Ksiega Hioba 12:17
Doradców uprowadza boso, a sędziów ogłupia.
Doradców uprowadza boso, a sędziów ogłupia.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
18Zwalnia więzy królów oraz nakłada pęta na ich biodra.
19Kapłanów wyprowadza boso oraz niweczytych, co wydają się silnie utrwaleni.
20Odejmuje mowę nieodmiennym i pozbawia starców zdrowego sądu.
21Wylewa wzgardę na szlachetnie urodzonych, a pas potężnych rozluźnia.
22Z ciemności odsłania ukryte tajnie i wydobywa na światło mrok.
23Daje wzrost narodom, by je następnie gubić; rozprzestrzenia narody, aby je uprowadzić.
24Odbiera rozum naczelnikom ludu i daje im błądzić po bezdrożnej pustyni.
25W ciemności, bez światła macają oraz każe im się zataczać jak pijanym.
15Hamuje wody, a wysychają; puszcza je, a podrywają ziemię.
16Tylko przy Nim potęga i trwałość; do Niego należy zwiedziony i zwodziciel.
12Niweczy knowania chytrych, by ich ręce nie zdziałały nic skutecznego.
13Przemądrych chwyta w ich własnej chytrości, więc zamysł przebiegłychjest chybiony.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
23On to obraca władców w nicość i unicestwia sędziów ziemi.
13Ale u Niego samego jest tylko mądrość i moc, Jego jest rada i roztropność.
25który niweczy znaki kłamców oraz czyni głupców z wróżbitów; który mędrców odrzuca do tyłu i czyni głupstwem ich wiedzę;
3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.
19Bo mądrość tego świata jest głupotą u Boga, ponieważ jest napisane: Ten, który łapie mądrych w ich chytrości.
7Zdzierstwo ogłupia mądrego, a serce psuje przekupstwo.
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
3Po jakiejkolwiek drodze chodzi głupi brakuje mu rozumu, i rozpowiada wszystkim, że jest głupim.
40Wylał hańbę na dostojników, zbłąkał ich pośród bezdrożnego stepu.
7Trzymaj się z dala od głupiego człowieka, bowiem nie zauważysz tam niczego, co by pochodziło z rozsądnych ust.
8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.
14wraz z królami i radcami ziemi, co wystawiali sobie ruiny.
16Co po pieniądzach w ręku głupca? Czy są do kupna mądrości? Nie wystarcza mu do tego rozumu.
12więc wirują wokoło według Jego planów, by na powierzchni całego kręgu ziemskiego uskutecznić wszystko, co im rozkazał.
16Dlatego Pan nie ucieszy się jego młodzieńcami oraz się nie zmiłuje nad jego sierotami i wdowami; bo wszystko jest obłudne i złośliwe, a każde usta mówią głupotę. Przy tym wszystkim nie odwróci się Jego gniew, a dłoń Jego będzie wciąż zawieszona.
24Rozumny ma mądrość przed sobą; a oczy głupca przebywają na krańcu ziemi.
3Jak oświeciłeś bezrozumnego i objawiłeś mu pełnię wiedzy!
21Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.
7Jego dzielne kroki się skracają i strąca go w przepaść jego własny zamiar.
10Głupcowi nie przystoi rozkoszne życie; a tym mniej niewolnikom rządzić panami.
24Koroną mądrych jest ich bogactwo, a głupota głupich pozostaje głupotą.
23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.
26Mądry król oddziela niegodziwych, a następnie puszcza po nich koło młockarni.
11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
17Ty jednak napełniłeś się sądem niegodziwego i dlatego mocno cię trzymają i sąd, i wyrok.
18A w istocie, On napełniał dobrem ich domy – chociaż zamysły niegodziwych dalekie są od moich.
22Aby poddał jego książęta swojej woli, a jego starszych nauczał mądrości.
23Spełnienie sprośności jest dla głupca jakby zabawką; tak jak czynu mądrości dla roztropnego męża.
17Aby odwieść człowieka od złego czynu i uchronić męża od pychy.
7Mądrość jest niedościgłą dla głupca; w bramie nie otwiera on swoich ust.
32Bowiem bezmyślnych zabija ich własny upór, a spokój gubi głupców.
11Przechodzi jak wicher i ciągnie dalej – lecz grzeszy ten, co własną siłę nazywa swoim bogiem.
23Gdy Jego bicz nagle zabija, jeszcze urąga rozpaczy niewinnych.
16Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
22Pod niewolnikiem, który zostaje królem; pod nikczemnikiem, który jest syty chleba;
10Zatem teraz rozmyślcie się królowie, ukorzcie się sędziowie ziemi.
9Zatem mędrcy zostaną pohańbieni, zgnębieni i usidleni; oto są ci, co pomiatali słowem WIEKUISTEGO, więc jaka im mądrość została?