Ksiega Psalmów 116:10
Wierzyłem, kiedy wołałem: Jak bardzo jestem biedny.
Wierzyłem, kiedy wołałem: Jak bardzo jestem biedny.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
11W mojej trwodze powiedziałem: Wszyscy ludzie są zawodni.
13Wypadłem z serca jak umarły, podobny do zużytego naczynia.
14Bo słyszę obelgi tłumu i zbiegowiska dokoła; jak się razem na mnie zmawiają, planując, by odebrać mi życie.
9Będę chodził przed WIEKUISTYM w Krainach Życia.
13Zaś ci, co mają tego samego Ducha wiary, postępują według tego, jak jest napisane: Uwierzyłem, dlatego mówiłem, i my wierzymy, dlatego też mówimy,
22Błogosławiony WIEKUISTY, Ten, który w oblężonym mieście cudownie okazał mi Swoją łaskę.
13O, gdybym nie był pewny, że w Krainie Życia zobaczę dobroć BOGA...
14które w mej niedoli wyrzekły moje wargi oraz wypowiedziały moje usta.
67Zanim byłem upokorzony błądziłem, ale teraz strzegę Twojego słowa.
1Pieśń pielgrzymia.W mojej niedoli wołałem do BOGA i mnie wysłuchał
3Chcą mnie połknąć ci, co ustawicznie na mnie czyhają, gdyż liczni są moi przeciwnicy, o Najwyższy.
4Lecz ja na Tobie polegam w dzień trwogi.
11W Bogu się chlubię mową, w WIEKUISTYM się chlubię Słowem.
1Pieśń pielgrzymia. Wielce mnie gnębili od mojej młodości niech to powie Israel.
1Klejnot Dawida. Ochroń mnie Boże, gdyż Ci ufam.
107Jestem bardzo znękanym, WIEKUISTY, daj mi żyć według Twojego słowa.
1Ja jestem tym mężem, co widział nędzę pod biczem Jego zagniewania.
15Cóż mam teraz powiedzieć? Przecież gdy On mi to zapowiedział – On też dokona. Będę pielgrzymował przez wszystkie moje lata razem z goryczą mej duszy.
50To jest moja pociecha w mej niedoli, że Twoje słowo da mi żyć.
10Czy Bóg zapomniał się litować? Czy w gniewie wstrzymał Swe miłosierdzie? Sela.
3Ogarnęły mnie bóle śmierci, nawiedziły mnie męczarnie grobu, ucisk i smutek mnie dościgły.
17Do Niego wołałem moimi ustami, a na moim języku była chwała.
5Niechaj nie powie mój wróg: Zmogłem go. Niech się nie cieszą moi prześladowcy, że się zachwiałem.
16Bo Ciebie wyczekuję, WIEKUISTY; Ty, Boże, Panie mój odpowiesz.
8Gdyż moje biodra pełne są zgorzeli i nie ma nic zdrowego w mojej cielesnej naturze.
7Nienawidzę oddanych próżnym marnościom, ponieważ ja ufam WIEKUISTEMU.
18Karcił, karcił mnie PAN, ale nie poddał mnie śmierci.
2Wynosić Cię będę, WIEKUISTY, gdyż mnie wyprowadziłeś z toni, a moich nieprzyjaciół nie uratowałeś.
30Moi przeciwnicy odzieją się sromotą, jak opończą okryją się swoją hańbą.
20Spójrz, WIEKUISTY, jak mi ciasno oraz jak wrze me wnętrze. W moim łonie przewraca się serce, gdyż jestem krnąbrna i byłam krnąbrna. Na zewnątrz miecz osierocał, a wewnątrz mór.
3W dzień mojej niedoli szukam Pana, w nocy nie przestaje wyciągać się moja ręka i nie daje się ukoić moja dusza.
4Wspominam Boga i zawodzę; rozmyślam i omdlewa mój duch. Sela.
6Dumni ukryli na mnie sidła i powrozy, rozciągnęli sieci nad ścieżką, zastawili na mnie zasadzki. Sela.
2Powiedziałem: Będę strzegł moich dróg, bym nie zgrzeszył moim językiem; utrzymam zamknięcie moich ust, dopóki niegodziwi przede mną.
3Oniemiałem milczeniem, zwątpiłem odnośnie słusznej sprawy, a mój ból się zajątrzył.
25Bo czego strasznego się lękałem – to mnie spotkało, a czego się obawiałem – to mnie przypadło.
4Gdyż mnie strąciłeś w głębię, w środek mórz, tak, że prąd mnie ogarnął; przeszły nade mną wszystkie bałwany i Twoje fale.
42A tym, którzy mi urągają – dam odpowiedź, gdyż ufam Twojemu słowu.
22A Ty, WIEKUISTY, mój Panie, uczyń ze mną według Twojego Imienia,bo błogą jest Twoja łaska; ocal mnie.
5W ucisku wzywałem WIEKUISTEGO – na wolność mnie wyprowadził.
4Z powodu okrzyku wroga, wobec ucisku złoczyńcy; bo biedę na mnie zwalają oraz zawzięcie mnie ścigają.
6Z powodu mej głupoty, zaropiały i zajątrzyły się me rany.
5Spójrz na prawo i zobacz nie ma tego, kto by mnie znał; znikło dla mnie schronienie, nikt nie pyta o moją duszę.
75Wiedziałem, WIEKUISTY, że sprawiedliwe są Twe wyroki; że słusznie mnie upokorzyłeś.
15Gdybym powiedział: Będę mówił jak oni – to bym się sprzeniewierzył pokoleniu Twych synów.
21Gdyż wrzało moje serce i kłuły mnie wnętrzności,
15O WIEKUISTY, czemu porzucasz moją duszę i ukrywasz przede mną Twe oblicze?
1Od Dawida. Obroń mnie, WIEKUISTY, bo postępuję w niewinności, ufam BOGU i się nie chwieję.
1Pieśń pielgrzymia. WIEKUISTY, wzywam Cię z głębin.
1Miłuję, dlatego, że WIEKUISTY wysłuchał mój głos oraz moje błagania,