Ksiega Psalmów 118:17
Nie umrę, będę żył i głosił czyny PANA.
Nie umrę, będę żył i głosił czyny PANA.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
18Karcił, karcił mnie PAN, ale nie poddał mnie śmierci.
19Otwórzcie mi bramę sprawiedliwości, wejdę w nią i podziękuję PANU.
8Wybawił moją duszę od śmierci, moje oko od łez, a moją nogę od upadku.
9Będę chodził przed WIEKUISTYM w Krainach Życia.
1HALLELUJA! Chwal duszo moja WIEKUISTEGO.
2Będę chwalił BOGA dopóki jestem żywy, będę Go wysławiał dopóki jest mój czas.
13Nacierałeś, nacierałeś na mnie, aby mnie powalić; lecz BÓG mi dopomógł.
14WIEKUISTY moją sławą i pieśnią; On był moim zbawieniem.
15W namiotach sprawiedliwych ludzi głos radości oraz zwycięstwa; prawica BOGA okazała potęgę.
16Prawica WIEKUISTEGO wywyższona; prawica BOGA okazała potęgę.
11Ja sądziłem, że nie zobaczę więcej WIEKUISTEGO, WIEKUISTEGO w Krainie Życia i nie będę już oglądał ludzi pomiędzy mieszkańcami doczesności.
14Jeśli jeszcze zostanę przy życiu, czy nie chcesz, czy i ty nie chcesz świadczyć mi miłości WIEKUISTEGO, bym nie zginął?
16Panie! Pozwól mi wyzdrowieć i ożyć. Przez nie się żyje i jedynie w nich jest życie mojego ducha.
6WIEKUISTY ze mną, nie ulęknę się; cóż mi uczyni człowiek?
7WIEKUISTY ze mną, do mej pomocy, a ja będę patrzeć na moich nieprzyjaciół.
13O, gdybym nie był pewny, że w Krainie Życia zobaczę dobroć BOGA...
18Ale my będziemy wielbić PANA, odtąd aż na wieki.HALLELUJA!
33Póki życia będą śpiewał WIEKUISTEMU oraz wysławiał Boga dopóki istnieję.
2Szczęśliwy ten, kto ma wzgląd na żebrzącego, w zły dzień BÓG go ocali.
3WIEKUISTY, Boże mój, wołałem do Ciebie, a Ty mnie uleczyłeś.
6Tak, szczęście i łaska podążają za mną po wszystkie dni mojego życia, i zamieszkam w domu WIEKUISTEGO na długie czasy.
7Gdy będę chodził wśród niedoli dasz mi żyć, na przekór moim wrogom podasz mi Twoją rękę i mnie wspomoże Twa prawica.
8BÓG tego dla mnie dokona. WIEKUISTY, Twoja łaska na wieki,nie zaniechaj dzieł Twoich rąk.
19Żywy, żywy, on Cię wysławia, tak jak ja dzisiaj; ojciec opowiada synom Twoją prawdę.
20WIEKUISTY, On mnie zbawił; dlatego w domu WIEKUISTEGO będziemy wyśpiewywać nasze pieśni po wszystkie dni naszego życia.
46Omdleli synowie obczyzny oraz drżąc, uchodzą ze swoich zamków.
40Oto podnoszę ku niebu Moją rękę i powiadam: Jak jestem żywy na wieki!
47Żywym jest WIEKUISTY! Niech będzie pochwaloną ma Opoka; wywyższonym Bóg, Skała mojego zbawienia.
8Zawsze stawiam WIEKUISTEGO przed sobą; dlatego się nie zachwieję, póki On jest po mej prawicy.
9Dlatego cieszy się moje serce oraz raduje mój język, a moja cielesna natura spoczywa bezpiecznie.
10Bo nie zostawisz mojej duszy Krainie Umarłych, nie dasz widzieć zepsucia Twojemu pobożnemu.
175Niech żyje moja dusza, by Cię sławiła; Twoje wyroki mnie wspomogą.
48Wspomnij jak jestem nikły; czy na marne stworzyłeś wszystkich synów ludzkich?
13Złóż na mnie Twoje śluby, Boże, spłacę je dzięki Tobie.
9Bowiem kielich jest w ręku BOGA, a wino się pieni; pełen jest zaprawy i z niego nalewa; lecz wszyscy złoczyńcy ziemi wyssą oraz wypiją tylko jego męty.
6Kładę się, zasypiam i się budzę, ponieważ BÓG mnie wspiera.
16Niech rzuci na nich śmierć, by żywcem weszli do Krainy Umarłych; gdyż złość jest w ich siedzibie, jak również w ich wnętrzu.
2że skłonił ku mnie Swe ucho; oto będę Go wzywał dopóki moje dni.
33Ale BÓG nie zostawi go w jego ręce oraz go nie potępi, kiedy będzie sądzony.
17Boże, nauczałeś mnie od mej młodości i aż dotąd wygłaszam Twoje cuda.
1Od Dawida. WIEKUISTY jest światłem oraz moim zbawieniem. Kogo mam się obawiać? WIEKUISTY jest obrońcą mego życia. Kogóż mam się lękać?
1Psalm Dawida. Mym pasterzem jest WIEKUISTY, niczego mi nie brakuje.
1Od Dawida; kiedy zataiwszy swój rozum przed Abimelechem, odszedł wygnany.
18Ponieważ wybawić cię wybawię, nie zginiesz od miecza, a życie pozostanie dla ciebie twą zdobyczą, dlatego, że na Mnie polegałeś mówi WIEKUISTY.
27Gdyż nie zostawisz mojej duszy dla Krainy Umarłych, ani Twojemu czystemu nie dasz doświadczyć zepsucia.
144Twoje świadectwa są sprawiedliwe na wieki; oświeć mnie, abym żył.
7WIEKUISTY jest moją mocą i tarczą. W Niego wierzyło moje serce, a więc zostałem wspomożony, ucieszyło się moje serce; i dlatego złożę Mu dzięki moją pieśnią.
116Wspieraj mnie według Twojego słowa, a będę żył, i w mojej nadziei mnie nie zawstydzaj.
30Moi przeciwnicy odzieją się sromotą, jak opończą okryją się swoją hańbą.
9Gdyż kosztowny jest okup ich duszy, i nikt tego nigdy nie dokaże.