Ksiega Psalmów 31:12

Biblia Gdanska (1632/1881)

Z powodu moich prześladowców jestem hańbą nawet dla mych sąsiadów oraz postrachem dla znajomych. Ci, którzy mnie spotykają na ulicy ode mnie się usuwają.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Iz 30:14 : 14 Więc go pokruszy, jak kruszy się dzban garncarski, druzgocąc bez litości; tak, że w jego odłamkach nie znajdzie się takiej skorupy, by móc wyciągnąć ogień z ogniska, lub zaczerpnąć wody ze studni.
  • Ps 88:4-5 : 4 Bo syta jest cierpień moja dusza, a me życie chyli się do grobu. 5 Jak mąż bezwładny, zaliczony jestem do zstępujących w mogiłę.
  • Ps 119:83 : 83 Bo byłem jak wór w dymie, ale nie zapomniałem Twoich ustaw.
  • Ps 2:9 : 9 Roztrącisz je berłem żelaznym, skruszysz je jak garncarskie naczynia.
  • Iz 38:11-12 : 11 Ja sądziłem, że nie zobaczę więcej WIEKUISTEGO, WIEKUISTEGO w Krainie Życia i nie będę już oglądał ludzi pomiędzy mieszkańcami doczesności. 12 Mój byt się ode mnie zrywa i unosi jak pasterski namiot; jak tkacz zwijam nić mojego życia; On odetnie mnie od przędziwa; dziś, zanim zapadnie noc, to mi dokonasz.
  • Rz 9:21-22 : 21 Czyż garncarz nie ma władzy nad gliną, aby z tego samego ciasta uczynić jedno naczynie o wartości, zaś drugie o niskiej cenie? 22 A jeśli Bóg chcąc okazać gniew oraz dać poznać Jego potęgę, w wielkiej cierpliwości zniósł naczynia gniewu przygotowane na zatracenie,
  • Ap 2:27 : 27 I będzie je prowadził za pomocą żelaznej laski, podobnie jak są kruszone naczynia z gliny; w sposób jaki i ja otrzymałem od mego Ojca.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 31:10-11
    2 wersety
    83%

    10Zlituj się nade mną, WIEKUISTY, gdyż mi biada; od żałoby zamroczyło się moje oko, moja dusza i moje życie.

    11Bo me życie spełniło się w trosce, a moje lata w westchnieniach; w grzechu zwątlała moja siła, a moje kości zanikły.

  • 13Wypadłem z serca jak umarły, podobny do zużytego naczynia.

  • Ps 22:14-15
    2 wersety
    77%

    14Rozwarli na mnie swą paszczę, jak lew co porywa i ryczy.

    15Jestem rozlany jak woda, rozeszły się wszystkie moje członki, pośród moich wnętrzności, moje serce jest roztopione jak wosk.

  • Ps 143:3-4
    2 wersety
    75%

    3Gdyż wróg ściga mą duszę, do ziemi przygniata moje życie; wtrącił mnie w ciemnice, tak jak od dawna umarłych.

    4Więc wątpił we mnie mój duch, osłupiało me serce w moim wnętrzu.

  • Hi 19:13-15
    3 wersety
    75%

    13Oddalił ode mnie moich braci oraz stronią ode mnie moi przyjaciele.

    14Opuścili mnie moi krewni i zapomnieli o mnie znajomi.

    15Domownicy i moje służebnice uważają mnie za obcego, stałem się cudzym w ich oczach.

  • Ps 88:4-5
    2 wersety
    75%

    4Bo syta jest cierpień moja dusza, a me życie chyli się do grobu.

    5Jak mąż bezwładny, zaliczony jestem do zstępujących w mogiłę.

  • Lm 3:17-18
    2 wersety
    74%

    17Oddaliłeś od pokoju mą duszę, więc zapomniałem o szczęściu.

    18Powiedziałem: Zniknęła moja żywotna siła i ma nadzieja od WIEKUISTEGO.

  • 83Bo byłem jak wór w dymie, ale nie zapomniałem Twoich ustaw.

  • Ps 102:3-5
    3 wersety
    74%

    3W dzień mojej niedoli nie ukrywaj przede mną Twojego oblicza, skłoń ku mnie Twoje ucho,i w dzień, w którym Cię wzywam, szybko mi odpowiedz.

    4Bo moje dni znikają jak dym, a moje członki są jak rozpalone głownie.

    5Porażone jak słońcem trawa zwiędło też moje serce, i zapominam jeść mój chleb.

  • 11Moje dni przeminęły, moje zamysły się zerwały; te, które były własnością mego serca.

  • 22Błogosławiony WIEKUISTY, Ten, który w oblężonym mieście cudownie okazał mi Swoją łaskę.

  • 19Zaś ja byłem jak potulne jagnię, które jest prowadzone na rzeź; nie wiedziałem, że przeciw mnie knuli plan: Zniszczmy drzewo wraz z jego pokarmem; zgładźmy go z krainy żyjących, by jego imię nie było więcej wspominane!

  • 19Wrzucił mnie w błoto, zatem stałem się podobny do prochu, lub popiołu.

  • Hi 17:6-7
    2 wersety
    73%

    6Bóg mnie wystawił na przysłowie ludziom, na takiego, któremu plują w twarz.

    7Od utrapień zamroczyło się moje oko, a moje wszystkie członki są jak cień.

  • 12Żyłem spokojnie – a mnie skruszył; pochwycił za mój kark, wstrząsnął mną oraz mnie Sobie postawił za cel.

  • 73%

    6Osadził mnie w ciemnościach, tak, jak od dawna umarłych.

  • 11Moje drogi pokrzywił i mnie rozszarpał; wprawił mnie w zdrętwienie.

  • 11Przed grozą i Twoim gniewem, gdyż mnie uniosłeś i rzuciłeś.

  • 6Do Ciebie wołali, więc byli ocaleni; Tobie ufali, zatem nie byli zawstydzeni.

  • 8Na mnie się oparł Twój gniew i przytłaczasz mnie wszystkimi nawałnicami. Sela.

  • 10Skruszył mnie dookoła, abym zginął, a mą nadzieję wyrwał jak drzewo.

  • 13Moi przyjaciele i towarzysze stronią od mojej plagi, moi bliscy stanęli z dala.

  • 1Mój duch jest złamany, moje dni przygasły, groby czekają.

  • 10Oniemiałem i nie otwieram moich ust, bo Ty to uczyniłeś.

  • 16Teraz rozlewa się we mnie moja dusza i silnie pochwyciły mnie dni niedoli.

  • 8Gdyż moje biodra pełne są zgorzeli i nie ma nic zdrowego w mojej cielesnej naturze.

  • 12Mój byt się ode mnie zrywa i unosi jak pasterski namiot; jak tkacz zwijam nić mojego życia; On odetnie mnie od przędziwa; dziś, zanim zapadnie noc, to mi dokonasz.

  • 10Tak, słyszałem pomruk tłumu, zbiegowiska dokoła: ”Wydajcie go!”i „wydajmy go!”Nawet wszyscy ludzie mi zaprzyjaźnieni, czyhają na mój upadek. „Może da się skusić, zatem go zwyciężymy oraz wywrzemy na nim naszą pomstę!”.

  • 22A Ty, WIEKUISTY, mój Panie, uczyń ze mną według Twojego Imienia,bo błogą jest Twoja łaska; ocal mnie.

  • 19Obym był jakby mnie nigdy nie było, oby mnie zaraz z łona zaniesiono do grobu!

  • 4Gdyż mnie strąciłeś w głębię, w środek mórz, tak, że prąd mnie ogarnął; przeszły nade mną wszystkie bałwany i Twoje fale.

  • 71%

    4Starł moją cielesną naturę, moją skórę i pogruchotał me kości.

  • 6Z powodu mej głupoty, zaropiały i zajątrzyły się me rany.

  • 53W dole zadławili me życie i zatoczyli na mnie kamień.

  • 20Ty znasz moją hańbę, mój wstyd i mą sromotę; przed Tobą są wszyscy moi ciemięzcy.

  • 10Wołam do WIEKUISTEGO, mojej Skały: Czemu mnie zapomniałeś? Czemu chodzę w żałobie pod uciskiem wroga?

  • 1Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.

  • 14Stałem się pośmiewiskiem dla wszystkich ludów, ustawicznym przedmiotem ich pieśni.

  • 141Poniżony jestem oraz wzgardzony, ale nie zapomniałem Twych przykazań.

  • 9A tu, stałem się teraz ich pieśnią oraz służę im za przedmiot gawędy.