Ksiega Hioba 39:17
Bo Bóg pozbawił ją mądrości i nie użyczył jej rozumu.
Bo Bóg pozbawił ją mądrości i nie użyczył jej rozumu.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
14Ona znosi swe jaja na ziemi, po czym daje się im wygrzewać w piasku.
15Nie pamięta, że może je zgnieść ludzka noga oraz zadeptać dzicz stepu.
16Srogo postępuje ze swoimi młodymi, jakby były nie jej; a jeśli jej trud jest daremny – nie zaznaje trwogi.
18Przy pierwszej sposobności unosi się wysoko, urąga z konia i jego jeźdźca.
18Nikt jej nie poprowadził ze wszystkich dzieci, które urodziła; nikt nie wspierał jej ręki ze wszystkich dzieci, które wychowała.
19Jakże liczne były twe przypadłości – kto cię wystarczająco pożałuje? Spustoszenie oraz zburzenie, głód i oręż – kto cię pocieszy?
28Bowiem to naród pozbawiony roztropności i nie ma w nich rozsądku.
13Ona, pani głupota, jest namiętna, błaźnica bez jakiejkolwiek wiedzy.
14Na tronie, na wyżynach miasta, zasiada u wejścia do swego domu,
20Mądrość – skąd ona przychodzi i gdzie jest miejsce poznania?
2Zaprawdę, ja jestem bardziej niedoświadczony, niż którykolwiek mąż i nie posiadam nawet rozumu pospolitego człowieka.
3Nie nauczyłem się też mądrości, więc jak miałbym posiadać wiedzę o Świętym?
12Ale mądrość – gdzie ją znaleźć? I gdzie jest siedlisko poznania?
17która opuściła druha swojej młodości i zapomniała przymierza swego Boga.
18Gdyż wraz ze swoim domem nachyla się ku śmierci, a jej manowce prowadzą do cieni.
4Bo zamknąłeś ich serce dla zrozumienia; dlatego im nie pozwolisz mnie przemóc.
13Czyż nie jestem zupełnie pozbawiony oparcia, a wytrwałość usunięto daleko ode mnie?
35że Ijob nierozsądnie mówi, a jego słowa nie są roztropne.
16Co po pieniądzach w ręku głupca? Czy są do kupna mądrości? Nie wystarcza mu do tego rozumu.
13Znowu powiecie: My znaleźliśmy mądrość; tylko Bóg rozwiewa wątpliwości, a nie człowiek.
6Chwieją się jej manowce, byś nie wyrównał sobie drogi życia; nie zdołasz jej poznać.
19WIEKUISTY ugruntował ziemię Mądrością, a niebiosa utrwalił rozwagą.
13Ale u Niego samego jest tylko mądrość i moc, Jego jest rada i roztropność.
5Ponieważ i łania rodzi na polu, i porzuca, kiedy nie ma zieleni.
6Jak wzniosłe są Twoje dzieła, WIEKUISTY, i niezmiernie głębokie Twe zamysły.
30Nie ma mądrości, rozumu, ani rady wobec WIEKUISTEGO.
2Nie słucha żadnego głosu i napomnienia nie przyjmuje. Nie polega na WIEKUISTYM, do swego Boga się nie zbliża.
1Mądrość kobiet buduje ich dom, lecz głupota burzy go swoimi rękami.
36Kto złożył w ukrytym miejscu mądrość, kto udzielił rozumowi bystrości?
9Nie zawsze znakomici są mądrzy; nie zawsze starcy rozumieją oceny.
22Piękna kobieta pozbawiona rozsądku jest jak złoty kolczyk w ryju świni.
3Nazywacie waszych braci: Ammi; a wasze siostry: Racham !
20Odejmuje mowę nieodmiennym i pozbawia starców zdrowego sądu.
12Jednak półgłówek nabiera rozumu i ze źrebięcia dzikiego osła przeradza się w człowieka.
22Gdyż bezrozumny Mój naród Mnie nie poznał. To dzieci nierozważne i nieroztropne. Biegli są do czynienia złego, lecz dobrego nie potrafią spełnić.
18Raczej, od mej młodości, podrastała mi jako ojcu, a z łona mojej matkiprzewodziłem wdowie.
9Zatem mędrcy zostaną pohańbieni, zgnębieni i usidleni; oto są ci, co pomiatali słowem WIEKUISTEGO, więc jaka im mądrość została?
17Doradców uprowadza boso, a sędziów ogłupia.
4Kto bezrozumny niech tu wejdzie! A kto bezmyślny, do tego powiada:
1Zaprawdę, Mądrość woła, a roztropność podnosi swój głos.
11Burzliwa ona i niesforna; jej nogi nie mogą jej utrzymać w domu.
6Nie zaniechaj jej, a będzie cię strzec; umiłuj ją, a cię ochroni.
10Ponieważ nie zamknęła bram mojego matczynego łona oraz nie skryła nędzy przed mymi oczami.
14Daj im WIEKUISTY, co im zamierzasz dać! Daj im niepłodne łono i wyschłe piersi!
6Bowiem tylko WIEKUISTY użycza Mądrości, z Jego ust pochodzi poznanie i roztropność.
19Bo mądrość tego świata jest głupotą u Boga, ponieważ jest napisane: Ten, który łapie mądrych w ich chytrości.
57nie użyczając jej błony, która z niej wychodzi i dzieci, które rodzi; bowiem pożre je skrycie w niedostatku wszystkiego, w oblężeniu oraz ściśnieniu, którym ściśnie cię twój wróg w twoich bramach.
16Kraina Umarłych, niepłodne łono, ziemia nienasycona wodą oraz ogień, nigdy nie mówią: Dosyć!
3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.
20jeśli nie błogosławiły mi jego biodra i nie zagrzewał się wełną moich owiec;