Ksiega Psalmów 119:50
To jest moja pociecha w mej niedoli, że Twoje słowo da mi żyć.
To jest moja pociecha w mej niedoli, że Twoje słowo da mi żyć.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
107Jestem bardzo znękanym, WIEKUISTY, daj mi żyć według Twojego słowa.
74Twoi czciciele widzą mnie i się cieszą, bo oczekuję Twego słowa.
75Wiedziałem, WIEKUISTY, że sprawiedliwe są Twe wyroki; że słusznie mnie upokorzyłeś.
76Niech Twoja łaska mnie pocieszy, według słowa danego Twemu słudze.
77Niech Twoje miłosierdzie na mnie przyjdzie, abym żył; bo Twoja nauka stała się mą rozkoszą.
153Popatrz na moją nędzę i mnie wyswobodź, bowiem nie zapomniałem Twego Prawa.
154Broń mojej sprawy i mnie wyswobodź; daj mi żyć według Twojego słowa.
49Pamiętaj Twojemu słudze o słowie, którego kazałeś mi wypatrywać.
19Kiedy myśli ścierają się w moim wnętrzu, Twoje pocieszenia rozweselają mą duszę.
25Przylgnęła do prochu moja dusza, ożywisz mnie według Twojego słowa.
81Moja dusza spragniona jest Twojego zbawienia, ufam Twojemu słowu.
82Moje oczy są spragnione Twojego słowa, gdy mówię: Kiedy mnie pocieszysz?
143Przyszły na mnie niedola i ucisk, lecz Twoje przykazania są mą rozkoszą.
52Wspominam odwieczne Twe wyroki, BOŻE, i się pocieszam.
28W smutku rozpłynęła się moja dusza; podźwignij mnie według Twojego słowa.
40Oto pragnę Twoich przepisów; daj mi żyć w Twojej sprawiedliwości.
41Niech przyjdą na mnie Twoje łaski, WIEKUISTY, i Twa pomoc według Twojego słowa.
42A tym, którzy mi urągają – dam odpowiedź, gdyż ufam Twojemu słowu.
43Zbyt długo nie pozbawiaj mych ust słowa prawdy, gdyż oczekuję Twych wyroków.
159Patrz, że umiłowałem Twoje przykazania,WIEKUISTY, daj mi żyć według Twoich wyroków.
11Dla Twojego Imienia,WIEKUISTY, zachowasz moje życie;w Twojej sprawiedliwości wyprowadzisz z niedoli moją duszę.
92Gdyby Twoje Prawo nie była mą rozkoszą – byłbym zginął w mojej niedoli.
93Nigdy nie zapomnę Twych przepisów, bo przez nie dajesz mi żyć.
7Nienawidzę oddanych próżnym marnościom, ponieważ ja ufam WIEKUISTEMU.
71Błogo mi, że byłem poniżony, bowiem nauczyłem się Twoich ustaw.
88Daj mi żyć według Twojej łaski, abym zachował świadectwo Twoich ust.
149Według Twojej łaski wysłuchaj mojego głosu, WIEKUISTY, daj mi żyć według Twojego wyroku.
67Zanim byłem upokorzony błądziłem, ale teraz strzegę Twojego słowa.
18Boleje we mnie serce, słabe jest ukojenie dla smutku!
156Wielkie jest Twoje miłosierdzie, WIEKUISTY, daj mi żyć według Twoich wyroków.
116Wspieraj mnie według Twojego słowa, a będę żył, i w mojej nadziei mnie nie zawstydzaj.
18Karcił, karcił mnie PAN, ale nie poddał mnie śmierci.
170Oby doszła przed Ciebie ma modlitwa, ocal mnie według Twojego słowa.
174Tęsknię do Twojego zbawienia, WIEKUISTY, a Twe Prawo jest mą rozkoszą.
11W moim sercu zawarłem Twoje słowo, abym Tobie nie zgrzeszył.
58Przed Twym obliczem modlę się całym sercem; zmiłuj się nade mną według Twojego słowa.
17Mnożą się udręczenia mego serca; wyprowadź mnie z moich utrapień.
56Oto wszystko co mi pozostało – to, że przestrzegam Twych przepisów.
20Jak mnie wystawiałeś na liczne i zgubne utrapienia, tak znowu mnie ożywiałeś, i znowu wydobywałeś z przepaści ziemi.
21Wzmagałeś moją wielkość i nieraz mnie pocieszałeś.
16Panie! Pozwól mi wyzdrowieć i ożyć. Przez nie się żyje i jedynie w nich jest życie mojego ducha.
9Nie wydałeś mnie w moc wroga, a me nogi postawiłeś na rozległej przestrzeni.
10Zlituj się nade mną, WIEKUISTY, gdyż mi biada; od żałoby zamroczyło się moje oko, moja dusza i moje życie.
20Spójrz, WIEKUISTY, jak mi ciasno oraz jak wrze me wnętrze. W moim łonie przewraca się serce, gdyż jestem krnąbrna i byłam krnąbrna. Na zewnątrz miecz osierocał, a wewnątrz mór.
21Słyszeli jak jęczałam, lecz nie było nikogo, kto by mnie pocieszył; wszyscy moi przyjaciele usłyszeli o moim nieszczęściu oraz się uradowali, że Sam to uczyniłeś. Sprowadzisz dzień, który zapowiedziałeś, a wtedy będą podobni do mnie.
114Ty jesteś moją obroną i tarczą; ufam Twojemu słowu.
4Z powodu okrzyku wroga, wobec ucisku złoczyńcy; bo biedę na mnie zwalają oraz zawzięcie mnie ścigają.
38Utwierdź Twoje słowo Twojemu słudze, który się oddał bogobojności.
17Zlej łaskę na Twojego sługę, abym żył oraz zachował Twoje słowa.
162Cieszę się Twoim słowem, tak jak ten, co znalazł wielką zdobycz.