Ksiega Hioba 32:11
Oto czekałem na wasze mowy i przysłuchiwałem się waszym rozprawom, aż dojdziecie do istoty rzeczy.
Oto czekałem na wasze mowy i przysłuchiwałem się waszym rozprawom, aż dojdziecie do istoty rzeczy.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
12Uważałem na was, ale oto nie było między wami ani jednego, który by przekonał Ijoba i trafnie odpowiedział na jego mowy.
10Dlatego powiadam: Posłuchajcie i mnie; a ja oznajmię swoje zdanie.
14Ijob nie do mnie wystosował swe mowy, więc nie odpowiem mu waszymi słowami.
15Zmieszali się, więcej nie mówią, brakuje im słów.
16Czy mam dalej czekać, skoro przestali mówić; gdy umilkli oraz już nie wydają świadectwa?
17Zatem i ja się odezwę z mojej strony; ja także wypowiem swoje zdanie.
21Słuchano mnie, czekano, i milczano wobec mojego zdania.
31Rozważ to Jobie i mnie posłuchaj; zamilknij i daj mi mówić.
32Jeśli masz słowo – zechciej mi zaprzeczyć; zatem mów, bo byłbym rad przyznać ci słuszność.
33A jeśli nie – zechciej ty mnie wysłuchać, zamilknij, a cię nauczę mądrości.
1Słuchaj więc Ijobie mojej mowy, nastaw ucho na wszystkie moje słowa.
2Gdy oto raz otworzyłem moje usta – mój język sam już mówi na moim podniebieniu.
4Zaś Elihu czekał z wystosowaniem słów do Ijoba, gdyż oni byli starsi od niego w latach.
5Więc kiedy Elihu zobaczył, że nie ma już odpowiedzi w ustach trzech owych mężów, wtedy zapłonął jego gniew.
6I Elihu, syn Berachela z Buz, tak się odezwał, mówiąc: Ja jestem młody w latach, a wy jesteście starcami, dlatego się nie odważyłem i obawiałem się wypowiedzieć wam swoje zdanie.
7Powiedziałem sobie: Dni przemówią, a długie lata mądrość objawią.
6Posłuchajcie więc, mojej przygany oraz zwróćcie uwagę na zarzuty moich ust.
8Ale wypowiedziałeś się w moje uszy i jeszcze słyszę brzmienie twych słów.
4Przedłożyłbym Mu moją sprawę, a me usta napełnił dowodami.
5Pragnął bym poznać słowa, które by mi powiedział i zrozumieć, co mi oświadczy.
4O, racz wysłuchać, abym mógł mówić; zapytam Cię, a Ty mnie oświeć.
1Zatem Ijob odparł, mówiąc:
2Słuchajcie, słuchajcie mojej mowy, i niech mi to będzie od was pocieszeniem.
34Rozumni ludzie mi zaświadczą i każdy mądry człowiek, co mnie słyszy,
2Jak długo zamierzacie urządzać te łowy na słowa? Pomyślcie, a potem pomówimy.
11Tak, ucho co mnie słyszało – było szczęśliwe; a oko, które mnie widziało – dawało mi świadectwo.
1Zatem Ijob odparł, mówiąc:
1Potem Elihu ciągnął dalej, mówiąc:
2Mądrzy, słuchajcie moich słów; a wy, rozumni, nakłońcie ku mnie ucho.
1Zatem Ijob odparł, mówiąc:
2Słyszałem dużo podobnych rzeczy; wy wszyscy jesteście marnymi pocieszycielami.
23Wypatrywali mnie jak deszczu i otwierali swe usta jakby na późny deszcz.
16Jeśli jesteś rozsądny – tego posłuchaj, daj ucho głosowi moich ust.
17Zatem posłuchajcie uważnie mojego wyznania i niech moje wyjaśnienie dojdzie do waszych uszu.
1Stanę na mej strażnicy; wejdę na basztę, bym czekał oraz zobaczył, co do mnie wypowie, co mam dalej powiedzieć po mej skardze.
5Jeśli zdołasz – chciej mi zaprzeczyć; szykuj się przede mną i broń.
23Nadstawcie ucha i słuchajcie mojego głosu, uważajcie oraz słuchajcie mojej mowy.
5Ufam WIEKUISTEMU, ufa Mu moja dusza i wypatruję Jego słowa.
14Ijobie, skłoń na to ucho, zastanów się i rozważ te Boże cuda.
1Przewodnikowi chóru. Pieśń Dawida.
2Poczekaj chwilę, a ci pokażę, że rozporządzam jeszcze innymi wypowiedziami o Bogu.
16Wtedy widmo stanęło przed moimi oczami, lecz nie mogłem rozpoznać jego obrazu, natomiast usłyszałem cichy szept.
1Uważaj, to wszystko widziało moje oko, słyszało moje ucho i zrozumiało.
2Powiedziałem: Będę strzegł moich dróg, bym nie zgrzeszył moim językiem; utrzymam zamknięcie moich ust, dopóki niegodziwi przede mną.
1Zatem Ijob odpowiedział, mówiąc:
32Zaś ja patrzałem, zwróciłem na to moją uwagę, a widząc to, powziąłem stąd przestrogę.
14A ja nie słyszę jak głuchy; jak niemy, co nie otwiera swoich ust.
3Jednak chciałbym przemówić do Wszechmocnego oraz pragnę rozsądzić się z Bogiem.
22Wtedy zawołaj – a odpowiem, albo ja będę mówił – a Ty mi odpowiadaj.
1Zatem Ijob odpowiedział, mówiąc: