Ksiega Psalmów 39:9

Biblia Gdanska (1632/1881)

Wyzwól mnie od wszelkich mych przewinień, nie czyń mnie pośmiewiskiem podłych.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Hi 2:10 : 10 Jednak on jej odpowiedział: Mówisz tak, jakbyś jako szalona mówiła. Przyjęliśmy od Boga dobre, a mielibyśmy nie przyjmować i złego. Więc w tym wszystkim Ijob nie zawinił swoimi ustami.
  • 2 Sm 16:10 : 10 Jednak król odpowiedział: Co mnie z wami, synowie Ceruji, gdy przeklina? A jeśli mu WIEKUISTY kazał: Przeklinaj Dawida! Kto wtedy zapyta: Czemu tak czynisz?
  • Hi 1:21 : 21 Potem powiedział: Nagi wyszedłem z łona mojej matki i nagi się tamwrócę. WIEKUISTY dał i WIEKUISTY też zabrał; niech będzie błogosławione Imię WIEKUISTEGO.
  • Kpl 10:3 : 3 A Mojżesz powiedział do Ahrona: Oto to, co powiedział WIEKUISTY, mówiąc: Będę uświęcony przez Mi bliskich oraz sławiony w obliczu całego ludu. Więc Ahron zamilkł.
  • 1 Sm 3:18 : 18 Zatem Samuel opowiedział mu wszystkie te słowa; nic przed nim nie ukrył. Więc rzekł: On jest WIEKUISTYM! Niech uczyni, co się okazuje dobrem w Jego oczach!
  • Hi 40:4-5 : 4 Zaprawdę, jestem zbyt znikomy; co miałbym Ci odpowiedzieć? Moją dłoń położę na swe usta. 5 Raz mówiłem, lecz więcej się nie odezwę; nawet dwukrotnie, ale tego już nie uczynię.
  • Ps 38:13 : 13 Moi przyjaciele i towarzysze stronią od mojej plagi, moi bliscy stanęli z dala.
  • Dn 4:35 : 35 Więc wszyscy obywatele ziemi są bezmyślni. Bo według Swej woli postępuje zarówno z niebiańskim wojskiem, jak i z obywatelami ziemi. Nie ma takiego, kto by powstrzymał Jego rękę i Mu powiedział: Co czynisz?

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 39:1-3
    3 wersety
    82%

    1Przewodnikowi chóru, Jedutunowi. Psalm Dawida.

    2Powiedziałem: Będę strzegł moich dróg, bym nie zgrzeszył moim językiem; utrzymam zamknięcie moich ust, dopóki niegodziwi przede mną.

    3Oniemiałem milczeniem, zwątpiłem odnośnie słusznej sprawy, a mój ból się zajątrzył.

  • Ps 38:13-15
    3 wersety
    79%

    13Moi przyjaciele i towarzysze stronią od mojej plagi, moi bliscy stanęli z dala.

    14A ja nie słyszę jak głuchy; jak niemy, co nie otwiera swoich ust.

    15Stałem się jak człowiek, który nie rozumie i w ustach nie ma odpowiedzi.

  • 10Oniemiałem i nie otwieram moich ust, bo Ty to uczyniłeś.

  • 8A teraz, czego mam się spodziewać, Panie? Moja nadzieja ona w Tobie.

  • 8Otwieraj twoje usta za niemym; w sprawie wszystkich, co giną.

  • 5Tak, Pan, WIEKUISTY, otworzył mi ucho, a ja się nie opierałem oraz nie odwróciłem się do tyłu.

  • 22bo byłem bezrozumnym i tego nie poznałem; byłem jak bydlę przed Tobą.

  • 21To czyniłeś - a Ja milczałem; wtedy wyobrażałeś sobie, że będę taki jak ty; ale rozprawię się z tobą i stawię to przed twe oczy.

  • 4Zaprawdę, jestem zbyt znikomy; co miałbym Ci odpowiedzieć? Moją dłoń położę na swe usta.

  • 15Cóż mam teraz powiedzieć? Przecież gdy On mi to zapowiedział – On też dokona. Będę pielgrzymował przez wszystkie moje lata razem z goryczą mej duszy.

  • Hi 13:19-20
    2 wersety
    71%

    19Kto jest tym, co mógłby się ze mną spierać? Wtedy zamilknę i skonam.

    20Tylko nie czyń mi tych dwóch rzeczy, a nie będę się skrywał przed Twym obliczem.

  • 15A kiedy mówił do mnie tymi słowami, spuściłem twarz ku ziemi oraz stałem się niemym.

  • 7Był dręczony – ale ulegał i nie otwierał swoich ust; jak jagnię prowadzone na rzeź, jak oniemiała owca, przed tymi, którzy ją strzygą – tak nie otwierał swoich ust.

  • 22Błogosławiony WIEKUISTY, Ten, który w oblężonym mieście cudownie okazał mi Swoją łaskę.

  • 22Zaś wieczorem, przed przybyciem tego niedobitka, tknęła mnie moc WIEKUISTEGO. I otworzył mi usta, zanim on z rana przybył; tak otworzyły się moje usta i przestałem być niemym.

  • 2Gdy oto raz otworzyłem moje usta – mój język sam już mówi na moim podniebieniu.

  • 15Wtedy będę nauczał przestępców Twoich dróg, i grzesznych, aby do Ciebie powrócili.

  • 8Ale wypowiedziałeś się w moje uszy i jeszcze słyszę brzmienie twych słów.

  • 3Gdzież jest ten pytasz, co bez rozsądku zamroczy Twoje postanowienie? Mówiłem, ale nie rozumiałem; zbyt dziwne to dla mnie rzeczy, których nie pojmuję.

  • 3Gdy milczałem, próchniały moje kości oraz jęczałem cały dzień.

  • 32Jeżeli byłeś głupim – wywyższając się, chodź z namysłem, z ręką na ustach.

  • 1Z Bogiem uzyskamy przewagę, On zdepcze naszych wrogów.

  • 14Bo słyszę obelgi tłumu i zbiegowiska dokoła; jak się razem na mnie zmawiają, planując, by odebrać mi życie.

  • Hi 29:9-11
    3 wersety
    69%

    9Przywódcy powstrzymywali swe mowy, przykładając rękę do swoich ust.

    10Milkły głosy władców, a ich język przylegał im do podniebienia.

    11Tak, ucho co mnie słyszało – było szczęśliwe; a oko, które mnie widziało – dawało mi świadectwo.

  • 24Nauczcie mnie, a zamilknę; pokażcie mi w czym zbłądziłem.

  • 7Przecież wiesz, że jestem niewinny i że nie ma nikogo, kto by wybawił z Twojej ręki.

  • 27Dopomóż mi WIEKUISTY, Boże mój, wybaw mnie Twoją łaską.

  • 5Liczniejsi niż włosy mojej głowy są ci, co mnie bez przyczyny nienawidzą, wzmogli się moi ciemięzcy, moi wrogowie bez powodu; mam zwrócić to, czego nigdy nie zagrabiłem.

  • 35Wtedy potrafię mówić, nie obawiając się Go – gdyż nie czuję się takim u siebie.

  • 19Zaś ja byłem jak potulne jagnię, które jest prowadzone na rzeź; nie wiedziałem, że przeciw mnie knuli plan: Zniszczmy drzewo wraz z jego pokarmem; zgładźmy go z krainy żyjących, by jego imię nie było więcej wspominane!

  • 34by się lękać licznego tłumu, albo trwożyć przed najpośledniejszą z rodzin – i dlatego milczałem oraz nie wychodziłem za drzwi?

  • 63Byś wspomniała oraz się zawstydziła, i ze wstydu nie mogła otworzyć ust, gdy ci wybaczę wszystko, co czyniłaś – mówi Pan, WIEKUISTY.

  • 26Przykleję twój język do twego podniebienia, byś oniemiał, a więc nie był dla nich mężem, co karci; bowiem są domem przekory.

  • 5Spójrzcie na mnie oraz zdrętwiejcie, połóżcie dłoń na usta.

  • 28Niechaj siedzi samotnie i milczy, kiedy go jarzmem obarczył.

  • 10Wierzyłem, kiedy wołałem: Jak bardzo jestem biedny.

  • 4Wspominam Boga i zawodzę; rozmyślam i omdlewa mój duch. Sela.

  • 6Potępiają cię twoje usta – nie ja, a twoje własne wargi świadczą przeciwko tobie.

  • 13Zostawcie mnie, abym mógł mówić i niech przyjdzie na mnie, co chce.

  • 28Wtedy lękam się wszystkich utrapień; bowiem wiem, że mi nie przepuści.

  • 31Rozważ to Jobie i mnie posłuchaj; zamilknij i daj mi mówić.

  • 14Ijob nie do mnie wystosował swe mowy, więc nie odpowiem mu waszymi słowami.

  • 23Niechybnie padła by na mnie trwoga przed karą Boga i nie mógłbym się ostać w obliczu Jego majestatu.