Ksiega Przyslów 9:3

Biblia Gdanska (1632/1881)

Wysłała Swoje służebnice i wzywa, stojąc na wierzchołku wyżyn miasta:

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Prz 9:14 : 14 Na tronie, na wyżynach miasta, zasiada u wejścia do swego domu,
  • Prz 8:1-3 : 1 Zaprawdę, Mądrość woła, a roztropność podnosi swój głos. 2 Stoi na wierzchołkach wyżyn, przy ścieżce i na rozstaju dróg, 3 przy bramach oraz przy wrotach miast; u wejścia do drzwi rozlegają się jej wołania.
  • Ps 68:11 : 11 Pośród niego przebywały Twoje zastępy, w Swej dobroci przygotowałeś je dla biednego, Boże.
  • Prz 1:20-23 : 20 Mądrość głośno woła na ulicy, na rynkach podnosi swój głos. 21 Po zgiełkliwych rogach nawołuje, mówi przy wrotach bram, wszędzie w mieście wygłasza swoje mowy. 22 Bezmyślni! Jak długo będziecie miłowali bezmyślność? Szydercy! Jak długo będziecie mieli upodobanie w szyderstwie; a nierozsądni będą nienawidzić poznania? 23 Nawróćcie się na Moje napomnienie. Oto rozleję przed wami Mego Ducha i zapoznam was z Moimi słowami.
  • Mt 22:3-4 : 3 i wysłał swoje sługi, aby zaprosili zaproszonych na gody, ale nie chcieli przyjść. 4 Znowu wysłał inne sługi, mówiąc: Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem mój obiad, moje byki oraz co było tuczne zabito, i wszystko jest gotowe; chodźcie na gody.
  • Mt 22:9 : 9 zatem idźcie na drogi szlaków, a kogokolwiek znajdziecie, zaproście na gody.
  • Lk 11:49 : 49 Dlatego mądrość Boga i to powiedziała: Wyślę do nich proroków oraz apostołów, i wielu spośród nich zabiją, i będą prześladować;
  • Lk 14:17 : 17 Zatem w godzinie uczty wysłał swojego sługę, aby powiedział zaproszonym: Przychodźcie, bo wszystko jest już gotowe.
  • Lk 14:21-23 : 21 Więc kiedy sługa wrócił, oznajmił to swojemu panu. Wtedy pan domu, rozgniewawszy się, powiedział swojemu słudze: Wyjdź szybko na place i ulice miasta oraz wprowadź tu biednych, ułomnych, chromych i ślepych. 22 A sługa powiedział: Panie, stało się jak nakazałeś, a jeszcze jest miejsce. 23 Więc pan powiedział do sługi: Wyjdź na drogi i ogrodzenia oraz zmuszaj do wejścia, aby został zapełniony mój dom.
  • J 7:37 : 37 Zaś w ostatnim, wielkim dniu święta, Jezus stanął i zawołał, mówiąc: Jeśli ktoś pragnie, niech przychodzi do mnie i pije.
  • J 18:20 : 20 Jezus mu odpowiedział: Ja mówiłem otwarcie światu; ja zawsze nauczałem w bóżnicy oraz w Świątyni, gdzie zawsze schodzą się Żydzi, a w ukryciu niczego nie powiedziałem.
  • Rz 10:15 : 15 Albo jak mogliby głosić, jeśli nie zostali wysłani? Tak jak jest napisane: Jak piękne są nogi głoszących dobrą nowinę pokoju; tych, co głoszą szlachetną Ewangelię.
  • 2 Kor 5:20-21 : 20 Zatem z powodu Chrystusa jesteśmy jakby posłami Boga i przez nas wzywa. Prosimy z powodu Chrystusa zostańcie pojednani z Bogiem, 21 który tego, co nie poznał grzechu, z powodu nas grzechem uczynił, abyśmy w nim się stali sprawiedliwością Boga.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Prz 9:1-2
    2 wersety
    83%

    1Najwyższa Mądrość zbudowała sobie dom; wyciosała sobie siedem Swoich filarów.

    2Przyrządziła Swoje mięsiwo oraz zmieszała Swoje wino; zastawiła także Swój stół.

  • Prz 9:13-16
    4 wersety
    83%

    13Ona, pani głupota, jest namiętna, błaźnica bez jakiejkolwiek wiedzy.

    14Na tronie, na wyżynach miasta, zasiada u wejścia do swego domu,

    15by przywoływać tych, którzy przechodzą drogą, a chodzą prosto po swoich ścieżkach.

    16Kto bezrozumny, niech tu wstąpi! A kto bezmyślny, do tego powiada:

  • Prz 1:20-21
    2 wersety
    82%

    20Mądrość głośno woła na ulicy, na rynkach podnosi swój głos.

    21Po zgiełkliwych rogach nawołuje, mówi przy wrotach bram, wszędzie w mieście wygłasza swoje mowy.

  • Prz 8:1-3
    3 wersety
    82%

    1Zaprawdę, Mądrość woła, a roztropność podnosi swój głos.

    2Stoi na wierzchołkach wyżyn, przy ścieżce i na rozstaju dróg,

    3przy bramach oraz przy wrotach miast; u wejścia do drzwi rozlegają się jej wołania.

  • Prz 9:4-5
    2 wersety
    81%

    4Kto bezrozumny niech tu wejdzie! A kto bezmyślny, do tego powiada:

    5Chodźcie, zakosztujcie Mojego chleba oraz napijcie się wina, które zmieszałam.

  • Prz 7:10-13
    4 wersety
    79%

    10A oto naprzeciw niego, w stroju prostytutki, kobieta o przebiegłym sercu.

    11Burzliwa ona i niesforna; jej nogi nie mogą jej utrzymać w domu.

    12Czyha na ulicy, na rynkach oraz na każdym zakręcie.

    13Oto uchwyciła go i ucałowała; z bezwstydnym obliczem powiedziała do niego:

  • 26Będą zawodzić, i utyskiwać jej bramy, i zasiądzie ogołocona na ziemi.

  • Lm 1:1-2
    2 wersety
    73%

    1¶ Jakże samotna siadła osierocona jakby wdowa stolica niegdyś wielkiej ludności. Pani pomiędzy narodami, przywódczyni pośród krain zamieniła się w hołdownicę.

    2Więc rzewnie płacze w nocy, a po jej twarzy płyną łzy. Nie ma nikogo, kto by ją pocieszył, ze wszystkich jej zalotników; sprzeniewierzyli się jej wszyscy przyjaciele, stali się jej wrogami.

  • Ez 16:31-32
    2 wersety
    73%

    31Budując twoje wzniesieniana każdym rozstaju drogi i urządzając twe wyżyny na każdym placu, nie byłaś nawet jak ladacznica, która się targuje o zapłatę.

    32Ty, wszeteczna kobieto, która jesteś podległa swojemu mężowi, a brałaś od cudzych!

  • Prz 7:25-27
    3 wersety
    72%

    25Niech ku jej drogom nie zboczy twoje serce; nie tułaj się po jej ścieżkach.

    26Bo położyła dużo trupów, wielu tych wszystkich, których wymordowała.

    27Jej dom jest pełen dróg do Krainy Umarłych, prowadzących do komnat śmierci.

  • Ez 23:42-43
    2 wersety
    72%

    42I rozlegała się u niej wrzawa rozbawionego tłumu. A obok tych mężów, z masy ludów, sprowadzono także opojów z pustyni. Ci włożyli im naramienniki na ramiona, a na ich głowy wspaniałe korony.

    43Zatem powiedziałem: U tej zwiędłej, jeszcze dzieje się wszeteczeństwo! Właśnie teraz rozniesie się jej rozpusta – i tak się stało.

  • 8Przechodził on ulicą obok zakrętu i skierował swe kroki do domu takiej niewiasty.

  • 7Jak wiele wynosiła samą siebie i była rozwydrzona tak dajcie jej wiele udręki oraz smutku. Ponieważ mówi w swoim sercu: Siedzę jako królowa, wdową nie jestem, a smutku nie zobaczę.

  • So 3:1-3
    3 wersety
    72%

    1Biada przekornej i zbrukanej stolicy ciemięstwa!

    2Nie słucha żadnego głosu i napomnienia nie przyjmuje. Nie polega na WIEKUISTYM, do swego Boga się nie zbliża.

    3Wewnątrz, jej przywódcy są jak lwy ryczące; jej sędziowie jak wilki przed wieczorem, co nazajutrz nie obgryzają nawet kości.

  • Lm 1:8-10
    3 wersety
    72%

    8Jeruszalaim ciężko zgrzeszyła, dlatego się zamieniła w ohydę. Wzgardzili nią wszyscy, którzy ją czcili, bowiem ujrzeli jej hańbę; a ona sama jęczy i się odwraca.

    9Jej nieczystość na skrajach jej szat; nie wspomniała na swą przyszłość. Tak dziwnie spadła głęboko oraz nie ma nikogo, kto by ją pocieszył. WIEKUISTY! Spójrz na moją nędzę, gdyż tryumfuje wróg.

    10Ciemięzca wyciągnął swoją rękę na wszystkie jej skarby. Tak, widziała jak poganie wtargnęli do jej Świątyni; oni, o których rozkazałeś: Nie wolno im wchodzić do Twojego zboru.

  • 15Oto huczna stolica, która bezpiecznie panowała; która mniemała w swoim sercu: Ja i żadna więcej! A zamieniła się w pustkowie, w legowisko dla dziczy; tak, że każdy, kto obok niej przejdzie – syknie oraz potrząśnie ręką.

  • 70%

    7Jak źródło wylewa swe wody, tak i ono wylewa swą rozwiązłość; słychać w nim przemoc i grabież, a przede Mną ustawicznie boleść i udręczenia.

  • 70%

    4To z powodu niezliczonych sprośności nadobnej wszetecznicy, władającej czarami, co to usidlała narody swoim wszeteczeństwem, a plemiona swymi czarami.

  • 10Która to jest, co spogląda jak zorza poranna, piękna jak księżyc, czysta jak słońce, groźna jak zastępy pod chorągwiami?

  • 15Dlaczego Moja ulubiona jest w Moim domu, bo przecież z wieloma spełniła obrzydliwość! Czyżby poświęcone mięsiwa miały ją usunąć od ciebie? Naprawdę, wtedy byś się mogła cieszyć ze swej niegodziwości!

  • 35Dlatego, ladacznico, posłuchaj słowa WIEKUISTEGO!

  • 9Będą też nad nią płakać oraz uderzą się w pierś władcy ziemi; ci, co z nią szaleli i uprawiali prostytucję, gdy zobaczą dym jej pożogi.

  • 15Wykrzykujcie dokoła przeciw niemu: Poddał się! Runęły jego posady! Zburzone jego mury! Gdyż to jest pomsta WIEKUISTEGO; mścijcie się na nim! Jak czynił – tak jemu czyńcie!

  • 25Pobudowałaś sobie wyżyny na każdym rozstaju drogi. Uczyniłaś odrażającą swą piękność, rozkładając nogi przed każdym przechodniem, i w ten sposób mnożyłaś swoją sprośność.

  • 2Zatem wstanę oraz okrążę miasto. Po rynkach i po ulicach chcę szukać tego, którego umiłowała moja dusza; szukałam go, ale go nie znalazłam.

  • 14Jednak ona oddawała się jeszcze większej rozpuście; a gdy ujrzała wyrytych na murze mężów, malowane czerwienią wizerunki Kasdejczyków,

  • 29Stamtąd wypatruje żeru, jego oczy śledzą daleko,

  • 17Jej drogi są uroczymi drogami, a pomyślność na wszystkich jej ścieżkach.

  • 18Gdyż wraz ze swoim domem nachyla się ku śmierci, a jej manowce prowadzą do cieni.

  • 7Gdyż jego przelana krew jeszcze jest w jego wnętrzu; na nagą skałę ją wytoczyło, bowiem nie wylewano jej na ziemię, aby ją przykrył proch.