Ksiega Przyslów 14:18
Kpiący przyswajają sobie głupotę, a rozumni uwieńczają się wiedzą.
Kpiący przyswajają sobie głupotę, a rozumni uwieńczają się wiedzą.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
24Koroną mądrych jest ich bogactwo, a głupota głupich pozostaje głupotą.
15Zdrowy rozsądek zapewnia życzliwość, lecz droga zdrajców jest silna.
16Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
6Szyderca daremnie szuka mądrości; jednak dla rozumnego poznanie jest możliwe.
7Trzymaj się z dala od głupiego człowieka, bowiem nie zauważysz tam niczego, co by pochodziło z rozsądnych ust.
8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.
9Wśród głupców panuje występek, a pośród prawych łagodność.
15Prostoduszny wierzy każdemu słowu; a roztropny zastanawia się nad każdym swoim krokiem.
16Mądry się obawia i stroni od złego; a głupi się unosi i czuje się bezpiecznym.
17Porywczy dopuszcza się niedorzeczności, ale podstępny człowiek jest znienawidzony.
13Na ustach rozsądnego przebywa mądrość; a rózga jest przeznaczona dla bezmyślnego grzbietu.
14Mędrcy ukrywają swą mądrość; a usta głupca to bliska ruina.
23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.
12Mądry przewiduje nieszczęście i się chroni; głupcy się zapędzają i ponoszą szkodę.
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
3Mądry przewiduje nieszczęście i się chroni; głupcy się zapędzają i muszą ponieść szkodę.
35Udziałem mędrców będzie cześć, zaś głupców uniesie hańba.
21Głupota jest radością bezmyślnego, a mąż rozważny idzie prostą drogą.
3W ustach głupca jest rózga pychy; wargi mędrców ich ochraniają.
15Serce rozumnego przyswaja sobie wiedzę, a ucho mędrców dąży do poznania.
8Rozumny sercem przyjmuje przykazania; kto jednak jest głupich ust – upada.
11Gdy nakłada się karę na szydercę – kiep nabiera rozumu; a gdy się naucza mądrego nabywa on doświadczenia.
32Bowiem bezmyślnych zabija ich własny upór, a spokój gubi głupców.
5Lekkomyślni, zastanówcie się nad przezornością, a wy, ograniczeni, zrozumcie co rozsądne!
4by prostym nadać roztropności, a młodzieńcowi poznanie oraz rozwagę.
5Mądry posłucha, a więc pomnoży swoją wiedzę, a rozsądny pozyska sterowność.
22Rozum dla tego, który go posiada jest zdrojem życia; a karcenie głupców jest głupotą.
25Kiedy uderzysz szydercę – prostak nabierze rozumu; a gdy przyganisz rozsądnemu – on pojmie, co należy wiedzieć.
2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.
14Serce rozumnego szuka wiedzy, a oblicza kpiarzy karmią się głupotą.
22Bezmyślni! Jak długo będziecie miłowali bezmyślność? Szydercy! Jak długo będziecie mieli upodobanie w szyderstwie; a nierozsądni będą nienawidzić poznania?
29Pobłażliwy jest bogaty w zastanowienie; a popędliwy wysoko podnosi głupstwo.
5Głupiec gardzi napominaniem ojca, a kto zwraca uwagę na przestrogę – nabierze rozumu.
29Kto miesza we własnym domu w dziedzictwie otrzyma wiatr; głupi zostanie sługą tego, kto jest mądrego serca.
15Droga głupiego wydaje mu się prawą; a mądry słucha rady.
16Gniew głupca objawia się niezwłocznie; jednak mądry ukrywa zniewagę.
7Usta mędrców rozsiewają wiedzę, a serce głupców – nieprawdę.
6Porzućcie to, nierozważni, a będziecie żyli; chodźcie prosto po drodze roztropności.
7Bojaźń Boża jest początkiem oraz pierwiastkiem wiedzy, lecz głupcy pogardzają Mądrością i napomnieniem.
24Rozumny ma mądrość przed sobą; a oczy głupca przebywają na krańcu ziemi.
1Lepszy biedny, co postępuje w swej prostocie niż taki, co ma przewrotne usta i jest głupcem.
2Bezrozumnej duszy jest niedobrze; a kto jest rączych nóg – chybi celu.
3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.
2Głupiec nie pożąda rozsądku, a tylko tego, co mu objawia jego serce.
18Bo gdzie wiele mądrości tam także wiele zgryzoty, a kto mnoży wiedzę mnoży też cierpienie.
10Pycha wznieca tylko swary; a mądrość jest u tych, którzy się naradzają.
11Głupiec wyrzuca cały swój gniew; lecz mędrzec umie go uciszyć powolnością.
23Spełnienie sprośności jest dla głupca jakby zabawką; tak jak czynu mądrości dla roztropnego męża.
20W siedzibie mędrca jest drogocenny skarb i oliwa, a głupi człowiek go marnuje.
7Mądrość jest niedościgłą dla głupca; w bramie nie otwiera on swoich ust.