Ksiega Psalmów 119:67

Biblia Gdanska (1632/1881)

Zanim byłem upokorzony błądziłem, ale teraz strzegę Twojego słowa.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Jr 31:18-19 : 18 Po swoim odwróceniu się żałowałem, a po moim opamiętaniu się uderzyłem się w biodro; wstydzę się i rumienię, bo dźwigam hańbę mej młodości. 19 Czy Efraim jest Mi najdroższym synem, albo najrozkoszniejszym dziecięciem? Bo ile razy go gromię, muszę o nim znowu wspominać; zaiste, ku niemu wyrywa się Moje wnętrze – zmiłować, zmiłuję się nad nim mówi WIEKUISTY!
  • Ps 119:71 : 71 Błogo mi, że byłem poniżony, bowiem nauczyłem się Twoich ustaw.
  • Ps 119:75 : 75 Wiedziałem, WIEKUISTY, że sprawiedliwe są Twe wyroki; że słusznie mnie upokorzyłeś.
  • Ps 119:176 : 176 Tułam się jak zbłąkana owca, odszukaj Twojego sługę, bowiem nie zapomniałem Twych przykazań.
  • Prz 1:32 : 32 Bowiem bezmyślnych zabija ich własny upór, a spokój gubi głupców.
  • Jr 22:21 : 21 Przemawiałem do ciebie w czasie twej pomyślności, ale powiedziałaś: ”Nie posłucham!” Takie było twoje postępowanie od twej młodości, gdyż nie słuchałaś Mojego głosu.
  • Pwt 32:15 : 15 Więc roztył się Jakób i zhardział utył, spasł się, zaokrąglił – i porzucił Boga, który go stworzył oraz znieważył Opokę swojego zbawienia.
  • 2 Sm 10:19 : 19 Zatem wszyscy królowie podlegli Hadarezerowi, widząc, że ponieśli klęskę od Israela – zawarli pokój z Israelitami oraz im hołdowali; a Aramejczycy bali się nadal pomagać Ammonitom.
  • 2 Sm 11:2-9 : 2 Otóż pewnego wieczoru, gdy Dawid wstał ze swojego łoża i przechadzał się po tarasie królewskiego pałacu – ujrzał z tego tarasu kąpiącą się kobietę. A była to niewiasta bardzo pięknej urody. 3 Więc Dawid posłał, by się czegoś dowiedzieć o tej kobiecie. Zatem odpowiedziano: Przecież to jest Batszeba, córka Eliama, żona Chittejczyka Urji. 4 Wtedy Dawid wysłał posłów oraz ją sprowadził. A gdy do niego przybyła, to z nią obcował; gdyż oczyściła się ze swoich nieczystości. Potem wróciła do domu. 5 Lecz ta kobieta poczęła. Zatem posłała do Dawida oraz zawiadomiła Dawida, mówiąc: Poczęłam. 6 Wtedy Dawid posłał do Joaba: Przyślij mi Chittejczyka Urję! Więc Joab wyprawił Urję do Dawida. 7 A gdy Urja do niego przybył, Dawid dopytywał się o powodzenie Joaba, powodzenia ludu oraz o powodzeniu wojennym. 8 Potem Dawid powiedział do Urji: Zejdź do twojego domu i umyj swoje nogi! A kiedy Urja wyszedł z królewskiego pałacu, niesiono za nim królewski dar. 9 Jednak Urja położył się u wejścia do pałacu, przy wszystkich innych sługach swojego pana, i nie zszedł do swego domu. 10 Więc kiedy doniesiono Dawidowi, że Urja nie zszedł do swego domu, Dawid zapytał się Urji: Przecież przybywasz z drogi; czemu nie schodzisz do swego domu? 11 A Urja odpowiedział Dawidowi: Arka, Israel i Juda przebywają w namiotach; także mój pan – Joab, wraz ze sługami mojego pana, obozują na otwartym polu, zaś ja miałbym pójść do mojego domu oraz obcować z moją żoną? Ty jesteś żywym i żywa twoja dusza, że czegoś podobnego nie uczynię! 12 Zatem Dawid powiedział do Urji: Pozostań tu jeszcze dzisiaj, a jutro cię odprawię. I tak Urja pozostał tego dnia w Jeruszalaim i przez następny. 13 Potem Dawid go zaprosił i przed nim jadł, pił, i go upił. Ale wieczorem wyszedł, by położyć się na swym posłaniu przy sługach swojego pana; jednak nie zszedł do swego domu. 14 A nazajutrz Dawid napisał list do Joaba i przesłał go przez Urję. 15 Zaś w liście napisał te słowach: Pozostawcie Urję na przedzie, gdy będzie najcięższy bój; potem cofnijcie się od niego, aby został zraniony i zginął. 16 Zatem Joab, oblegając miasto, postawił Urję na miejscu o którym wiedział, że są tam dzielni ludzie. 17 A gdy ludzie wypadli z miasta oraz natarli na Joaba – poległo kilku z ludu, ze sług Dawida, przy czym zginął też Chittejczyk Urja. 18 Zatem Joab posłał i doniósł Dawidowi o całym przebiegu tej walki. 19 Polecił posłańcowi, jak następuje: Gdy opowiesz królowi aż do końca o całym przebiegu tej walki, 20 a wzbierze gniew króla i by się ciebie zapytał: Czemu podeszliście do miasta, aby stoczyć walkę? Czy nie wiedzieliście, że strzelają z muru? 21 Kto zabił Abimelecha, syna Jerubeszeta? To kobieta rzuciła na niego z muru wierzchni kamień młyński i zginął w Tebec! Czemu podchodziliście do muru? Wtedy powiesz: Zginął i twój sługa – Urja, Chittejczyk. 22 Zatem posłaniec poszedł; a gdy przybył, doniósł Dawidowi wszystko, z czym go Joab przysłał. 23 I posłaniec powiedział do Dawida: Ponieważ ci ludzie byli w przeważającej liczbie i wystąpili przeciwko nam na polu natarliśmy na nich, aż do wejścia bramy. 24 Naraz, do twoich sług, z muru zaczęli strzelać łucznicy, tak, że zginęło kilku z królewskich sług i zginął również twój sługa Urja, Chittejczyk. 25 A Dawid powiedział do posła: Tak powiesz Joabowi: Nie martw się o tą rzecz, bo miecz chłonie w ten, czy też inny sposób; dotrwaj w swej walce przeciw miastu oraz je zburz! Tak dodawaj mu odwagi! 26 Zaś kiedy żona Urji usłyszała, że Urja, jej mąż zginął, opłakiwała swojego męża. 27 Lecz gdy przeminął czas żałoby, Dawid posłał i sprowadził ją do swojego pałacu; więc stała się jego żoną i urodziła mu syna. Jednak postępek, którego dopuścił się Dawid, był niegodziwym w oczach WIEKUISTEGO.
  • 2 Krn 33:9-9 : 9 Ale Menasze zwiódł Judę i obywateli Jeruszalaim, zatem się gorzej sprawowali niż narody, które WIEKUISTY zgładził przed obliczem synów Israela. 10 Bo choć WIEKUISTY mówił do Menaszy oraz do jego ludu, to nie słuchali. 11 Dlatego WIEKUISTY przyprowadził na nich dowódców wojska króla Aszuru, którzy złapali Menaszę w krzewie cierniowym, związali go dwoma łańcuchami oraz zaprowadzili do Babilonu. 12 Więc z powodu ucisku modlił się do WIEKUISTEGO, swego Boga i bardzo się ukorzył przed obliczem Boga swych przodków. 13 I Go prosił, a dał mu się uprosić oraz wysłuchał jego modlitwę; więc przywrócił go do Jeruszalaim na jego królestwo. Wtedy Menasze poznał, że sam WIEKUISTY jest prawdziwym Bogiem.
  • Ps 73:5-9 : 5 Nie dzielą mozołu sług i wraz z ludźmi nie bywają trapieni. 6 Dlatego pycha opasuje ich karki i okrywa ich szata nieprawości. 7 Z otyłości wystąpiło ich oko; wezbrały urojenia ich serca. 8 Drwią i złośliwie rozprawiają o ucisku; przemawiając z wysoka. 9 Swoimi ustami miotają na niebiosa, a ich język pełza po ziemi. 10 Dlatego tam zwraca się Jego lud, choć ssą z nich pełnymi strumieniami. 11 I powiadają: Jakże Bóg to wie? Czy ta wiadomość jest u Najwyższego? 12 Oto wzrośli w potęgę ci, którzy są niegodziwi oraz zawsze szczęśliwi. 13 Więc na próżno zachowałem w czystości moje serce, a mą dłoń umywałem w niewinności; 14 gdyż całymi dniami mnie dręczą i co rano cierpię katusze. 15 Gdybym powiedział: Będę mówił jak oni – to bym się sprzeniewierzył pokoleniu Twych synów. 16 I rozmyślałem, by tego dociec; lecz daremna to praca w moich oczach. 17 Aż wszedłem do przybytków Boga oraz pojąłem ich koniec. 18 Zaprawdę, postawiłeś ich na śliskim i strącasz ich w przepaście. 19 Jakże stali się nicością w oka mgnieniu; zginęli, zniknęli z przerażeniem. 20 Jakby po przebudzeniu ze snu, WIEKUISTY, gdy się ocucisz - pogardzisz ich postacią. 21 Gdyż wrzało moje serce i kłuły mnie wnętrzności, 22 bo byłem bezrozumnym i tego nie poznałem; byłem jak bydlę przed Tobą. 23 Ale ja zawsze jestem z Tobą. Ująłeś moją prawicę. 24 Według Twojego postanowienia mnie prowadzisz i poprowadzisz do chwały. 25 Kogo innego mam w niebiosach? A i na ziemi, oprócz Ciebie, w nikim nie mam upodobania. 26 Zniknie moja cielesna natura i me serce; ale Bóg jest opoką serca oraz moim udziałem na wieki. 27 Gdyż dalecy od Ciebie - zginą; zatracisz każdego odstępcę od Ciebie. 28 Zaś mnie jest miłą bliskość Boga; w Panu, WIEKUISTYM, pokładam moją ufność, by wysławiać wszystkie Twoje sprawy.
  • Oz 2:6-7 : 6 Nad jej dziećmi też się nie ulituję, ponieważ są dziećmi nierządu. 7 Bo ich matka była rozpustną, sprośną ich rodzicielka; gdyż mówiła: Pójdę za moimi zalotnikami, którzy mi dostarczają mego chleba i mojej wody, mej wełny i mego lnu, mojej oliwy i mych napojów.
  • Oz 5:15-6:1 : 15 Pójdę i wrócę na Moje miejsce, do czasu aż odpokutują i będą szukać Mojego oblicza; do Mnie zatęsknią w swej niedoli. 1 Chodźcie, wróćmy do WIEKUISTEGO; bo On rozszarpał i On nas też uleczy; On zranił i On opatrzy.
  • Hbr 12:5-9 : 5 Zapomnieliście też o zachęcie, która jest wam przedkładana jako dzieciom: Moje dziecko, nie lekceważ karcenia Pana, ani nie bądź bez sił, kiedy jesteś przez niego doświadczany. 6 Bo kogo Pan miłuje tego uczy, a każde dziecko, które przyjmuje to ćwiczy. 7 Jeśli znosicie to wychowywanie dzieci, Bóg jest wam dany jako dzieciom; bo co to za dziecko, którego ojciec nie uczy? 8 Zaś jeśli żyjecie bez wychowywania, którego wszyscy stali się uczestnikami, zatem jesteście nieślubnymi, a nie dziećmi. 9 Wcześniej mieliśmy jako wychowawców ojców naszej cielesnej natury i ich szanowaliśmy; czyż nie daleko bardziej winniśmy być posłuszni Ojcu duchów, abyśmy żyli? 10 Gdyż tamci wychowywali na niewiele dni, według tego, jak im się wydawało; zaś Ten wychowuje dla korzyści, aż do otrzymania swojej części Jego świętości. 11 A każde wychowywanie przeciw temu, co jest obecnie, nie wydaje się być radością, ale udręką. Ale potem wydaje pokojowo usposobiony owoc sprawiedliwości tym, którzy są przez nie wyćwiczeni.
  • Ap 3:10 : 10 Ponieważ zachowałeś słowo mej wytrwałości także ja cię zachowam od czasu doświadczenia, który ma przyjść na cały zamieszkały świat, by doświadczyć mieszkających na ziemi.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 71Błogo mi, że byłem poniżony, bowiem nauczyłem się Twoich ustaw.

  • Ps 119:65-66
    2 wersety
    79%

    65Wyświadczyłeś dobro Twemu słudze, WIEKUISTY, według Twojego słowa.

    66Naucz mnie dobrego smaku i wiedzy, bo zawierzyłem Twoim przykazaniom.

  • 77%

    101Wstrzymaj moje nogi od wszelkiej złej drogi, abym zachował Twoje słowo.

    102Nie odstępuję od Twoich praw, ponieważ Ty mnie prowadzisz.

  • 77%

    157Liczni są moi wrogowie i prześladowcy, ale od Twoich świadectw nie zboczyłem.

    158Widziałem odstępców, którzy nie przestrzegają Twojego słowa oraz się oburzyłem.

    159Patrz, że umiłowałem Twoje przykazania,WIEKUISTY, daj mi żyć według Twoich wyroków.

  • 56Oto wszystko co mi pozostało – to, że przestrzegam Twych przepisów.

  • Ps 119:75-76
    2 wersety
    77%

    75Wiedziałem, WIEKUISTY, że sprawiedliwe są Twe wyroki; że słusznie mnie upokorzyłeś.

    76Niech Twoja łaska mnie pocieszy, według słowa danego Twemu słudze.

  • 76%

    106Przysiągłem i dotrzymam – strzec sprawiedliwych Twoich wyroków.

    107Jestem bardzo znękanym, WIEKUISTY, daj mi żyć według Twojego słowa.

  • Ps 119:8-11
    4 wersety
    76%

    8Będę strzegł Twoich ustaw; tylko mnie nie opuszczaj na zbyt długo.

    9Czym młodzieniec oczyści swoją ścieżkę? Przestrzeganiem Twojego słowa.

    10Całym sercem Cię pragnę; od Twych przepisów nie daj mi zboczyć.

    11W moim sercu zawarłem Twoje słowo, abym Tobie nie zgrzeszył.

  • 75%

    167Moja dusza strzeże Twoich świadectw, bo je bardzo umiłowałem.

    168Strzegę przykazań i Twoich świadectw, bo wszystkie moje drogi są przed Tobą.

  • 110Niegodziwi zastawili na mnie sidła, lecz nie zboczyłem od Twych przepisów.

  • Ps 119:58-61
    4 wersety
    75%

    58Przed Twym obliczem modlę się całym sercem; zmiłuj się nade mną według Twojego słowa.

    59Rozważam moje drogi oraz zwracam moje kroki ku Twym świadectwom.

    60Spieszę a nie zwlekam, przestrzegać Twoich przykazań.

    61Oplotły mnie więzy niegodziwych, ale nie zapomniałem Twego Prawa.

  • 176Tułam się jak zbłąkana owca, odszukaj Twojego sługę, bowiem nie zapomniałem Twych przykazań.

  • 143Przyszły na mnie niedola i ucisk, lecz Twoje przykazania są mą rozkoszą.

  • 92Gdyby Twoje Prawo nie była mą rozkoszą – byłbym zginął w mojej niedoli.

  • 50To jest moja pociecha w mej niedoli, że Twoje słowo da mi żyć.

  • 22Bo przestrzegałem dróg WIEKUISTEGO i nie byłem odstępcą od mojego Boga.

  • Ps 119:68-69
    2 wersety
    74%

    68Ty jesteś dobry i dobroczynny; naucz mnie Twoich ustaw.

    69Zuchwalcy knują przeciw mnie fałsz, a ja całym sercem strzegę Twoich przepisów.

  • 21WIEKUISTY mnie wynagradza według mojej sprawiedliwości, odpłaca mi według czystości moich rąk.

  • Ps 119:5-6
    2 wersety
    73%

    5Oby moje drogi były skierowane na przestrzeganie Twoich ustaw.

    6Wtedy się nie powstydzę, kiedy będę uważał na wszystkie Twe przykazania.

  • 87Nieomal zgładzili mnie z ziemi, ale Twoich przepisów nie rzuciłem.

  • Ps 119:21-22
    2 wersety
    73%

    21Gromisz dumnych, przeklętych; tych, co zbaczają od Twych przepisów.

    22Zrzuć ze mnie szyderstwo i wzgardę, ponieważ strzegę Twoich świadectw.

  • 18Karcił, karcił mnie PAN, ale nie poddał mnie śmierci.

  • Ps 119:33-34
    2 wersety
    73%

    33Okaż mi, WIEKUISTY, drogę Twoich ustaw, abym jej strzegł aż do końca.

    34Daj mi rozum, a będę strzec Twojego prawa i je zachowam całym sercem.

  • 7Nienawidzę oddanych próżnym marnościom, ponieważ ja ufam WIEKUISTEMU.

  • 10Wierzyłem, kiedy wołałem: Jak bardzo jestem biedny.

  • 72%

    1Ja jestem tym mężem, co widział nędzę pod biczem Jego zagniewania.

  • 146Wzywam Cię dopomóż mi, niech Twoich świadectw przestrzegam.

  • 16Twoimi ustawami się zachwycam oraz nie zapominam Twoich słów.

  • 161Niewinnie ścigają mnie książęta, bo przed Twoim słowem drży moje serce.

  • 141Poniżony jestem oraz wzgardzony, ale nie zapomniałem Twych przykazań.

  • 78Niech się zawstydzą zuchwalcy, bowiem niewinnie mnie gnębią; ale ja rozmyślam o Twych przepisach.

  • 153Popatrz na moją nędzę i mnie wyswobodź, bowiem nie zapomniałem Twego Prawa.

  • 63Jestem towarzyszem dla wszystkich, którzy się Ciebie boją i zachowują Twe przepisy.