Ksiega Przyslów 19:14
Dom i mienie jest spuścizną po ojcach; a darem WIEKUISTEGO jest rozumna żona.
Dom i mienie jest spuścizną po ojcach; a darem WIEKUISTEGO jest rozumna żona.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
13Nieszczęściem dla ojca jest głupi syn, a swarliwość kobiety jak stale cieknąca rynna.
1Mądrość kobiet buduje ich dom, lecz głupota burzy go swoimi rękami.
22Kto znalazł dobrą żonę – znalazł szczęście i dostąpił łaski od WIEKUISTEGO.
16Nadobna niewiasta zyskuje cześć, tak jak łupieżcy zyskują bogactwo.
29Kto miesza we własnym domu w dziedzictwie otrzyma wiatr; głupi zostanie sługą tego, kto jest mądrego serca.
15Lenistwo pogrąża w głęboki sen, więc dusza gnuśnego musi łaknąć.
3Twoja żona jakby bujna winorośl w obrębie twojego domu; twoi synowie jakby różdżki oliwne wkoło twego stołu.
5Głupiec gardzi napominaniem ojca, a kto zwraca uwagę na przestrogę – nabierze rozumu.
6W domu sprawiedliwego jest wiele zapasów; a w dorobku niegodziwca panuje zamieszanie.
19Lepiej zamieszkać w pustej ziemi, niż z kobietą swarliwą i złośliwą.
20W siedzibie mędrca jest drogocenny skarb i oliwa, a głupi człowiek go marnuje.
9Lepiej mieszkać na okapie dachu, niż we wspólnym domu ze swarliwą kobietą.
27Czuwa nad porządkiem swojego domu i chleba próżniactwa nie jada.
28Jej synowie występują i nazywają ją szczęśliwą, a jej mąż ją wysławia:
2Rozumny sługa zapanuje nad gnuśnym synem i weźmie udział w dziedzictwie pośród braci.
4Dzielna kobieta jest koroną swojego męża; ale niczym zgnilizna w jego kościach – gnuśna.
21Spuścizna zdobyta z początku szybko – nie będzie błogosławiona na końcu.
10Dzielną kobietę – któż ją znajdzie? Daleko ponad korale sięga jej wartość.
11Na niej polega serce męża, i nie zabraknie mu dobytku.
18Niech twa krynica będzie błogosławiona, byś się cieszył kobietą twojej młodości.
20Mądry syn jest pociechą ojca, a człek głupi lekceważy swą matkę.
18Kpiący przyswajają sobie głupotę, a rozumni uwieńczają się wiedzą.
6Nie zaniechaj jej, a będzie cię strzec; umiłuj ją, a cię ochroni.
7Pierwszą rzeczą jest Mądrość; nabieraj mądrości i całym swoim dobytkiem nabieraj roztropności.
24Lepiej mieszkać na okapie dachu, niż ze swarliwą kobietą we wspólnym domu.
9niepłodną domu sadza jako matkę, która cieszy się dziećmi. HALLELUJA!
11Mądrość jest równie dobrą jak majętność; jest ona zaletą dla tych, którzy widzą słońce.
16Po jej prawicy długie życie, a w jej lewicy bogactwo i chwała.
17Jej drogi są uroczymi drogami, a pomyślność na wszystkich jej ścieżkach.
22Prawy przekazuje dziedzictwo swym wnukom; a mienie grzesznego jest przechowane dla sprawiedliwych.
13Ona, pani głupota, jest namiętna, błaźnica bez jakiejkolwiek wiedzy.
14Na tronie, na wyżynach miasta, zasiada u wejścia do swego domu,
3Kto miłuje mądrość – sprawia radość swojemu ojcu; a kto się ugania za nierządnicami – trwoni mienie.
30Ułudą jest wdzięk, a piękność ulotna; lecz bogobojna niewiasta godna jest chwały.
31Oddajcie jej owoc jej rąk, a w bramach niechaj ją sławią jej czyny.
25Strapieniem dla ojca jest głupi syn i gorzką troską dla swojej rodzicielki.
23pod nienawidzącą, gdy jeszcze idzie za mąż i służebnicą, gdy odziedzicza po swej pani.
1Przypowieści Salomona. Mądry syn sprawia ojcu radość; a syn głupi jest zgryzotą matki.
24Koroną mądrych jest ich bogactwo, a głupota głupich pozostaje głupotą.
3Dom bywa zbudowany mądrością, a utwierdzony roztropnością.
3Oto dzieci są darem WIEKUISTEGO, owoc nagrodą życia.
23Jej mąż jest poważany w bramach, gdy zasiada ze starszyzną kraju.
13Szczęśliwy człowiek, który dostąpił Mądrości; człowiek, który pozyskał rozwagę.
22Błogosławieństwo WIEKUISTEGO – ono wzbogaca, a własny trud nie może do tego nic dodać.
9Uroczym wieńcem otoczy twoją głowę i obdarzy cię wspaniałą koroną.
26Gdyż przez nierządną kobietę schodzi się aż do bochenka chleba; a wiarołomna kobieta usidla i cenne życie.
24Głośno się raduje ojciec sprawiedliwego; kto zrodził mędrca – cieszy się z niego.
30Poślubisz sobie żonę, a kto inny się z nią położy; zbudujesz dom, ale w nim nie zamieszkasz; zasadzisz winnicę, ale nie będziesz z niej używał.
21Kto spłodził głupca – spłodził go na swoje utrapienie; ojciec nikczemnika nie będzie się cieszył.