spójrz na prawo i zobacz nie ma tego, kto by mnie znał; znikło dla mnie schronienie, nikt nie pyta o moją duszę.

  • 3Gdyż wróg ściga mą duszę, do ziemi przygniata moje życie; wtrącił mnie w ciemnice, tak jak od dawna umarłych.

  • 7Mówią: WIEKUISTY nie widzi; nie zwraca uwagi Bóg Jakóba.

  • 24On osłabił w drodze moją siłę oraz dni moje skrócił;

  • 17Ponieważ powiedziałem: Niech nie mają ze mnie radości, kiedy się chwieje moja noga; niech się nade mnie nie wynoszą.

  • 14Ja więc, wołam do Ciebie, WIEKUISTY, oraz z ranka uprzedza Cię ma modlitwa.

  • 19Zaś ja byłem jak potulne jagnię, które jest prowadzone na rzeź; nie wiedziałem, że przeciw mnie knuli plan: Zniszczmy drzewo wraz z jego pokarmem; zgładźmy go z krainy żyjących, by jego imię nie było więcej wspominane!