Ksiega Przyslów 9:13
Ona, pani głupota, jest namiętna, błaźnica bez jakiejkolwiek wiedzy.
Ona, pani głupota, jest namiętna, błaźnica bez jakiejkolwiek wiedzy.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
14Na tronie, na wyżynach miasta, zasiada u wejścia do swego domu,
15by przywoływać tych, którzy przechodzą drogą, a chodzą prosto po swoich ścieżkach.
16Kto bezrozumny, niech tu wstąpi! A kto bezmyślny, do tego powiada:
11Burzliwa ona i niesforna; jej nogi nie mogą jej utrzymać w domu.
12Czyha na ulicy, na rynkach oraz na każdym zakręcie.
1Mądrość kobiet buduje ich dom, lecz głupota burzy go swoimi rękami.
3Wysłała Swoje służebnice i wzywa, stojąc na wierzchołku wyżyn miasta:
4Kto bezrozumny niech tu wejdzie! A kto bezmyślny, do tego powiada:
20Mądrość głośno woła na ulicy, na rynkach podnosi swój głos.
21Po zgiełkliwych rogach nawołuje, mówi przy wrotach bram, wszędzie w mieście wygłasza swoje mowy.
22Bezmyślni! Jak długo będziecie miłowali bezmyślność? Szydercy! Jak długo będziecie mieli upodobanie w szyderstwie; a nierozsądni będą nienawidzić poznania?
13Nieszczęściem dla ojca jest głupi syn, a swarliwość kobiety jak stale cieknąca rynna.
14Dom i mienie jest spuścizną po ojcach; a darem WIEKUISTEGO jest rozumna żona.
9Lepiej mieszkać na okapie dachu, niż we wspólnym domu ze swarliwą kobietą.
6Szyderca daremnie szuka mądrości; jednak dla rozumnego poznanie jest możliwe.
7Trzymaj się z dala od głupiego człowieka, bowiem nie zauważysz tam niczego, co by pochodziło z rozsądnych ust.
8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.
12Jeżeli jesteś mądry – bądź mądry dla siebie; zaś jeśli jesteś szydercą – sam to poniesiesz.
16Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
9Nic nie mów w uszy głupca, bo on ma tylko pogardę dla twoich rozumnych słów.
7Mądrość jest niedościgłą dla głupca; w bramie nie otwiera on swoich ust.
22Piękna kobieta pozbawiona rozsądku jest jak złoty kolczyk w ryju świni.
15Cieknąca wciąż rynna w dżdżystym dniu oraz swarliwa kobieta podobne są do siebie.
9Gdy spór toczy mędrzec z głupcem, czy ten się gniewa, czy śmieje – nie daje spokoju.
23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.
17Bo Bóg pozbawił ją mądrości i nie użyczył jej rozumu.
16Mądry się obawia i stroni od złego; a głupi się unosi i czuje się bezpiecznym.
19Lepiej zamieszkać w pustej ziemi, niż z kobietą swarliwą i złośliwą.
6Porzućcie to, nierozważni, a będziecie żyli; chodźcie prosto po drodze roztropności.
13Początek mowy jego ust to głupota, a koniec jego słów to szał złowrogi.
14Głupi mnoży tylko słowa, bo przecież człowiek nie wie, co będzie i co się po nim stanie. Kto mu to powie?
15Trud głupców ich nuży, i żaden nie zna nawet drogi, która prowadzi do miasta.
18Kpiący przyswajają sobie głupotę, a rozumni uwieńczają się wiedzą.
21Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.
5Lekkomyślni, zastanówcie się nad przezornością, a wy, ograniczeni, zrozumcie co rozsądne!
25Strapieniem dla ojca jest głupi syn i gorzką troską dla swojej rodzicielki.
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
6Jak wzniosłe są Twoje dzieła, WIEKUISTY, i niezmiernie głębokie Twe zamysły.
17Spokojne słowa mędrców winny być wysłuchane prędzej, niż krzyk przewodniczącego wśród głupców.
3Po jakiejkolwiek drodze chodzi głupi brakuje mu rozumu, i rozpowiada wszystkim, że jest głupim.
8Rozumny sercem przyjmuje przykazania; kto jednak jest głupich ust – upada.
11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
2Stoi na wierzchołkach wyżyn, przy ścieżce i na rozstaju dróg,
14Mędrcy ukrywają swą mądrość; a usta głupca to bliska ruina.
24Lepiej mieszkać na okapie dachu, niż ze swarliwą kobietą we wspólnym domu.
26Znalazłem też kobietę bardziej gorzką niż śmierć; jest ona podobna do potrzasku, jej serce do sieci, a jej ręce do kajdan. Kogo sobie Bóg upodobał tego od niej ocala, ale grzesznik bywa przez nią pojmany.
2Głupiec nie pożąda rozsądku, a tylko tego, co mu objawia jego serce.
6Chwieją się jej manowce, byś nie wyrównał sobie drogi życia; nie zdołasz jej poznać.
27Gdyż nierządnica jest głębokim dołem, a obca ciasną studnią.
22Zatem idzie za nią, idzie jak byk do rzeźni i jak przestępca przywiązany do swoich pęt,