Ksiega Przyslów 1:7
Bojaźń Boża jest początkiem oraz pierwiastkiem wiedzy, lecz głupcy pogardzają Mądrością i napomnieniem.
Bojaźń Boża jest początkiem oraz pierwiastkiem wiedzy, lecz głupcy pogardzają Mądrością i napomnieniem.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
9Dodaj mądremu, a będzie jeszcze mędrszym; naucz sprawiedliwego, a jeszcze przybierze wiedzy.
10Początkiem mądrości jest bojaźń WIEKUISTEGO, a rozwagą poznawanie Świętego.
8Posłuchaj, Mój synu, napomnienia twojego ojca i nie zaniechaj nauki twojej matki.
10Początkiem mądrości jest bojaźń WIEKUISTEGO, dobra myśl u wszystkich, którzy je spełniają. A Jego chwała trwa na wieki.
2By poznawano mądrość i pouczanie, by pojmowano rozumne słowa.
3Aby przyswajano sobie przestrogę, która wpaja do rozumu sprawiedliwość, Prawo i sąd;
4by prostym nadać roztropności, a młodzieńcowi poznanie oraz rozwagę.
5Mądry posłucha, a więc pomnoży swoją wiedzę, a rozsądny pozyska sterowność.
6By zrozumiano przypowieść i przenośnię, orzeczenia mędrców oraz ich głębokie mowy.
5wtedy zrozumiesz bojaźń WIEKUISTEGO i zdobędziesz Boże poznanie.
6Bowiem tylko WIEKUISTY użycza Mądrości, z Jego ust pochodzi poznanie i roztropność.
32Kto porzuca przestrogę – lekceważy sam siebie; a kto słucha przygany – nabiera rozumu.
33Bojaźń WIEKUISTEGO jest ćwiczeniem ku mądrości, a pokora wyprzedza sławę.
5Głupiec gardzi napominaniem ojca, a kto zwraca uwagę na przestrogę – nabierze rozumu.
22Rozum dla tego, który go posiada jest zdrojem życia; a karcenie głupców jest głupotą.
13Bojaźń przed WIEKUISTYM – to nienawiść do złego; nienawidzę dumy, pychy, niecnego postępowania oraz przewrotnych ust.
29Dlatego, że w nienawiści mieli poznanie i nie upodobali sobie bojaźni WIEKUISTEGO.
22Bezmyślni! Jak długo będziecie miłowali bezmyślność? Szydercy! Jak długo będziecie mieli upodobanie w szyderstwie; a nierozsądni będą nienawidzić poznania?
28Potem oświadczył człowiekowi: Oto bojaźńPana jest prawdziwą mądrością, a omijanie złego – rozumem.
7Trzymaj się z dala od głupiego człowieka, bowiem nie zauważysz tam niczego, co by pochodziło z rozsądnych ust.
8Mądrością roztropnego jest zrozumienie swojej drogi, zaś obłuda jest niedorzecznością głupców.
16Mądry się obawia i stroni od złego; a głupi się unosi i czuje się bezpiecznym.
1Ten, kto miłuje napomnienie – miłuje wiedzę; a kto nienawidzi przygany – jest bezmyślnym.
27Bojaźń WIEKUISTEGO jest źródłem życia; pozwala uniknąć sideł śmierci.
27Mój synu, nie słuchaj takich nauk, które chcą odwieść od rozumnych przestróg.
7Nie bądź mądrym we własnych oczach; bój się WIEKUISTEGO i stroń od złego.
1Synowie! Słuchajcie napomnień ojca i uważajcie, byście sobie przyswoili roztropność.
24Rozumny ma mądrość przed sobą; a oczy głupca przebywają na krańcu ziemi.
5Lekkomyślni, zastanówcie się nad przezornością, a wy, ograniczeni, zrozumcie co rozsądne!
14Serce rozumnego szuka wiedzy, a oblicza kpiarzy karmią się głupotą.
2Język mędrców zdobi wiedza, a usta głupców tryskają niedorzecznością.
14Mędrcy ukrywają swą mądrość; a usta głupca to bliska ruina.
1Mój synu! Uważaj na Moją Mądrość; ku Mojej roztropności skłoń twe ucho,
1Mądry syn przyjmuje ojcowskie napomnienie, a szyderca nie słucha surowej mowy.
33W sercu rozumnego spoczywa mądrość; ale poznać, co w sercu głupich.
2Kto obawia się WIEKUISTEGO chodzi w swojej prostocie; lecz lekceważy Go ten, kto chodzi krzywymi drogami.
4Serce mądrych jest w domu żałoby, a serce głupich w domu wesela.
5Lepiej słuchać przygany mędrca, niż przysłuchiwać się śpiewowi głupców.
7Usta mędrców rozsiewają wiedzę, a serce głupców – nieprawdę.
15Jeśli do serca chłopca przylgnęła głupota – rózga napomnienia oddali ją od niego.
18Kpiący przyswajają sobie głupotę, a rozumni uwieńczają się wiedzą.
16Mądry czyni wszystko z rozwagą; głupi roztacza swą niedorzeczność.
14Źródłem życia jest nauka mędrca, ona pozwala unikać sideł śmierci.
11Lwięta łakną i cierpią głód, a tym, co szukają BOGA nie zabraknie wszelkiego dobra.
23Wrażliwy człowiek tai swą wiedzę, a serce głupców wygłasza swą niedorzeczność.
6Porzućcie to, nierozważni, a będziecie żyli; chodźcie prosto po drodze roztropności.
7Pierwszą rzeczą jest Mądrość; nabieraj mądrości i całym swoim dobytkiem nabieraj roztropności.
33Słuchajcie napomnienia, abyście nabrali mądrości i nie popadli w rozwiązłość.
3Głupota człowieka skrzywia jego drogę, a jego serce narzeka na WIEKUISTEGO.
8Rozumny sercem przyjmuje przykazania; kto jednak jest głupich ust – upada.