Ksiega Przyslów 19:13
Nieszczęściem dla ojca jest głupi syn, a swarliwość kobiety jak stale cieknąca rynna.
Nieszczęściem dla ojca jest głupi syn, a swarliwość kobiety jak stale cieknąca rynna.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
25Strapieniem dla ojca jest głupi syn i gorzką troską dla swojej rodzicielki.
14Dom i mienie jest spuścizną po ojcach; a darem WIEKUISTEGO jest rozumna żona.
15Cieknąca wciąż rynna w dżdżystym dniu oraz swarliwa kobieta podobne są do siebie.
1Przypowieści Salomona. Mądry syn sprawia ojcu radość; a syn głupi jest zgryzotą matki.
18Zapalczywy człowiek wszczyna swary, a pobłażliwy uśmierza zwadę.
19Droga opieszałego jest jak cierniowy płot, a ścieżka prawych jest równa.
20Mądry syn jest pociechą ojca, a człek głupi lekceważy swą matkę.
21Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.
21Kto spłodził głupca – spłodził go na swoje utrapienie; ojciec nikczemnika nie będzie się cieszył.
29Kto miesza we własnym domu w dziedzictwie otrzyma wiatr; głupi zostanie sługą tego, kto jest mądrego serca.
19Lepiej zamieszkać w pustej ziemi, niż z kobietą swarliwą i złośliwą.
20W siedzibie mędrca jest drogocenny skarb i oliwa, a głupi człowiek go marnuje.
13Ona, pani głupota, jest namiętna, błaźnica bez jakiejkolwiek wiedzy.
9Lepiej mieszkać na okapie dachu, niż we wspólnym domu ze swarliwą kobietą.
5Głupiec gardzi napominaniem ojca, a kto zwraca uwagę na przestrogę – nabierze rozumu.
6W domu sprawiedliwego jest wiele zapasów; a w dorobku niegodziwca panuje zamieszanie.
15Jeśli do serca chłopca przylgnęła głupota – rózga napomnienia oddali ją od niego.
12Gniew króla jest jak ryk lwa, a jego łaska jak rosa na roślinności.
13Kto dobro odpłaca złem – z tego domu zło nie odejdzie.
14Kiedy wszczyna się kłótnia, to jakby ktoś rozpętał fale; więc zaniechaj jej zanim wybuchnie zwada.
3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.
18Jeśli ktoś miał rozpustnego oraz krnąbrnego syna, który nie słucha głosu swojego ojca i głosu swojej matki; karcili go, ale ich nie słuchał;
24Lepiej mieszkać na okapie dachu, niż ze swarliwą kobietą we wspólnym domu.
13Już go ogarniają bóle rodzącej! O, niemądre dziecko! Nadszedł czas, lecz go nie starcza do porodu.
26Kto ograbia ojca oraz wypędza matkę – jest synem, który hańbi oraz przynosi wstyd.
27Mój synu, nie słuchaj takich nauk, które chcą odwieść od rozumnych przestróg.
1Mądry syn przyjmuje ojcowskie napomnienie, a szyderca nie słucha surowej mowy.
1Mądrość kobiet buduje ich dom, lecz głupota burzy go swoimi rękami.
18Karć syna dopóki jeszcze nadzieja, i nie zwracaj uwagi na jego krzyki.
19Kto się unosi gniewem – musi odpuścić karę; bo zamiast ocalić, uczynisz go jeszcze gorszym.
17Karć twojego syna, a użyczy ci pokoju oraz da rozkosz twojej duszy.
22Człowiek pochopny do gniewu wznieca swary, a zapalczywy dopuszcza się wielu występków.
3Kto miłuje mądrość – sprawia radość swojemu ojcu; a kto się ugania za nierządnicami – trwoni mienie.
24Kto powściąga swą rózgę – nienawidzi swojego syna; lecz kto go miłuje zawczasu go karci.
1Lepszy suchy kęs, a przy nim spokój; niż dom pełen mięsa i kłótnie.
2Rozumny sługa zapanuje nad gnuśnym synem i weźmie udział w dziedzictwie pośród braci.
13Lepszy młodzieniec ubogi, a mądry niż król stary, a głupi, który już jest niezdolny przyjmować przestrogi.
6Bo syn lży ojca, córka powstaje przeciwko swojej matce, synowa przeciw swojej teściowej. Domownicy człowieka są jego nieprzyjaciółmi.
6Wargi głupca wszczynają kłótnie, a jego usta pobudzają do bijatyk.
9Gdy spór toczy mędrzec z głupcem, czy ten się gniewa, czy śmieje – nie daje spokoju.
3Jest zaszczytem dla męża, gdy stroni od kłótni, bo każdy głupiec je wszczyna.
17Porywczy dopuszcza się niedorzeczności, ale podstępny człowiek jest znienawidzony.
7Rozumnym jest ten, kto zachowuje Naukę; a kto się łączy z marnotrawcami – hańbi swojego ojca.
11Stań się mądrym, Mój synu, rozraduj Moje serce; abym temu, co mi urąga mógł odpowiedzieć:
24Głośno się raduje ojciec sprawiedliwego; kto zrodził mędrca – cieszy się z niego.
8Posłuchaj, Mój synu, napomnienia twojego ojca i nie zaniechaj nauki twojej matki.
3Kamień ma ciężar, a piasek wagę – ale gniew głupca jest cięższy od tych obu.
10Pycha wznieca tylko swary; a mądrość jest u tych, którzy się naradzają.
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
15Rózga i napomnienie daje mądrość, a rozpasany chłopiec hańbi swoją matkę.